عدد ۴۰ سال که سالها به عنوان سقف کارکرد نیروگاههای هستهای شناخته میشد هیچ ارتباطی با مقاومت قطعات یا ایمنی آنها ندارد.
به گزارش گجت نیوز، این بازه زمانی در اصل یک محاسبه حسابداری برای بازگشت سرمایه اولیه ساخت نیروگاه هستهای بود که بعدها به غلط به عنوان عمر مفید سازه جا افتاد. آیا یک نیروگاه هسته ای می تواند تا یک قرن فعال بماند؟
بررسیهای کمیسیون تنظیم مقررات هستهای آمریکا نشان میدهد با نگهداری درست و تعویض قطعات فرسوده هیچ مانع فنی برای فعالیت ۸۰ یا حتی ۱۰۰ ساله این سازهها وجود ندارد.
تا کنون بیشتر راکتورهای فعال مجاز به دریافت مجوزهای تمدید ۲۰ ساله شدهاند و برخی از آنها حتی وارد دوره دوم تمدید فعالیت شدهاند تا سقف کارکرد خود را به ۸۰ سال برسانند.
با این حال همه نیروگاهها شانس پیر شدن پیدا نمیکنند. برخی واحدها به دلیل هزینههای بالای نگهداری یا فناوریهای قدیمی پیش از رسیدن به این طول عمر از مدار خارج میشوند. پس از خاموشی نهایی چه بر سر راکتور فرسوده میآید؟
زمانی که تصمیم نهایی برای بازنشستگی راکتور هستهای گرفته میشود فرایندی طولانی و حساس آغاز خواهد شد.
این مسیر با تخلیه کامل سوخت هستهای و پاکسازی آلودگیها از تمام سطوح در تماس با سوخت شروع میشود و تنها زمانی پایان مییابد که میزان پرتوهای باقیمانده در خاک به زیر حد قانونی برسد.
برای غیرفعال سازی نیروگاه هسته ای سه روش اصلی وجود دارد. روش نخست اوراقسازی سریع است که در آن عملیات برچیدن ظرف چند ماه پس از خاموشی آغاز شده و زمین مجموعه پس از حدود ۱۰ سال برای کاربریهای دیگر آماده میشود.
روش دوم که ذخیرهسازی ایمن نام دارد شامل پلمب کامل ساختمانها به مدت ۴۰ تا ۶۰ سال است تا سطح پرتوها به مرور کاهش یابد.
نیروگاه معروف چرنوبیل از همین روش استفاده میکند و پیشبینی میشود عملیات برچیدن کامل آن تا دهه ۲۰۶۰ طول بکشد. در روش سوم نیز باقیمانده سازه در بتن مدفون شده و برای همیشه در همان نقطه رها میشود. قدیمیترین راکتورهای فعال جهان در کجا قرار دارند؟
میانگین سنی نیروگاههای فعال در آمریکا حدود ۴۴ سال است که طبق محاسبات جدید تازه نیمی از طول عمر راکتورهای هسته ای به شمار میرود. سرمایهگذاری سنگین و بهروزرسانی زیرساختها میتواند حتی …
