به گزارش سیتنا، با وجود پیشرفتهای فناوری، نگاه مردم به هوش مصنوعی در دنیای واقعی در حال منفیتر شدن است. روز چهارشنبه، آکسیوس گزارش داد که کمیته ملی جمهوریخواهان سنا در آمریکا در یادداشتی به شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی هشدار داده است که ساخت مراکز داده در این کشور میتواند به شانس این حزب در یک انتخابات مهم در ایالت اوهایو آسیب بزند.
همزمان، مؤسسه پیو ریسرچ در مطالعهای اعلام کرد نگرانی آمریکاییها درباره هوش مصنوعی در حال افزایش است. بر اساس این مطالعه، ۵۲ درصد مردم گفتهاند درباره گسترش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره، بیشتر نگران هستند تا هیجانزده؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۱، ۳۷ درصد بود.
نتایج یک نظرسنجی اخیر شبکه CNBC از افراد ۱۸ تا ۳۴ ساله نیز نشان داد بیشتر شرکتکنندگان به ۹ نفر از مدیران شناختهشده صنعت هوش مصنوعی اعتماد ندارند و معتقد نیستند این افراد در زمینه هوش مصنوعی «مسئولانه رفتار کنند».
در نظرسنجی دیگری که در ماه مه توسط اکونومیست و YouGov انجام شد، بیش از ۷۰ درصد آمریکاییها گفتند هوش مصنوعی با سرعت بیش از حد در حال پیشرفت است. این فهرست از نگرانیها همچنان ادامه دارد.
این نارضایتیها حالا کمکم روی عملکرد مالی شرکتها نیز اثر میگذارد. والاستریت ژورنال این هفته گزارش داد شرکتهای فناوری به دلیل برنامههایشان برای ساخت مراکز داده هوش مصنوعی در سراسر آمریکا با یک بحران روابط عمومی روبهرو شدهاند. به همین دلیل، برخی شرکتها برای جلب رضایت جوامع محلی، پیشنهادهای بیشتری ارائه کردهاند؛ از جمله تضمین ایجاد شغل، سرمایهگذاری برای تأمین آب سالم و دیگر مزایا. در یک مورد حتی به معلمان یک منطقه در ایالت لوئیزیانا ۵۰ هزار دلار پاداش پیشنهاد شده است. مردم مزایای هوش مصنوعی را نمیبینند
وجه مشترک همه این اتفاقات این است که مصرفکنندگان هنوز نمیبینند هوش مصنوعی چگونه زندگی آنها را بهتر کرده، اما در عین حال از آنها خواسته میشود هزینههای توسعه این فناوری را تحمل کنند.
برای صنعتی که صدها میلیارد دلار سرمایه بر اساس این وعده جذب کرده که هوش مصنوعی در نهایت به بخشی اجتنابناپذیر از زندگی تبدیل خواهد شد، کاهش اعتماد عمومی دیگر فقط یک مشکل روابط عمومی نیست؛ بلکه به یک مشکل تجاری و اقتصادی تبدیل شده است. حتی مدیران صنعت هوش مصنوعی نیز بهتدریج متوجه این موضوع شدهاند.
امروزه بسیاری از مصرفکنندگان، هوش مصنوعی را بیشتر با ابزارهایی مانند چتباتها یا قابلیتهای جستوجوی مبتنی بر هوش مصنوعی میشناسند. آنها میبینند قابلیتهای هوش مصنوعی بدون اینکه لزوماً خودشان بخواهند، وارد محصولات و خدمات روزمرهشان شدهاند؛ از ایمیل گرفته تا تلویزیون.
از سوی دیگر، هوش مصنوعی برای بسیاری از مردم به ابزاری تبدیل شده که به دانشآموزان برای تقلب در مدرسه و دانشگاه کمک میکند و حتی ارزش واقعی تحصیلات دانشگاهی را زیر سؤال میبرد.
مردم همچنین درباره رباتهای هوش مصنوعی میشنوند که با استفاده از حجم زیادی از آثار و مالکیت فکری دیگران آموزش داده شدهاند و سپس برای تولید آثار هنری، ویدئو، موسیقی و متن به کار میروند؛ حوزههایی که پیش از این عمدتاً محصول خلاقیت انسان بودند.
بنابراین عجیب نیست که هوش مصنوعی در مقایسه با فناوریهای تحولآفرینی مانند آیفون، رایانه شخصی یا حتی اینترنت، در مرحله مشابهی از گسترش، با واکنش منفی بیشتری از سوی مصرفکنندگان روبهرو شده است. هرچه هوش مصنوعی فراگیرتر شده، محبوبتر نشده است
با این حال، هنوز افرادی در صنعت فناوری از واکنش مردم تعجب میکنند. آنها تصور میکردند هرچه استفاده از هوش مصنوعی بیشتر شود و این فناوری وارد محصولات و خدمات بیشتری شود، مردم نیز در نهایت آن را بیشتر خواهند پذیرفت و نگاه مثبتتری به آن پیدا خواهند کرد.
اما روندهای فعلی نشان میدهد شرایط دقیقاً در جهت مخالف پیش میرود.
بهویژه جوانان به فناوریهای قدیمی و اصطلاحاً «رترو» علاقه بیشتری نشان میدهند؛ از گوشیهای ساده و بدون قابلیتهای هوشمند گرفته تا دوربینهای دیجیتال قدیمی، دستگاههای پخش نوار کاست و پخشکنندههای CD.
آیپادهای قدیمی که فاقد هوش مصنوعی و الگوریتمهای پیچیده هستند، در بازارهایی مانند eBay با قیمتهای بالایی فروخته میشوند. سرگرمیهای سنتی مانند لحافدوزی، بافندگی، پازل، ورقبازی و بازیهایی مانند ماهجونگ نیز دوباره محبوب شدهاند.
همچنین دیدارهای حضوری و فعالیتهای گروهی مانند باشگاههای دویدن، در میان بخشی از جوانان محبوبتر از آشنایی و ارتباط صرفاً آنلاین شدهاند. مشکل فقط نحوه معرفی هوش مصنوعی نیست
برخی در سیلیکونولی معتقدند مشکل از نحوه معرفی هوش مصنوعی است؛ یعنی شاید مدیران شرکتهای فناوری باید بهتر درباره این فناوری و مزایای آن با مردم صحبت کنند.
اما واقعیت ممکن است متفاوت باشد: شاید مردم هوش مصنوعی را به اندازه کافی میشناسند، اما مزایای آن را در برابر هزینهها و پیامدهایش ارزشمند نمیدانند.
اگر نتیجهای که هوش مصنوعی به مردم وعده میدهد، ایجاد شغلهای بهتر، افزایش درآمد و کاهش ساعات کاری نباشد، بلکه مردم بیشتر با خطر از دست دادن شغل خود روبهرو شوند و در عوض قابلیتهایی مانند خلاصهکردن صفحات وب یا تلویزیونهای مجهز به چتبات دریافت کنند، طبیعی است که بدبینی آنها بیشتر شود. برخی مدیران صنعت نیز بهتدریج در حال پذیرفتن این واقعیت هستند. مدیران فناوری به بحران اعتماد اعتراف میکنند
برایان چسکی، مدیرعامل Airbnb، اخیراً در یک پادکست گفت واکنش منفی مردم به هوش مصنوعی واقعی است و بخش بزرگی از آن به این موضوع برمیگردد که صنعت فناوری هنوز محصولاتی تولید نکرده که «مردم عادی» واقعاً آنها را دوست داشته باشند.
او معتقد است شرکتهای فناوری باید محصولاتی بسازند که زندگی روزمره مردم را واقعاً بهتر کنند؛ برای مثال، هوش مصنوعی بتواند خدمات پزشکی در دسترس و ارزانتری ارائه دهد؛ خدماتی که بسیاری از مردم در حال حاضر توان پرداخت هزینه آنها را ندارند.
داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک و یکی از چهرههای برجسته صنعت هوش مصنوعی، نیز این هفته در شبکه اجتماعی ایکس پذیرفت که نگاه منفی مردم به هوش مصنوعی یک «مشکل بزرگ» است و ریشه اصلی آن را باید در «بحران اعتماد» جستوجو کرد.
به گفته آمودی، مردم به شرکتها، دولتها و صنعت فناوری اعتماد ندارند و تصور میکنند این شرکتها ممکن است راه تازهای برای آسیبزدن به آنها پیدا کنند.
او راهحل این مشکل را عمل کردن به وعدههای بزرگ هوش مصنوعی میداند؛ برای مثال، استفاده از این فناوری برای درمان بیماریهایی مانند سرطان.
آمودی تأکید کرده است که یکی از دقیقترین انتقادهایی که میتوان به شرکتهای هوش مصنوعی، از جمله آنتروپیک، وارد کرد این است که آنها هنوز نتوانستهاند به وعدههای بزرگ خود برای ایجاد منافع واقعی برای جهان عمل کنند؛ و مسئولیت این موضوع بر عهده خود این شرکتهاست.
انتهای پیام
