رویداد۲۴| نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: زندایا در سال ۲۰۲۴ هنگام تبلیغات فیلم تلماسه: بخش دوم، لباس رباتی نقرهایرنگی از مجموعه پاییز ۱۹۹۵ «تیری موگلر» را به تن کرد. او این ماه نیز در جریان تبلیغات فیلم اودیسه، لباسی کرمرنگ از برند «اسکیاپارلی» پوشید که بهگونهای طراحی شده بود که مجسمهای مرمری را تداعی میکرد؛ لباسی که تنها چند ساعت پیش از آن روی صحنه نمایش مد رونمایی شده بود. اما در یکی دیگر از مراسمهای تبلیغاتی این فیلم، او گوشوارههایی به گوش داشت که از دیسکهای طلایی متعلق به ایران باستان ساخته شده بودند.
همین انتخاب، موجی از بحث و جدل را در میان باستانشناسان و فعالان حوزه حفاظت از میراث فرهنگی برانگیخت. برخی باستانشناسان استفاده از آثار باستانی بهعنوان زیورآلات مدرن را اقدامی نگرانکننده و بیاحترامی به فرهنگهایی دانستند که این آثار به آنها تعلق دارند. برخی دیگر نیز آن را نوعی «شیءوارهسازی گذشته» یا fetishizing the past توصیف کردند؛ اقدامی که به گفته دکتر «زد»، باستانشناس و تولیدکننده محتوا، میتواند به رونق بازار سیاه قاچاق آثار تاریخی دامن بزند. علاوه بر این، منتقدان نسبت به منشأ این آثار نیز ابراز نگرانی کردند و معتقد بودند احتمالاً این اشیا از طریق غارت محوطههای باستانی یا تاراج دوران استعمار به دست آمدهاند.
اوایل همین ماه، زندایا که به انتخاب لباسهای متناسب با موضوع فیلمهایش شهرت دارد، هنگام تبلیغ تازهترین فیلم خود در لندن، لباسی عاجیرنگ از برند فرانسوی «ژاکموس» با روسری متصل به آن پوشید. او این استایل را با گوشوارههای طلایی و الماسنشان بزرگی تکمیل کرد که به گفته گالری «بارون لندن» ــ گالری تخصصی جواهرات و سنگهای کمیاب ــ منشأ آنها به هزاره اول پیش از میلاد بازمیگردد. این گالری تصویری از زندایا با این گوشوارهها را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد.
در وبسایت این گالری، جفتی از پلاکهای طلایی مدالیونی زیویه معرفی شده که به گفته آن، توسط «گلن اسپایرو»، جواهرساز مستقر در لندن، با الماس تزئین و به گوشواره تبدیل شدهاند.
گالری بارون در گفتوگو با روزنامه گاردین اعلام کرد این گوشوارهها را در سال ۲۰۲۵ از گلن اسپایرو خریداری کرده است. مجموعه «مواد دنیای باستان» (Materials of the Old World) متعلق به اسپایرو، شامل …
