فرارو- جدیدترین انیمیشن «داستان اسباببازی» با وجود زرقوبرق فنی و ساختار گرافیکی بینقص، اسیر کلیشهها و فرسودگی ایدههای داستانی شده و در نمایش تقابل میان بازیهای سنتی و فناوریهای دیجیتال شجاعت لازم را ندارد.
به گزارش فرارو به نقل از گاردین، پنجمین قسمت از مجموعه سینمایی «داستان اسباببازی» دقیقاً همان چیزی است که از استودیوی پیکسار در سال ۲۰۲۶ انتظار میرود؛ اثری بسیار صیقلخورده، روان و از نظر فنی بینقص. این فیلم چنان ساختار گرافیکی روانی دارد که میتوان تصور کرد قسمتهای ششم یا هفتم آن نیز در آینده با همین سطح از کمال تکنولوژیک ساخته خواهند شد.
به عنوان یک محصول سرگرمی خانوادگی، این انیمیشن در ظاهر مانند یک تلفن هوشمند کاملاً نو، درخشان و بدون خطوخش به نظر میرسد؛ اما مشکل اساسی اینجاست که در اعماق قلب این اثر، جریان زندگی متوقف شده است. با وجود تلاش خلاقانه و پرانرژی که به وضوح در تکتک فریمهای این انیمیشن به چشم میخورد، فیلم از کمبود شدید تعلیق، نوآوری، ایدههای بکر و اشتیاق رنج میبرد.
موضوع محوری و همیشگی این مجموعه یعنی «مسئله فانی بودن و پذیرش پایان دوران کودکی»، در این قسمت بسیار ضعیف و کمرمق تصویر شده است. از سوی دیگر، فیلم در پرداختن به ایده بزرگ و جسورانه خود به شکلی فاجعهبار عقبنشینی میکند و شجاعتش را از دست میدهد؛ ایدهای که نشان میدهد چگونه فناوریهای اعتیادآور و دنیای دیجیتال، در حال نابود کردن قدرت تخیل و بازیهای سنتی کودکان با اسباببازیهای واقعی هستند. تبلت حیلهگر در برابر اسباببازیهای سنتی
در این قسمت، یک تبلت شیطانی و جذاب به نام «لیلیپد» با صداپیشگی گرتا لی وارد دنیای کودکان میشود. این دستگاه هوشمند قرار است نماد هجوم تکنولوژی به زندگی کودکان باشد، اما داستان در ادامه مسیر خود تغییر جهت میدهد و این گجت در نهایت به یک قهرمان احساساتی تبدیل میشود که تمایل دارد خود را فدای سلامت روان بچهها کند. این چرخش داستانی …
