به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی شکست DOGE در FAA، افزایش بحران و نقش پالانتیر در بازسازی سیستم کنترل ترافیک هوایی آمریکا میپردازیم.
شکست DOGE در FAA
ایلان ماسک در فوریه ۲۰۲۵ با وعده «ارتقای سریع ایمنی سیستم کنترل ترافیک هوایی» وارد FAA شد. اما عملکرد او با شکست همراه بود: اخراج ۴۰۰ کارمند FAA، از جمله تکنسینهای تعمیر و نگهداری در ۱۸ مرکز کنترل ترافیک هوایی اتهامات بیاساس به ورایزون درباره مدیریت سیستم ارتباطی FAA شکست در تبدیل استارلینک به تأمینکننده مخابراتی FAA
افزایش بحران
در سالهای اخیر، خرابیهای تجهیزات در دالاس، دنور و هیوستون، بوی نامعلوم در مراکز کنترل آتلانتا و نیوآرک، و کمبود شدید نیروی انسانی در بوستون، نیویورک و لسآنجلس، سیستم کنترل ترافیک هوایی را به شدت ناپایدار کرده است. در سال ۲۰۲۵، یک چهارم پروازها با تأخیر، تغییر مسیر یا لغو مواجه شدند که بدترین آمار در یک دهه اخیر بود.
ورود پالانتیر
قانون One Big Beautiful Bill در ژوئیه ۲۰۲۵، ۱۲.۵ میلیارد دلار برای بازسازی کامل سیستم کنترل ترافیک هوایی اختصاص داد. از این مبلغ، ۵ میلیارد دلار برای بهروزرسانی نرمافزار در نظر گرفته شده است. با شکست DOGE، دولت ترامپ از پالانتیر برای پر کردن این خلأ دعوت کرده است. پالانتیر که از سال ۲۰۲۴ با FAA همکاری میکند، قراردادهای بدون مناقصه متعددی برای توسعه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی دریافت کرده است.
نگرانی کنترلرهای ترافیک هوایی
کنترلرهای ترافیک هوایی که با ناشناسی با The Verge صحبت کردند، معتقدند که مشکلات اصلی FAA، کمبود نیروی انسانی است، نه نرمافزار. هیچیک از ۱۲.۵ میلیارد دلار بودجه جدید برای جذب و آموزش کنترلرها اختصاص نیافته است. در حالی که FAA در سال ۲۰۲۵ با ۱۴,۸۳۲ کنترلر کار میکرد، پیشبینی میشود امسال ۱,۷۱۱ نفر از آنها بازنشسته یا استعفا دهند.
چالشهای جبرانناپذیر
برنامههای نرمافزاری پالانتیر سالها تا اجرا فاصله دارند و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی آن هنوز اثباتنشده هستند. فشار کاری سنگین، کمبود نیرو و نرخ بالای خودکشی در میان کنترلرها (۸ برابر میانگین ملی)، نشاندهنده بحرانی عمیقتر از یک مشکل صرفاً فنی است.
نتیجهگیری نهایی
دخالت ایلان ماسک در FAA نه تنها به بهبود سیستم کمک نکرد، بلکه با اخراج کارکنان کلیدی، بحران را تشدید کرد. ورود پالانتیر با وجود قراردادهای کلان، نمیتواند جایگزین کمبود شدید نیروی انسانی شود. در حالی که بهروزرسانی فناوری ضروری است، کنترلرهای ترافیک هوایی معتقدند که حل بحران نیازمند توجه جدی به نیروی انسانی و رفع کمبودهاست.
انتهای پیام
به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی پروژه جنجالی آنتروپیک، دلایل اجرای آن، واکنشها و ابعاد ناشناخته این طرح میپردازیم.
پروژه پاناما؛ اسکن مخرب کتابها
آنتروپیک با پروژه «پاناما»، کتابها را بهصورت عمده خریداری کرده و با روش اسکن مخرب، آنها را نابود میکند. در این روش، کتابها از ستون فقرات بریده میشوند و صفحات جداگانه وارد دستگاه اسکن میشوند. هدف اصلی، سرعت و کاهش هزینه در مقایسه با روشهای سنتی اسکن کتاب است.
چرا کتابهای نادر؟
کتابهای قدیمی و نادر، عاری از هرگونه محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی هستند و میتوانند دادههای آموزشی باکیفیتی برای مدلهای زبان بزرگ (LLM) فراهم کنند. آنتروپیک با خرید این کتابها، به دنبال بهبود کیفیت خروجی مدل خود، Claude، و کاهش محتوای «شبیه هوش مصنوعی» است.
واکنشها و انتقادات
این اقدام با واکنش شدید فعالان فرهنگی، کتابداران و دوستداران کتاب مواجه شده است. منتقدان معتقدند که نابودی کتابهای نادر، حتی به نام پیشرفت فناوری، غیرقابلقبول است. همچنین ابزارهای اسکن بدون آسیب (مانند رباتهای اسکنر کتاب) وجود دارند که میتوانستند بدون تخریب کتابها، آنها را دیجیتالی کنند.
ابعاد نامشخص پروژه
بر اساس اسناد داخلی آنتروپیک، تا اکتبر ۲۰۲۴، میلیونها کتاب از طریق این پروژه اسکن و نابود شدهاند. همچنین گزارشهایی از خریدهای عمده کتابهای کمیاب توسط شرکتهای دیگر هوش مصنوعی وجود دارد که نشان میدهد آنتروپیک تنها شرکت فعال در این زمینه نیست.
موضع ایلان ماسک
ایلان ماسک در شبکه اجتماعی X اعلام کرده است که از تیم SpaceXAI خواسته تا کتابهای نادر را به روش سنتی (غیرمخرب) اسکن کنند. با این حال، با توجه به سابقه ماسک در ادعاهای بحثبرانگیز، برخی نسبت به این وعده تردید دارند.
نتیجهگیری نهایی
پروژه پاناما آنتروپیک، زنگ خطری برای حفظ میراث فرهنگی در عصر هوش مصنوعی است. اگرچه تهیه دادههای آموزشی باکیفیت برای توسعه هوش مصنوعی ضروری است، اما نابودی فیزیکی کتابهای نادر، روشی غیرقابلدفاع به نظر میرسد. نیاز به شفافیت بیشتر و استفاده از روشهای جایگزین برای دیجیتالیسازی کتابها، بیش از پیش احساس میشود.
انتهای پیام
ناسا تصاویر جدیدی از محل برخورد مرحله بالایی موشک فالکون ۹ شرکت اسپیسایکس با سطح ماه منتشر کرده که ایجاد دهانهای حدود ۱۸ متری را تأیید میکند. این قطعه موشک ۵ اوت ۲۰۲۶ با سرعت حدود ۵۴۰۰ مایل بر ساعت به ماه برخورد کرد.
به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ تصاویر ثبتشده توسط مدارگرد شناسایی ماه ناسا، تفاوت سطح ماه پیش و پس از برخورد را نشان میدهند. بررسی سایههای ایجادشده در محل برخورد نشان میدهد دهانه جدید حدود ۶۰ فوت، معادل ۱۸ متر، عرض دارد و عمق آن کمتر از ۳ متر است. در اطراف دهانه نیز رگههای روشن و تیره دیده میشود که حاصل پرتاب مواد سطحی و لایههای زیرین ماه در زمان برخورد است.
این مرحله از فالکون ۹ در ژانویه ۲۰۲۵ برای پرتاب مأموریت «بلو گوست ۱» استفاده شده بود. موشک پس از رساندن محمولههای مأموریت به مدار موردنظر، سوخت کافی برای بازگشت به زمین نداشت و بیش از یک سال در فضا سرگردان ماند تا در نهایت اثر گرانش و فعالیت خورشیدی مسیر آن را به سمت ماه تغییر داد.
مدارگرد شناسایی ماه ناسا حدود یک هفته پس از برخورد توانست از محل حادثه تصویربرداری کند. پیش از آن، مدارگرد ماه «دَانوری» کره جنوبی نخستین تصاویر از این ناحیه را ثبت کرده بود. این برخورد بار دیگر بحث درباره زبالههای فضایی و خطر آنها برای مأموریتها و زیرساختهای آینده ماه را جدیتر کرده است.
