رابطه ناگسسته میان زیستن و ویرانی/ مسیر مشاهده، خلق و بازتعریف در آثار ریحانه آبرویی

به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از «آرت‌نیوزپیپر»، نقاشی دیواری بنکسی، هنرمند ناشناس بریتانیایی، که سپتامبر سال ۲۰۲۵ بر دیوار ساختمان دادگاه‌های سلطنتی لندن ظاهر شد، در نهایت با هزینه‌ای بالغ بر ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند از این ساختمان حذف شد.

این اثر، قاضی‌ای را با کلاه‌گیس سنتی و ردای سیاه نشان می‌داد که در حال ضربه‌زدن با چکش قضاوت به یک معترضِ روی زمین بود. لکه‌های خون نیز روی پلاکاردی که معترض در دست داشت دیده می‌شد.

بنکسی پس از انتشار تصویر این اثر در صفحه اینستاگرام خود، با درج عنوان «دادگاه‌های سلطنتی، لندن» اصالت آن را تأیید کرد.

نقاشی دیواری بنکسی بر ساختمان دادگاه‌های سلطنتی لندن که قاضی‌ای را در حال ضربه‌زدن با چکش قضاوت به یک معترض نشان می‌دهد؛ این اثر پس از مدت کوتاهی پوشانده و سپس برای حفظ نمای تاریخی ساختمان حذف شد

هزینه ۵۰ هزار پوندی برای پاک‌کردن نقاشی

بر اساس اطلاعاتی که وزارت دادگستری بریتانیا در پاسخ به درخواست دسترسی به اطلاعات عمومی در اختیار رسانه‌ها قرار داده، ۵۰ هزار پوند برای تلاش جهت پاک‌کردن رنگ از دیوار ساختمان هزینه شده است.

این ساختمان در خیابان کری لندن قرار دارد و به دلیل ارزش تاریخی و معماری خود در فهرست بناهای حفاظت‌شده بریتانیا قرار گرفته است.

تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که برای حذف نقاشی از سطح سنگی ساختمان از مواد شیمیایی و روش‌های تخصصی پاک‌سازی استفاده شده است.

در کنار هزینه پاک‌سازی، ۳۵ هزار و ۳۰۰ پوند دیگر برای تأمین امنیت محل و پرداخت اضافه‌کاری کارکنان هزینه شده است. در نتیجه، هزینه مستقیم و جانبی حذف اثر به ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند رسیده است.

نیروهای امنیتی و کارکنان دادگاه‌های سلطنتی لندن در جریان پوشاندن و حذف نقاشی دیواری بنکسی؛ مقام‌های بریتانیایی حفاظت از ویژگی تاریخی ساختمان را دلیل حذف این اثر عنوان کردند

تلاش برای حذف اثز بنکسی  

استدلال مقام‌های قضایی برای حذف اثر

سرویس دادگاه‌ها و دیوان‌های بریتانیا پس از آشکارشدن نقاشی اعلام کرده بود که ساختمان دادگاه‌های سلطنتی یک بنای ثبت‌شده و حفاظت‌شده است و این نهاد موظف است ویژگی و سیمای اصلی آن را حفظ کند. به همین دلیل، اثر بنکسی مدت کوتاهی پس از کشف پوشانده شد و روند حذف آن آغاز شد. با این حال، هزینه بالای این اقدام اکنون پرسش دیگری را مطرح کرده است: آیا پاک‌کردن یک اثر هنری از یکی از بناهای تاریخی بریتانیا، در نهایت هزینه بیشتری برای دولت و مالیات‌دهندگان ایجاد کرده است یا نگه‌داشتن آن؟

انتشار رقم ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوندی می‌تواند بحث قدیمی درباره آثار بنکسی را دوباره داغ کند؛ اینکه آیا آثار بدون مجوز او را باید «هنر عمومی» دانست یا «تخریب اموال».

تحقیقات پلیس درباره اثر بنکسی

پلیس لندن نیز درباره ایجاد این نقاشی تحقیق کرده است.

از آنجا که هویت بنکسی همچنان ناشناس است، در صورت تبدیل‌شدن پرونده به یک رسیدگی قضایی، این احتمال وجود دارد که هنرمند برای حضور در دادگاه مجبور به افشای هویت واقعی خود شود. با این حال، تا زمان انتشار گزارش «آرت‌نیوزپیپر»، هیچ اتهامی علیه بنکسی مطرح نشده و هیچ فردی نیز در ارتباط با این پرونده بازداشت نشده است. پلیس لندن اعلام کرده است که تحقیقات همچنان ادامه دارد.

هزینه ۶۰ هزار پوندی برای اثر دیگری از بنکسی

این تنها اثر اخیر بنکسی در لندن نیست که برای دولت و نهادهای عمومی هزینه ایجاد کرده است.

شورای شهر وست‌مینستر نیز نزدیک به ۶۰ هزار پوند برای تأمین امنیت، نصب موانع حفاظتی و امور اداری مربوط به مجسمه‌ای از بنکسی که در ماه آوریل در میدان واترلو در مرکز لندن ظاهر شد، هزینه کرده است. این اثر مردی کت‌وشلوارپوش را نشان می‌دهد که پرچمی بزرگ را حمل می‌کند؛ پرچم صورت او را پوشانده و دیدش را مختل کرده است. پیکره نیز به شکلی ساخته شده که گویی مرد هنگام حرکت از روی پایه خود به جلو قدم گذاشته است.

مقام‌های محلی قرار است درباره سرنوشت این اثر تصمیم بگیرند و مشخص کنند که آیا مجسمه در محل باقی بماند یا جمع‌آوری شود.

سه اثر و نزدیک به ۱۵۰ هزار پوند هزینه عمومی

گزارش‌های منتشرشده درباره آثار اخیر بنکسی در لندن نشان می‌دهد که مجموع هزینه‌های مربوط به پاک‌سازی، امنیت و نگهداری سه اثر این هنرمند به حدود ۱۵۰ هزار پوند نزدیک شده است.

در کنار نقاشی دادگاه‌های سلطنتی و مجسمه میدان واترلو، یک اثر دیگر بنکسی که ماهی‌های گوشت‌خوار را روی یک اتاقک نگهبانی پلیس در لندن به تصویر کشیده بود نیز هزینه‌ای حدود ۲۲۰۰ پوند برای حذف ایجاد کرده است. قرار است این اتاقک پس از انتقال، در موزه لندن به نمایش گذاشته شود.

دیواری که از اثر بنکسی پاک شد

یک اثر هنری؛ دو نگاه متفاوت

ماجرای نقاشی دادگاه‌های سلطنتی بار دیگر تناقض همیشگی پیرامون هنر خیابانی بنکسی را آشکار کرده است.

از یکسو، آثار او به دلیل شهرت جهانی هنرمند، مضمون سیاسی و اجتماعی و تأثیرشان بر فرهنگ عمومی، از ارزش هنری و حتی اقتصادی قابل‌توجهی برخوردارند؛ از سوی دیگر، ایجاد چنین آثاری بدون اجازه مالک ساختمان می‌تواند از منظر حقوقی تخریب یا آسیب به اموال تلقی شود.

در مورد نقاشی دادگاه‌های سلطنتی، مضمون اثر نیز اهمیت ویژه‌ای داشت. تصویر قاضی‌ای که با چکش قضاوت به یک معترض حمله می‌کند، از سوی برخی ناظران و فعالان سیاسی به عنوان واکنشی به برخورد دولت بریتانیا با معترضان و اعتراضات مرتبط با ممنوعیت گروه «اقدام فلسطین» تفسیر شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در یکی از اعتراضات علیه ممنوعیت این گروه در اوایل سپتامبر ۲۰۲۵، ۸۹۰ نفر بازداشت شدند؛ موضوعی که زمینه سیاسی احتمالی اثر بنکسی را پررنگ‌تر کرده است.

اکنون حذف این اثر، نه‌تنها یک اقدام برای حفاظت از یک ساختمان تاریخی، بلکه نمونه‌ای تازه از مناقشه دیرینه درباره آثار بنکسی است: وقتی یک اثر هنری بدون اجازه روی دیوار یک ساختمان عمومی ظاهر می‌شود، آیا باید آن را پاک کرد یا به دلیل ارزش هنری و اجتماعی‌اش حفظ کرد؟

این بار، پاسخ به این پرسش برای مالیات‌دهندگان بریتانیایی دست‌کم ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند هزینه داشته است. انتهای پیام/

به گزارش اصلاحات نیوز؛

مجید مظفری که به تازگی گواهینامه درجه یک هنری را نیز دریافت کرده اظهار کرد: آرزوی من این است که یک سینمای باشکوه و ملی داشته باشیم که پیشتر داشتیم.

وی به گذشته سینمای ایران اشاره کرد و افزود: در جشنواره فیلم فجر وقتی ۱۰۰ تا ۱۲۰ فیلم می‌آمد و یک بار هم داور انتخاب بودم، از بین ۱۲۰ فیلم، ۱۰۰ فیلم در شهرستان‌ها با لهجه‌ها و لباس‌های مختلف، دکور و موسیقی متفاوت بود، اما در حال حاضر در تهران سه فیلم ساخته می‌شود و ادعا داریم سینمای ملی داریم.

سینمای تهرونی داریم

مظفری با این باور است که سینمای ملی نداریم، تصریح کرد: سینمای تهرونی داریم.

وی به این سوال که آیا دوست داشتید با کارگردانی کار کنید، اما کار نکردید؟ اینگونه پاسخ را داد: نه. هیچ وقت آرزو ندارم با کارگردانی کار کنم، دوست دارم به جایی برسم که کارگردان با من کار کند نه من آرزو کنم با او کار کنم.

سینما پوست‌اندازی می‌خواهد

این پیشکسوت سینما و تلویزیون به این سوال که زیباترین اثر سینمایی یا تلویزیونی که تاکنون بازی کردید، چه بوده است؟ چنین پاسخ داد: من همه را دوست دارم، اما مردم از «جنگ نفتکش‌ها»، «تنور دیگ»، «مسافران»، «سگ‌کشی» و ... یک سری از کارهایم استقبال زیادی کردند.

وی درباره این روز‌های سینما هم گفت: سینما به صورت ویژه باید پوست‌اندازی شود تا به اصطلاح چرک‌هایش ریخته شود.

مظفری به همین سوال درباره تلویزیون هم تنها این پاسخ را داد که «تلویزیون داریم؟».

سیدعباس عظیمی، مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت، عصر روز چهارشنبه (۲۸ مردادماه) با حضور در منزل داریوش ارجمند، بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون و رییس هیات‌ مدیره موسسه هنرمندان پیشکسوت، در فضایی صمیمی با او دیدار کرد.

داریوش ارجمند از چهره‌های باسابقه هنرهای نمایشی ایران و از اعضای فعال موسسه هنرمندان پیشکسوت است. 

در این دیدار صمیمی، عظیمی با مرور خاطرات پر فراز و نشیب موسسه، از حمایت‌های  بی‌دریغ ارجمند برای رونق امور قدردانی و تاکید کرد بسیاری از اتفاقات مثبت در این موسسه مرهون حمایت و پشتیبانی اعضای فعال طی بیش از یک دهه فعالیت مؤسسه بوده و شایسته تقدیر است.

داریوش ارجمند در این دیدار درباره مسائل و دغدغه‌های هنرمندان پیشکسوت و نقش موسسه در حمایت، تکریم و حفظ ارتباط میان نسل‌های مختلف هنری سخن گفت و بر اهمیت حمایت و تقویت موسسه برای تکریم شایسته بزرگان فرهنگ و هنر کشور تاکید کرد.

او با اشاره به تورم و مشکلات اقتصادی کشور، درخصوص اختصاص بودجه‌های سالانه موسسه بدون توجه به نرخ تورم و افزایش نرخ کالا و خدمات انتقاد کرد و گفت: از سال ۹۸ تاکنون نه تنها رقم واقعی بودجه موسسه افزایش نداشته، بلکه به تناسب تورم کاهش هم داشته است و عملا هر سال دریغ از پارسال!

ارجمند سال گذشته را بی‌رونق‌ترین سال موسسه برای ارائه خدمات به هنرمندان پیشکسوت دانست و اظهار  کرد: این اتفاق ناشی از کم لطفی متولیانی است که به قول و قرارهای خودشان برای بهتر شدن شرایط در این موسسه عمل نکرده‌اند، در حدی که شرمنده پیشکسوتان برای ارایه کمترین خدمات شده‌ایم. 

داریوش ارجمند، متولد ۵ مرداد ۱۳۲۳، از بازیگران باسابقه سینما، تئاتر و تلویزیون ایران است. او فعالیت هنری خود را از تئاتر و سینمای آزاد مشهد آغاز کرد و با ایفای نقش در آثار متعدد سینمایی و تلویزیونی به یکی از چهره‌های شناخته‌شده هنرهای نمایشی کشور تبدیل شد.

ارجمند برای بازی در فیلم «ناخدا خورشید» سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را دریافت کرده است.