به گزارش خبرنگار سیاست خارجی ایرنا، پرسش و پاسخی در نشست خبری روز گذشته (پنجم مرداد) سخنگوی وزارت امور خارجه، بار دیگر یک تبعیض نظاممند در روابط بینالملل علیه ایران را یادآور شد. جایی که «اسماعیل بقائی» در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره همکاریهای هستهای آمریکا و عربستان سعودی و تناقض موجود در رفتار آمریکا با ایران در همین زمینه؛ تاکید کرد که استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای، طبق معاهده منع اشاعه، حق همه کشورهاست. دلیل یا بهانه اقدامات آمریکا و همپیمانانش علیه ایران نیز همین اصرار ایران بر استفاده از حق خود، طبق معاهده منع اشاعه، بوده است. گرچه سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران، قضاوت درباره این رویکرد دوگانه را به افکار و وجدان عمومی در جهان سپرد اما همین پرسش و پاسخ، نگاه دوباره به پروندههایی که ایران با استانداردهای دوگانه در آن روبرو بوده را، ضروری ساخت.
برنامه هستهای؛ ایران تحت شدیدترین نظارتهای تاریخی، متحدان آمریکا در سایه چتر ابهام امنیتی
همکاری هستهای ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی؛ یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات رسانههای جهان در روزهای اخیر است و گرچه با توجه به رویکرد پر نوسان ترامپ در مواجهه با موضوعات مهم، هنوز ابهامات و اختلافات بسیاری درباره اجرایی شدن این همکاری در محافل سیاسی و تحلیلی مطرح است و برخی معتقدند شرط و شروط واشنگتن در پیوستن ریاض به پیمان ابراهیم؛ امکان آغاز آن را با تردیدهایی مواجه ساخته اما طرح چنین موضوعی از سوی رئیسجمهور ایالات متحده بار دیگر، قیاسی مهم را دامن زده و این پرسش را برجسته ساخته است که چرا همکاری هستهای و غنیسازی در عربستان و با همراهی آمریکا ممکن و محتمل است اما همان احتمال و امکان در چند کیلومتر آنسوتر و در همسایه شرقی این کشور، خط قرمز و ناممکن؟ برای پاسخ به این پرسش شاید بهتر باشد مروری بر آنچه درباره برنامه هستهای دو کشور میدانیم، داشته باشیم.
واقعیات برنامه هستهای ایران سالها پیش از بمباران، دستخوش بزرگترین پروژه امنیتیسازی جهان قرار گرفت؛ با این حال، تهران بیشترین نظارت بینالمللی را بر برنامه هستهای خود پذیرفت. «توافق ۱۲۳»، نام تفاهمی است که چهارشنبه هفته گذشته از سوی «کریس رایت» وزیر انرژی امریکا و «عبدالعزیز بن سلمان» وزیر انرژی عربستان سعودی، امضا شد تا فرآیند …
