رویداد۲۴| علی ولیاللهی- هفته گذشته دوشنبه شب عادل فردوسی پور از فیلتر شدن سایت و اپلیکیشن فوتبال ۳۶۰ خبر داد و گفت «اجازه نمیدهند کار کنم». ابتدا به نظر میرسید این یک اقدام موقت است و طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت آینده مشکل حل خواهد شد، اما شنیدههای خبرنگار رویداد ۲۴ نشان میدهد، تازه دوشنبه قرار است به مدیران این رسانه اطلاع داده شود که ماجرا از چه قرار است. یعنی احتمالا خبری از بازگشایی مجدد این رسانه ورزشی نخواهد بود مگر اینکه از بخش دیگری از حاکمیت توصیه دیگری از راه برسد. آنچه در این یک این چند روز گذشته را میتوان ماکت کوچکی از شکل سیاست گذاریها و تقابلهای سیاسی دانست. چرا کسی گردن نمیگیرد؟
فیلتر شدن یک رسانه در ایران اتفاق جدید و عجیبی نیست. حافظه جمعی مردم ایران پر است از نمونههای این چنینی. آنچه مورد عادل را ویژه کرده اول به خاطر همزمانی این اتفاق با درخواست یک مربی فوتبال بوده و دوم به خاطر ناشناس ماندن مرجع تصمیم گیر. در گزارش قبلی اشاره کردیم که کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه که زیر نظر دادستانی کل کشور فعالیت میکند مرجع اصلی تصمیم گیری در این زمینه است. با این حال طی چهار، پنج روز گذشته این نهاد توضیحی در مورد مسدود شدن سایت فوتبال ۳۶۰ ارائه نکرده است. از سمت دیگر مرکز رسانه قوه قضاییه به روزنامه اعتماد گفت «ما ارتباطی به فلیتر شدن سایت فردوسی پور نداریم». پیش از این ساترا یا همان سازمان تنظیم مقررات رسانههای صوت و تصویر فراگیر که زیر نظر صداوسیماست نیز اعلام کرده بود نقشی در این اتفاق نداشته است.
محدودیت برای رسانهها به صورت کلی تصمیمی غیرقابل دفاع است، اما اینکه کسی اعمال محدودیت را گردن نمیگیرد شاید از اصل موضوع هم نگران کنندهتر باشد. وضعیتی که نشان میدهد تصمیمات نه تنها در یک فضای شفاف و رسمی همراه با توضیح و سپس پاسخگویی گرفته نمیشود بلکه باید سرنخهای آن را در نهادهای موازی و غیرپاسخگو در ساختار قدرت جستوجو کرد. مثل بسیار اتفاق دیگر در این کشور که رخ میدهد، اما کسی مسوولیت آن را به عهده نمیگیرد. این وضعیت هم برای مردم غیرقابل قبول است هم برای نهادهای رسمی مسوول تاسف بار. مگر میشود یک مربی فوتبال بتواند برای یک رسانه پرونده بسازد و به خواست او فیلترینگ انجام شود آن هم بدون گردن گیری؟
همین چند روز گذشته که بحث بسته …
