در آن یادداشت به نامه طنز فردریک باستیا نظریهپرداز و اقتصاددان فرانسوی اشاره کرده بودم، عریضهای از قول صنف سازندگان شمع و فانوس و چراغ گازی که از دولت خواسته بودند به پاس شایستگی که در همه این سالها در راه خدمت و اعتلای وطن از خود نشان دادهاند قانونی به تصویب برساند که دستور بدهد تمام پنجرههای جلویی و عقبی و سقفی، نورگیرها، بالکنها، دریچههای ورودی و خروجی و در یک کلام هرشکاف و درز و سوراخی که از طریق آن نور خورشید وارد خانهها میشود، مسدود شود تا آنها را که به زعم خود یک عمر صرف عمران و آبادانی کردهاند در نبردی نابرابر با خورشید یکه و تنها نگذارد. آنها خورشید را رقیب بیرحم و قدرتمند خارجی نامیده بودند که توسط انگلیسیهای خائن اجیر شده تا بخشی از صنعت ملی فرانسه را از کار بیندازد!
آن روز خطاب به آقای جبلی نوشتم: دکان شمعفروشیتان با بستن نور دیگران رونق نمیگیرد. موضوع جدیتر از این شوخیهاست.
هنوز هم معتقدم دوستان در صداوسیما همان نگاه شمعفروشانی را دارند که به جای تغییر و نوآوری در کسب و کار، به محدود کردن خورشید فکر میکنند و البته با آن دسته از دوستانِ به کلی ناامیدمان همراه نیستم که انتقاد از عملکرد مسوولان فعلی صداوسیما باعث ماندگاریشان خواهد شد.
بالاترین کمک به اعتبارِ صداوسیما و حتی مدیران آن را تغییرات اساسی در تیم مدیریتی و اصلاحِ جدی در نگاه سازمانِ متعلق به همه مردم ایران میدانم که فعلاً در اختیار عدهای محدود با دیدگاه شمعفروشانِ مخالف خورشید قرار گرفته است. این تغییر در افراد و استراتژی کلان صداوسیما همچنین برای حضور قدرتمند در جنگِ رسانهای با دشمنان قسمخورده خارجی ضرورت دارد.
**عضو حقیقی شورای اطلاعرسانی دولت
