منیر الحدادی؛ مردی که تهران را به طنجه فروخت

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، منیر الحدادی، مهاجم سابق استقلال، پس از پایان همکاری با این باشگاه به فوتبال اسپانیا بازگشت و با عقد قرارداد به آلباسته پیوست تا فصل جدید فوتبالش را در لالیگا ۲ دنبال کند.

الحدادی که سابقه بازی در تیم ملی اسپانیا و باشگاه‌هایی مانند بارسلونا، سویا و والنسیا را در کارنامه دارد، پیش از انتخاب آلباسته با آندرس اینیستا، ستاره سابق بارسلونا و تیم ملی اسپانیا، مشورت کرده است.

مهاجم جدید آلباسته درباره این موضوع گفت که با اینیستا صحبت کرده و این بازیکن به او توصیه کرده است که از حضور در این تیم رضایت خواهد داشت. این مشورت در نهایت یکی از نکات مهم در تصمیم الحدادی برای ادامه فوتبالش در اسپانیا بود.

الحدادی حالا امیدوار است در آلباسته دوباره به روزهای خوب خود برگردد و به این تیم برای رسیدن به هدفش کمک کند. او پس از یک فصل حضور در استقلال، بار دیگر فوتبالش را در اسپانیا ادامه خواهد داد؛ انتقالی که نام اینیستا را هم به ماجرای بازگشت مهاجم سابق استقلال به فوتبال این کشور گره زده است.

انتهای پیام/

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، پس از جدایی منیر الحدادی از استقلال و بازگشت این مهاجم مراکشی به فوتبال اسپانیا، باشگاه استقلال با انتشار پیامی از عملکرد بازیکن فصل گذشته خود قدردانی کرد.

در پیام آبی‌ها آمده است: «برای منیر الحدادی، از بازیکنان ارزشمند فصل گذشته تیم استقلال که به دلیل مشکلات خانوادگی نتوانست در فصل جاری هم در جمع استقلالی‌ها باشد، آرزوی موفقیت و درخشش در ادامه مسیر فوتبالی‌اش را داریم.»

باشگاه استقلال همچنین به تلاش این بازیکن در مدت حضورش در جمع آبی‌پوشان اشاره کرد و نوشت: «او در تمامی مسابقاتی که برای استقلال به میدان رفت، با تمامی توان بازی کرد و گل‌ها و پاس‌گل‌هایش از یاد هواداران استقلال نمی‌رود.»

این پیام ساعاتی پس از خداحافظی احساسی منیر منتشر شد. مهاجم مراکشی در صفحه شخصی خود از هم‌تیمی‌ها، اعضای کادر فنی، کارکنان باشگاه و هواداران استقلال تشکر کرده و نوشته بود شرایط باعث شد دوران حضورش در ایران زودتر از چیزی که انتظار داشت به پایان برسد.

الحدادی پس از پایان همکاری با استقلال، با قراردادی دوساله به آلباسته پیوست تا دوران حرفه‌ای خود را در فوتبال اسپانیا ادامه دهد. پیام رسمی آبی‌ها نیز آخرین قاب از همکاری دو طرف بود، همکاری‌ای که به دلیل مشکلات خانوادگی منیر به پایان رسید.

انتهای پیام/

به گزارش خبرآنلاین سید کاظم اولیایی مدیرعامل پیشین استقلال در روزنامه ایران نوشت: فوتبال حرفه‌ای در دنیا یعنی مشتری‌محوری و وقتی دو تیم حرفه‌ای یک شهر روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، در واقع سرمایه‌های فوتبال یک شهر، یعنی هواداران، با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند. اما در ایران، به دلیل خصولتی بودن باشگاه‌ها، ضعف در مدیریت‌ ورزشی و برنامه‌ریزی نامناسب فدراسیون که یک مثلث ناکارآمد را ایجاد کرده‌اند، شرایط به‌گونه‌ای پیش می‌رود که تمام افتخار دو تیم آبی و قرمز پایتخت؛ افتخاری که فوتبال کشورمان در تمام دنیا به آن می‌بالد، یعنی حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر، در حال از بین رفتن است.

خصولتی بودن باشگاه‌ها و در اختیار بودن ورزشگاه‌ها توسط دولت، مدیران را وادار می‌کند بدون داشتن سخت‌افزار مناسب و درآمد خالص، اقدام به تجهیز استادیوم یا ورزشگاهی نکنند. بنابراین بهتر است ارگان‌های صنعتی دست از مجموعه‌داری بردارند و آن را به بخش خصوصی واگذار کنند تا مسیر جذب هوادار نیز توسط خود باشگاه و با برنامه‌ریزی حرفه‌ای مدیریت شود.

در تمام دنیا، ورزش حرفه‌ای یک صنعت و بستری برای تولید کسب‌وکار و درآمد است و بر اساس باشگاه‌محوری می‌چرخد. اما در کشورمان، خارج از اصل ۴۴ قانون اساسی عمل می‌کنند و باشگاه را تنها به یک مصرف‌کننده تبدیل کرده‌اند.

در حال حاضر نیز سرانه ورزشی تهران حتی نسبت به استان سیستان و بلوچستان کمتر است و پایتخت ایران را از نظر سرانه ورزشی به فقیرترین پایتخت جهان تبدیل کرده‌اند.

باشگاه استقلال امکانات و دارایی‌های زیادی داشته است و اگر بخشی از آن را نیز به این باشگاه بازگردانند، می‌تواند با شراکت بخش خصوصی، مجموعه‌هایی مانند ورزشگاه‌های نقش جهان، تختی و دستگردی را تجهیز کند. حتی در مجموعه ورزشی آزادی، برای ساخت یک استادیوم ۴۰ هزار نفری بانوان خاک‌برداری شده، اما چون حمایتی از آن نمی‌شود، این پروژه رها شده است و حتی تیم‌های تهرانی نیز حاضر به صرف هزینه برای آن نیستند.

در چنین شرایطی است که اعتبار فوتبال کشور زیر سؤال می‌رود و میزبانی‌ها از تیم‌های مطرح، با هزاران هوادار و سرمایه اجتماعی، گرفته می‌شود. بهتر است پیش از آنکه فوتبال و هوادار را از دست بدهیم، دولت فکری به حال خصولتی بودن ورزش کند؛ وگرنه روزی خواهد رسید که دربی ۱۰۰ هزار نفری ما به یک دربی بی‌هیجان با اندک تماشاگر تبدیل شود و تنها در خواب، رویای برگزاری دوباره آن را در تهران ببینیم.