به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایبنا، پالایشگاه دانگوتی که قرار بود نماد رهایی نیجریه از وابستگی مزمن به واردات فرآوردههای نفتی باشد؛ اکنون خود مشکل ساز شده است. گزارشهای تازه نشان میدهد این پروژه عظیم هنوز نتوانسته شکاف میان منطق تجاری و نیازهای حیاتی اقتصاد ملی را پر کند. از یکسو، شرکت بهدنبال بهرهگیری از فرصتهای صادراتی و ارزآوری است و از سوی دیگر، بازار داخلی نیجریه همچنان با حساسیت بالا به هر نوسان در عرضه سوخت واکنش نشان میدهد. در چنین وضعی، پرسش اصلی این است که آیا پالایشگاه دانگوتی به ابزار امنیت انرژی تبدیل میشود یا در عمل، منافع صادراتی بر تعهد به بازار داخلی غلبه میکند. جهش واردات، نشانهای از شکنندگی بازار
بر پایه گزارش ماهانه «سازمان تنظیم مقررات بالادست و پاییندست نفت نیجریه»، واردات بنزین این کشور در ژوئن به ۱۸.۱ میلیون لیتر در روز رسید؛ در حالی که در مه ۵.۶ میلیون لیتر در روز بود. هرچند رقم یادشده در منابع عمومیِ در دسترس بهطور مستقل تأیید نشده، اما همین الگوی گزارششده نشان میدهد بازار سوخت نیجریه هنوز از ثبات کافی برخوردار نیست و هر تغییر در رفتار پالایشگاهها میتواند بهسرعت به نیاز به واردات ترجمه شود.
در سطح تحلیلی، این وضعیت فقط یک آمار نیست؛ بلکه نشانهای از تداوم وابستگی ساختاری به واردات و شکنندگی زنجیره تأمین انرژی است. «اداره اطلاعات انرژی آمریکا» در صفحه مربوط به نیجریه مینویسد پالایشگاه دانگوتی با ظرفیت اسمی ۶۵۰ هزار بشکه در روز از ژانویه ۲۰۲۴ وارد عملیات تجاری شده، اما این ظرفیت اسمی بههیچوجه به معنای تولید پایدار یا عرضه یکنواخت فرآورده نیست. خبر مرتبط مشقِ توسعه به زبان اندونزیایی | چگونه اندونزی لولههای نفت خام را به ریل صنعت گره زد؟ | وداع با خامفروشی و تولد قدرت صنعتی پالایشگاه بزرگ، منطق اقتصادی بزرگتر
پالایشگاه دانگوتی بهعنوان بزرگترین پالایشگاه تکقطاری جهان، ظرفیت آن را دارد که الگوی تجارت فرآوردههای نفتی در غرب آفریقا را تغییر دهد. مقامات این شرکت میگویند که محصولاتی مانند بنزین، گازوئیل، سوخت جت و LPG را در مقیاس بزرگ عرضه میکند و هدفشان کاهش وابستگی نیجریه به واردات است.
اما مسئله اینجاست که افزایش ظرفیت تولید لزوماً …
