چرا زاکربرگ از ماسک حمایت کرد؟ / واکنش جنجالی مدیرعامل متا به اخراج کارمندان توییتر

ناسا تصاویر جدیدی از محل برخورد مرحله بالایی موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس با سطح ماه منتشر کرده که ایجاد دهانه‌ای حدود ۱۸ متری را تأیید می‌کند. این قطعه موشک ۵ اوت ۲۰۲۶ با سرعت حدود ۵۴۰۰ مایل بر ساعت به ماه برخورد کرد.

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ تصاویر ثبت‌شده توسط مدارگرد شناسایی ماه ناسا، تفاوت سطح ماه پیش و پس از برخورد را نشان می‌دهند. بررسی سایه‌های ایجادشده در محل برخورد نشان می‌دهد دهانه جدید حدود ۶۰ فوت، معادل ۱۸ متر، عرض دارد و عمق آن کمتر از ۳ متر است. در اطراف دهانه نیز رگه‌های روشن و تیره دیده می‌شود که حاصل پرتاب مواد سطحی و لایه‌های زیرین ماه در زمان برخورد است.

این مرحله از فالکون ۹ در ژانویه ۲۰۲۵ برای پرتاب مأموریت «بلو گوست ۱» استفاده شده بود. موشک پس از رساندن محموله‌های مأموریت به مدار موردنظر، سوخت کافی برای بازگشت به زمین نداشت و بیش از یک سال در فضا سرگردان ماند تا در نهایت اثر گرانش و فعالیت خورشیدی مسیر آن را به سمت ماه تغییر داد.

مدارگرد شناسایی ماه ناسا حدود یک هفته پس از برخورد توانست از محل حادثه تصویربرداری کند. پیش از آن، مدارگرد ماه «دَانوری» کره جنوبی نخستین تصاویر از این ناحیه را ثبت کرده بود. این برخورد بار دیگر بحث درباره زباله‌های فضایی و خطر آن‌ها برای مأموریت‌ها و زیرساخت‌های آینده ماه را جدی‌تر کرده است.

ایلان ماسک گفت اسپیس‌ایکس به جای تمرکز بر ساخت یک شهر در مریخ، اکنون توجه خود را به ایجاد شهری روی ماه معطوف کرده است.

دلیل این تغییر چه بود و از طرح ساخت این شهر روی ماه چه اطلاعاتی در دست است؟ ماه به جای مریخ

هنوز طرح رسمی و مفصلی همراه با نقشه‌های فنی برای این شهر وجود ندارد، بلکه بیشتر چشم‌اندازی است که ایلان ماسک در شبکه اجتماعی ایکس خود به اشتراک گذاشت.

او طرح ایجاد یک سکونتگاه دائمی برای انسان‌ها را مطرح کرد؛ سکونتگاهی که با بهره‌گیری از منابع ماه و در سایه پروازهای مکرر به این قمر، بتواند به مرور زمان توسعه یابد و گسترش پیدا کند.

آقای ماسک در پست خود در شبکه ایکس گفت این هدف می‌تواند در «کمتر از ۱۰ سال محقق شود، در حالی که مریخ بیش از ۲۰ سال زمان می‌برد.»

او گفت: «ماموریت اسپیس‌ایکس تغییری نکرده است؛ گسترش آگاهی و حیات انسانی به فراتر از زمین و به سوی ستارگان.»

ماسک توضیح داد که سفر به مریخ تنها زمانی امکان‌پذیر است که «سیاره‌ها هر ۲۶ ماه یک‌بار در موقعیتی مناسب نسبت به یکدیگر قرار بگیرند؛ سفری که خود حدود شش ماه طول می‌کشد.»

او افزود: «در مقابل، هر ۱۰ روز یک‌بار می‌توانیم به ماه سفر کنیم؛ سفری که فقط دو روز طول می‌کشد و این یعنی می‌توانیم روند توسعه و تکمیل یک شهر روی ماه را بسیار سریع‌تر از یک شهر روی مریخ پیش ببریم.»

ایلان ماسک گفت که ماموریت اسپیس‌ایکس همچنان تحقق هدف دیرینه او، یعنی ساخت یک شهر در مریخ، است و این روند «حدود پنج تا هفت سال دیگر» آغاز خواهد شد. او افزود: «اما اولویت اصلی، تضمین آینده تمدن بشری است و ماه راه سریع‌تری برای رسیدن به این هدف به شمار می‌رود.»

هواداران و دنبال‌کنندگان ایلان ماسک در شبکه‌های اجتماعی به سرعت طرح‌ها و تصویرسازی‌هایی از آنچه این شهر در ماه می‌تواند شبیه آن باشد، ساختند و به اشتراک گذاشتند. برخی نیز از ابزار هوش مصنوعی ایلان ماسک، گراک، استفاده کردند.

اظهارات ایلان ماسک بازتاب گزارشی در وال‌استریت ژورنال است که گفته بود اسپیس‌ایکس به سرمایه‌گذاران اعلام کرده ماموریت‌های ماه را در اولویت قرار می‌دهد و تلاش برای سفر به مریخ را با برنامه‌ریزی برای یک فرود بدون سرنشین در ماه در مارس ۲۰۲۷ به زمان بعد موکول می‌کند.

این تغییر در تضاد با تمرکز دیرینه ایلان ماسک بر مریخ به عنوان مقصد اصلی اسپیس‌ایکس است. او سال گذشته گفته بود این شرکت قصد دارد تا پایان ۲۰۲۶ در یک ماموریت بدون سرنشین فضاپیمایی به مریخ پرتاب کند.

آقای ماسک ژانویه سال گذشته در پاسخ به پستی در شبکه اجتماعی ایکس گفت: «نه، ما مستقیم به مریخ می‌رویم. ماه یک حواس‌پرتی است.»

ایلان ماسک سابقه‌ای طولانی در تعیین جدول‌های زمانی بلند پروازانه برای پروژه‌هایی مانند خودروهای برقی و فناوری خودران دارد که بارها مطابق برنامه محقق نشده‌اند. چگونه می‌توان آن را انجام داد

دکتر سونگ‌وو لیم، مدرس ارشد کاربردهای فضایی، اکتشاف و ابزارسازی در دانشگاه ساری در بریتانیا، طرح اسپیس‌ایکس برای ساخت پایگاهی در ماه را «بلند پروازانه» توصیف می‌کند، اما نه «علمی‌تخیلی.»

او گفت: «اساس این طرح، استفاده از خاک ماه برای تولید اکسیژن، آب و مصالح ساختمانی است؛ فرایندهایی که نمونه‌های آنها را همین حالا هم روی زمین به کار می‌بریم. از نظر تئوری، این کار شدنی است.»

دکتر لیم توضیح می‌دهد که چالش اصلی این است که آیا این سامانه‌ها می‌توانند در محیط خشن ماه به شکلی قابل اعتماد عمل کنند یا نه؛ محیطی که با دماهای بسیار شدید، گردوغبار ریز، گرانش کم و منابع محدود انرژی شناخته می‌شود. او می‌افزاید: «پیش از آنکه بتوانیم به این سامانه‌ها اتکا کنیم، باید آنها را به‌درستی روی سطح ماه آزمایش کنیم.»

او اشاره می‌کند که سازمان‌های فضایی دولتی معمولا با «احتیاط» پیش می‌روند، چون به بودجه عمومی و چرخه‌های بلندمدت سیاسی وابسته‌اند؛ موضوعی که به گفته او «سرعت آزمودن ایده‌های جدید را محدود می‌کند». او می‌گوید اسپیس‌ایکس «به شیوه‌ای متفاوت عمل می‌کند».

او می‌گوید: «اگر سامانه جدید موشکی این شرکت مطابق برنامه عمل کند، می‌تواند تجهیزات را با دفعات بیشتر و هزینه کمتر به ماه منتقل کند و در نتیجه، روند پیشرفت را سرعت ببخشد.»

دکتر اوغور گوون، مدیر مرکز مطالعات هوافضا و انرژی در دانشگاه جی‌دی گوئنکا در هند، می‌گوید ماه در مقایسه با مریخ برای نخستین سکونتگاه‌های انسانی یک مزیت مهم دارد: امکان ارسال سریع تدارکات و واکنش سریع در شرایط اضطراری.

او گفت: «اگر مشکلی پیش بیاید و در آنجا زیستگاهی داشته باشید، می‌توانید بلافاصله یک ماموریت پشتیبانی اعزام کنید.» او یادآور شد که سفر از زمین به ماه معمولا «دو تا سه روز» طول می‌کشد.

با این حال، دکتر لیم هشدار می‌دهد که دستیابی به «شهری واقعا خودکفا در ماه» همچنان هدفی دوردست است.

او می‌گوید: «تولید مواد غذایی بدون انتقال مواد مغذی از زمین و ایجاد چرخه‌ای که در آن همه چیز بازیافت و دوباره استفاده شود، به مراتب پیچیده‌تر است. تحقق این هدف احتمالا به چندین دهه زمان نیاز دارد. بنابراین این چشم‌انداز دست‌یافتنی است، اما به‌تدریج و گام‌به‌گام محقق خواهد شد، نه یکباره.»

کلایو نیل، استاد مهندسی عمران و محیط زیست و علوم زمین در دانشگاه نوتردام آمریکا و پژوهشگر اکتشافات انسانی ماه، نیز با این نظر موافق است.

او گفت: «تا زمانی که بررسی جامعی برای شناسایی منابع ماه انجام نشود و مشخص نشود که استخراج آنها از نظر اقتصادی صرفه دارد، نمی‌توانیم بدانیم بهترین محل برای ساخت شهری که قرار است به‌تدریج گسترش یابد کجاست؛ شهری که به منابع در دسترس و قابل استخراج نیاز دارد.»

دکتر لیم معتقد است این احتمال «واقع‌بینانه» است که یک «پایگاه کوچک در ماه» طی ۱۰ سال آینده بتواند بخشی از اکسیژن مورد نیاز خود را تولید کند و شاید حتی آب استخراج کند. او می‌گوید: «این یک پیشرفت بزرگ خواهد بود.»

جفری هافمن، فضانورد پیشین ناسا و استاد کنونی مهندسی هوانوردی و فضانوردی در موسسه فناوری ماساچوست در آمریکا، معتقد است که اگر اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین، شرکت فناوری فضایی متعلق به جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون، بتوانند فرودگرهای ماه‌نشین را با موفقیت توسعه دهند، «همین حالا هم می‌توانیم نیازهای تدارکاتی یک پایگاه در ماه را تامین کنیم.»

او گفت: «اما مریخ هنوز یک گام بیش از حد دور است.»

با این حال، پروفسور جفری هافمن می‌گوید تجربه به‌دست‌ آمده از ساخت زیستگاه‌های پایدار قمری می‌تواند در نهایت برای ایجاد پایگاهی در مریخ به کار رود.

دکتر گوون نیز با این نظر موافق است و می‌افزاید که پس از ایجاد یک پایگاه در ماه، رسیدن به مریخ بسیار آسان‌تر خواهد شد، زیرا ماه می‌تواند نقش «سکوی پرش» را ایفا کند. رقابت فزاینده

اظهارات ایلان ماسک در حالی مطرح شده که ایالات متحده با رقابت فزاینده چین برای بازگرداندن انسان به ماه در این دهه روبه‌رو است. از زمان ماموریت آپولو ۱۷ ناسا در سال ۱۹۷۲، هیچ‌کس بر سطح ماه قدم نگذاشته است.

ماسک به‌تازگی اعلام کرده است که اسپیس‌ایکس شرکت استارت‌آپی xAI را که خود نیز هدایت آن را بر عهده دارد، خریداری کرده است؛ معامله‌ای که ارزش شرکت موشک‌سازی و ماهواره‌ای اسپیس‌ایکس را یک تریلیون دلار و ارزش شرکت هوش مصنوعی xAI را ۲۵۰ میلیارد دلار برآورد می‌کند.

به گفته میشل فلوری، خبرنگار در نیویورک، این اقدام همچنین می‌تواند به هدف دیگر ماسک، یعنی استقرار مراکز داده در فضا برای پردازش گسترده داده‌های هوش مصنوعی، کمک کند.

ماه گذشته، ایلان ماسک برنامه‌هایی برای قرار دادن یک میلیون مرکز داده در فضا اعلام کرد. برنامه‌ای که امیدوار است به پاسخگویی به تقاضای رو به رشد برای تاسیسات موجود روی زمین که ناشی از افزایش استفاده از هوش مصنوعی است، کمک کند.

اما برخی کارشناسان همچنان تردید دارند و به نبود هوا برای خنک‌سازی واحدهای پردازش گرافیکی که نقش کلیدی در هوش مصنوعی و وظایف پردازش‌محور داده دارند، در خلا فضا به عنوان یکی از چالش‌های اصلی اشاره می‌کنند.

ایلان ماسک در پاسخ به یک کاربر در شبکه اجتماعی ایکس گفت ناسا امسال کمتر از ۵ درصد درآمد اسپیس‌ایکس را تامین خواهد کرد.

اسپیس‌ایکس پیمانکار اصلی در برنامه ماه آرتمیس ناسا است که ماموریت فرود فضانوردان بر ماه را بر عهده دارد.

منبع: bbc پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر اسطوره رئال مادرید ازدواج کرد و مسلمان شد (+عکس) نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : امارات: قطع همه روابط تجاری مالی با ایران / وزارت خارجه ایران: تکذیب شلیک موشک به سمت امارات بیشتر بخوانید: ایلان ماسک: یک شهر روی ماه می‌سازم تماشاخانه حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / گرگان چه چیزی را از دست داد؟ موتورسیکلت هست، زن موتورسوار هست؛ پس چه چیزی کم است؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی شکست DOGE در FAA، افزایش بحران و نقش پالانتیر در بازسازی سیستم کنترل ترافیک هوایی آمریکا می‌پردازیم.

شکست DOGE در FAA

ایلان ماسک در فوریه ۲۰۲۵ با وعده «ارتقای سریع ایمنی سیستم کنترل ترافیک هوایی» وارد FAA شد. اما عملکرد او با شکست همراه بود: اخراج ۴۰۰ کارمند FAA، از جمله تکنسین‌های تعمیر و نگهداری در ۱۸ مرکز کنترل ترافیک هوایی اتهامات بی‌اساس به ورایزون درباره مدیریت سیستم ارتباطی FAA شکست در تبدیل استارلینک به تأمین‌کننده مخابراتی FAA

افزایش بحران

در سال‌های اخیر، خرابی‌های تجهیزات در دالاس، دنور و هیوستون، بوی نامعلوم در مراکز کنترل آتلانتا و نیوآرک، و کمبود شدید نیروی انسانی در بوستون، نیویورک و لس‌آنجلس، سیستم کنترل ترافیک هوایی را به شدت ناپایدار کرده است. در سال ۲۰۲۵، یک چهارم پروازها با تأخیر، تغییر مسیر یا لغو مواجه شدند که بدترین آمار در یک دهه اخیر بود.

ورود پالانتیر

قانون One Big Beautiful Bill در ژوئیه ۲۰۲۵، ۱۲.۵ میلیارد دلار برای بازسازی کامل سیستم کنترل ترافیک هوایی اختصاص داد. از این مبلغ، ۵ میلیارد دلار برای به‌روزرسانی نرم‌افزار در نظر گرفته شده است. با شکست DOGE، دولت ترامپ از پالانتیر برای پر کردن این خلأ دعوت کرده است. پالانتیر که از سال ۲۰۲۴ با FAA همکاری می‌کند، قراردادهای بدون مناقصه متعددی برای توسعه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی دریافت کرده است.

نگرانی کنترلرهای ترافیک هوایی

کنترلرهای ترافیک هوایی که با ناشناسی با The Verge صحبت کردند، معتقدند که مشکلات اصلی FAA، کمبود نیروی انسانی است، نه نرم‌افزار. هیچ‌یک از ۱۲.۵ میلیارد دلار بودجه جدید برای جذب و آموزش کنترلرها اختصاص نیافته است. در حالی که FAA در سال ۲۰۲۵ با ۱۴,۸۳۲ کنترلر کار می‌کرد، پیش‌بینی می‌شود امسال ۱,۷۱۱ نفر از آنها بازنشسته یا استعفا دهند.

چالش‌های جبران‌ناپذیر

برنامه‌های نرم‌افزاری پالانتیر سال‌ها تا اجرا فاصله دارند و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی آن هنوز اثبات‌نشده هستند. فشار کاری سنگین، کمبود نیرو و نرخ بالای خودکشی در میان کنترلرها (۸ برابر میانگین ملی)، نشان‌دهنده بحرانی عمیق‌تر از یک مشکل صرفاً فنی است.

نتیجه‌گیری نهایی

دخالت ایلان ماسک در FAA نه تنها به بهبود سیستم کمک نکرد، بلکه با اخراج کارکنان کلیدی، بحران را تشدید کرد. ورود پالانتیر با وجود قراردادهای کلان، نمی‌تواند جایگزین کمبود شدید نیروی انسانی شود. در حالی که به‌روزرسانی فناوری ضروری است، کنترلرهای ترافیک هوایی معتقدند که حل بحران نیازمند توجه جدی به نیروی انسانی و رفع کمبودهاست.

انتهای پیام