تهران - ایرنا - تنهایی همیشه با سکوت نمیآید؛ گاهی در درد هر لمس، هر حرکت و هر زخم تازه پنهان میشود. زندگی با «پوستی از جنس شیشه» تنها نبردی با یک بیماری نادر نیست بلکه روایت تابآوری انسانهایی است که در کنار رنج جسمی با چالشهای اجتماعی، هزینههای درمان و نگاههای ناآشنا نیز دستوپنجه نرم میکنند؛ روایتی که کمتر دیده و کمتر شنیده شده است.
