همزمان با برگزاری مراسم وداع و تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب در تهران، زنان عرب روستای «خَماط» در خوزستان، صدها کیلومتر دورتر، با آیین کهن «میدان» گرد هم آمدند تا سهم خود را از این بدرقه تاریخی ادا کنند. آنها اگرچه به مراسم تشییع نرسیدند، اما باور داشتند وداع، تنها در کنار پیکر معنا پیدا نمیکند. در خانهای ساده میان نخلستانهای جنوب، بوی حلوا، عطر عود، پرچمهای ایران و قابهای در آغوش گرفته، روایتگر اندوه زنانی بود که با آیینی چندصدساله، آخرین بدرقه خود را برای رهبر شهید به جا آوردند؛ آیینی که نسل به نسل در میان زنان عرب خوزستان حفظ شده و امروز بخشی از میراث ناملموس این سرزمین است.
