شیائومی ۱۸ پرو در آستانه رونمایی/ رقیب سرسخت سامسونگ و اپل با باتری غول‌پیکر و دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی

تسلا در حال آماده‌سازی برای ورود جدی‌تر به بازار تاکسی‌های خودران است و شهر آستین در تگزاس به‌عنوان نخستین محل اجرای این پروژه انتخاب شده است.

به گزارش تابناک؛ خودروی Cybercab بدون فرمان و پدال طراحی شده و قرار است جابه‌جایی مسافران را بدون حضور راننده انسانی انجام دهد.

تسلا آزمایش نسخه‌های تولیدی Cybercab را در خیابان‌های عمومی آغاز کرده و کارکنان شرکت نیز برای راه‌اندازی نخستین ناوگان خودران در آستین در حال آماده‌سازی هستند.

این شرکت امیدوار است با افزایش تولید Cybercab، ناوگان حمل‌ونقل اشتراکی خود را گسترش دهد و در صورت موفقیت، این سرویس را به شهرهای دیگر نیز منتقل کند.

ایمنی در شرایط واقعی ترافیک، واکنش به رفتار عابران و رانندگان، الزامات قانونی و اعتماد عمومی از مهم‌ترین چالش‌هایی هستند که موفقیت تاکسی‌های بدون راننده تسلا را تعیین خواهند کرد.

سیستم خنک‌کننده موتور، با گردش مایع خنک‌کننده از طریق رادیاتور و شلنگ‌های مخصوص، دمای موتور را در محدوده ایمن نگه می‌دارد. این اجزا در طول زمان فرسوده می‌شوند و توجه به سلامت آن‌ها برای نگهداری سیستم خنک کننده اهمیت بالایی دارد.

به گزارش گجت نیوز، عملکرد صحیح این شلنگ‌ها تضمین‌کننده کارایی و طول عمر موتور خودرو است و می‌تواند از آسیب‌های پرهزینه جلوگیری کند. عمر مفید شلنگ‌های رادیاتور و عوامل موثر بر آن

موتور خودروها هنگام کار بسیار داغ می‌شوند و برای جلوگیری از افزایش خطرناک دما، به سیستم خنک‌کننده نیاز دارند. شلنگ‌های رادیاتور که مایع خنک‌کننده را به داخل و خارج موتور منتقل می‌کنند، اجزای مهمی در این سیستم هستند.

 طبق گفته Kelley Blue Book، عمر مفید شلنگ‌های رادیاتور بین ۵۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ مایل (حدود ۸۰,۰۰۰ تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر) است، اما توصیه‌های عمومی تعویض آن‌ها پس از ۴ سال یا ۶۰,۰۰۰ مایل (حدود ۹۶,۰۰۰ کیلومتر) است. با این حال، شلنگ‌ها می‌توانند بیش از ۱۵ سال نیز دوام بیاورند.

عواملی مانند نگهداری مناسب، فشار وارد بر موتور و شرایط آب و هوایی شدید بر عمر شلنگ رادیاتور تاثیر می‌گذارند. تعویض منظم مایع خنک‌کننده و نظارت بر سطح آن و همچنین درجه حرارت موتور، به تشخیص زودهنگام مشکلات کمک می‌کند. شلنگ‌های رادیاتور لاستیکی در مقابل سیلیکونی و هزینه تعویض

اکثر موتورهای خودرو از شلنگ‌های رادیاتور لاستیکی (EPDM) استفاده می‌کنند که به دلیل قیمت کمتر، انعطاف‌پذیری و آب‌بندی خوب، رایج هستند. در مقابل، شلنگ‌های رادیاتور سیلیکونی از لایه‌های سیلیکون و الیاف خاصی ساخته شده‌اند که مقاومت بیشتری در برابر دما و فشار بالا دارند. این نوع شلنگ‌ها معمولا در موتورهای پرقدرت و کامیون‌های دیزلی که تحت فشار زیادی کار می‌کنند، به کار می‌روند.

هزینه تعویض شلنگ‌های EPDM معمولا زیر ۸۰ دلار است و برخی از آن‌ها حتی تا ۱۲ دلار هم قیمت دارند؛ اما کیت‌های تعویض شلنگ سیلیکونی گران‌تر بوده و ممکن است به صدها دلار یا بیشتر برسند. چگونه شلنگ رادیاتور خودرو را تعویض کنیم؟

مشاهده علائمی مانند ترک‌خوردگی در شلنگ‌های لاستیکی، نشان‌دهنده زمان تعویض شلنگ رادیاتور خودرو است. طبق گزارش Repairpal.com، تعویض شلنگ‌های رادیاتور توسط مکانیک به‌طور متوسط بین ۴۹۶ تا ۵۵۵ دلار هزینه دارد که شامل تخلیه و پر کردن مجدد مایع خنک‌کننده نیز می‌شود.

تعویض شلنگ رادیاتور را می‌توان با ابزار ساده‌ای مانند انبردست و پیچ‌گوشتی تخت، به‌صورت خودتان انجام دهید. چالش اصلی نه در جدا کردن شلنگ‌ها، بلکه در تخلیه و پر کردن مجدد مایع خنک‌کننده و هواگیری سیستم، به‌ویژه در خودروهای جدیدتر است. برای انجام این کار به ابزارهای خاصی مانند کیت وکیوم مایع خنک‌کننده نیاز خواهید داشت. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر بهنوش بختیاری: اسکولت کردم خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : شلنگ‌های رادیاتور خودرو چقدر عمر می‌کنند و چه عواملی بر طول عمر آن‌ها تاثیر می‌گذارند؟ بیشتر بخوانید: تا کجا می‌توان با لاستیک پنچر رانندگی کرد؟ / تفاوت لاستیک‌های معمولی و ران‌فلت تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

ناسا تصاویر جدیدی از محل برخورد مرحله بالایی موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس با سطح ماه منتشر کرده که ایجاد دهانه‌ای حدود ۱۸ متری را تأیید می‌کند. این قطعه موشک ۵ اوت ۲۰۲۶ با سرعت حدود ۵۴۰۰ مایل بر ساعت به ماه برخورد کرد.

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ تصاویر ثبت‌شده توسط مدارگرد شناسایی ماه ناسا، تفاوت سطح ماه پیش و پس از برخورد را نشان می‌دهند. بررسی سایه‌های ایجادشده در محل برخورد نشان می‌دهد دهانه جدید حدود ۶۰ فوت، معادل ۱۸ متر، عرض دارد و عمق آن کمتر از ۳ متر است. در اطراف دهانه نیز رگه‌های روشن و تیره دیده می‌شود که حاصل پرتاب مواد سطحی و لایه‌های زیرین ماه در زمان برخورد است.

این مرحله از فالکون ۹ در ژانویه ۲۰۲۵ برای پرتاب مأموریت «بلو گوست ۱» استفاده شده بود. موشک پس از رساندن محموله‌های مأموریت به مدار موردنظر، سوخت کافی برای بازگشت به زمین نداشت و بیش از یک سال در فضا سرگردان ماند تا در نهایت اثر گرانش و فعالیت خورشیدی مسیر آن را به سمت ماه تغییر داد.

مدارگرد شناسایی ماه ناسا حدود یک هفته پس از برخورد توانست از محل حادثه تصویربرداری کند. پیش از آن، مدارگرد ماه «دَانوری» کره جنوبی نخستین تصاویر از این ناحیه را ثبت کرده بود. این برخورد بار دیگر بحث درباره زباله‌های فضایی و خطر آن‌ها برای مأموریت‌ها و زیرساخت‌های آینده ماه را جدی‌تر کرده است.