به گزارش اقتصادنیوز، منتقدان دولت دونالد ترامپ معتقدند که تصمیم برای ورود به جنگ با ایران از همان ابتدا یک اشتباه بود. مهمترین اهداف اعلامشده این جنگ، جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هستهای و از بین بردن توانایی ایران برای اعمال نفوذ در خلورمیانه بود؛ اهدافی که تاکنون محقق نشده اند.
این درحالی است که در دور جدید درگیری ها، آسیب قابلتوجهی به برنامه هستهای ایران وارد نشده و تهران همچنان حدود ۷۰ درصد از توان موشکی پیش از جنگ خود را حفظ کرده است.
خبر مرتبط بازگشت کامل ایران و آمریکا به جنگ؟ | پیامدهای بستهشدن همزمان تنگه هرمز و بابالمندب
اقتصادنیوز: نظم بینالمللی کنونی شباهتهای قابل توجهی با شرایط اروپا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم پیدا کرده است؛ دورهای که دولتها به جای حفظ یک نظم مشترک، بیش از پیش به دنبال منافع کوتاهمدت بودند و همکاریهای جمعی جای خود را به رقابت و بیاعتمادی داد. این امر درنهایت منجر به آغاز جنگ جهانی شد. دستاوردهای ناچیز در قبال هزینه بالا
جاشوا شوارتز در نشنال اینترست نوشت: در مقابل، دستاوردهایی مانند تضعیف نیروی هوایی و نیروی دریایی ایران به ادعای ترامپ، در برابر پیامدهای منفی جنگ برای آمریکا بسیار ناچیز بوده است. ایران اکنون اهرم بیشتری بر بازار جهانی انرژی در اختیار دارد و ذخایر مهمات پیشرفته ارتش آمریکا نیز بهشدت کاهش یافته است.
در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است که بهترین مسیر پیشرو چیست؟ آیا آمریکا باید همانگونه که ترامپ اخیرا گفته است، برای تمام کردن کار؛ جنگ را تشدید کند یا برای جلوگیری از خسارت بیشتر، از شدت درگیری بکاهد؟ دامی به نام هزینه از دست رفته
رهبران سیاسی معمولا تمایل دارند تا جنگی را که به بنبست رسیده، ادامه دهند، چرا که هیشه پذیرش شکست دشوار است.
در سطح راهبردی، این نگرانی وجود دارد که عقبنشینی، اعتبار آمریکا را در آینده تضعیف کند و رقبایی مانند چین و روسیه را جسورتر سازد. در عرصه داخلی نیز پذیرش شکست معمولا به کاهش محبوبیت رئیسجمهور منجر میشود؛ تجربهای که جو بایدن پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و سقوط دولت مورد حمایت واشنگتن با آن روبهرو شد.
از نظر روانشناختی، انسانها …
