لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
تصویب توافقنامه همکاری دفاعی پاکستان و کویت در اواخر ژوئیه، آخرین گام در روابط دفاعی دوجانبهای است که به دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمیگردد.
در میان آتشبسِس متناوب بین ایالات متحده و ایران و همچنین حملات تهران به کویت و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، زمانبندی این تحول حیاتی است.
تصویب رسمی این پیمان در چارچوب تلاشهای کویت برای تنوعبخشی به اتحادها و مشارکتهای امنیتی خود فراتر از ایالات متحده صورت میگیرد؛ آن هم در زمانی که سیاست خارجی دولت دونالد ترامپ، متحدان عرب واشنگتن را به طور فزایندهای در برابر پیامدهای هرجومرجآمیز اقداماتش در منطقه، آسیبپذیر ساخته است.
این توافقنامه که در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۳ در کویت امضا شد، چارچوبی گسترده برای افزایش همکاریهای دفاعی دوجانبه در حوزههایی از جمله آموزش و پرورش نظامی، رزمایشهای مشترک، تبادل پرسنل و کارشناسان، همکاریهای علمی و فناورانه، لجستیک و اطلاعات ایجاد میکند.
این توافق برای تقویت همکاریهای نهادی بین دو ارتش طراحی شده است، نه برای اعزام نیرو یا خرید تسلیحات. اجرای آن از طریق پروتکلهای اجرایی سالانه و زیر نظر یک کمیته نظامی مشترک انجام خواهد شد و شامل مقرراتی برای تبادلات رسمی، حفاظت از اطلاعات طبقهبندیشده و حل و فصل اختلافات از طریق مشورتهای دوجانبه است. توافق پاکستان و کویت برای تقویت همکاریهای نهادی بین دو ارتش طراحی شده است، نه برای اعزام نیرو یا خرید تسلیحات. اجرای آن از طریق پروتکلهای اجرایی سالانه و زیر نظر یک کمیته نظامی مشترک انجام خواهد شد و شامل مقرراتی برای تبادلات رسمی، حفاظت از اطلاعات طبقهبندیشده و حل و فصل اختلافات از طریق مشورتهای دوجانبه است
این پیمان به جای ایجاد یک مشارکت استراتژیک جدید، روابط دفاعی دوجانبه دیرینهای را که طی دههها ساخته شده، رسمیت میبخشد و با ایجاد سازوکارهای ساختاریافته از جمله کمیتههای مشترک، برنامههای هماهنگ و همکاریهای منظم، به تعمیق روابط امنیتی دوجانبه کمک میکند. …
