«ویلیام نیپورته» حدود یک دهه شرکت سرمایهگذاری «برمشیل» (Bramshill Investments) را به همراه دو نفر از همکلاسیهای دوران دبیرستانش اداره میکرد، تا اینکه در سال ۲۰۲۲ او را اخراج کردند. صاحبان دیگر شرکت در نامه اخراج او نوشتند: «شما عامدانه از حضور در محل کار خودداری کردهاید.» درست چند ماه قبل از آن، هر سه نفر آنها ایمیلی را امضا و به کارکنان ارسال کرده بودند که بر اساس آن، همه باید پنج روز در هفته در یکی از سه دفتر شرکت حاضر میشدند؛ در غیر این صورت، اخراج میشدند.
نیپورته در شکایتی که در ماه مه علیه شرکت خدمات منابع انسانی همکار با برمشیل تنظیم کرده، ادعا میکند که شرکای دیگرش از این سیاست به عنوان بهانهای برای بیرون انداختن او و «بالا کشیدن» سهم ۱۲ درصدیاش از شرکت استفاده کردهاند. او استدلال میکند که این سیاست، شامل حال خودش نمیشده (بر اساس بندی در توافقنامه اجرایی شرکت مادر برمشیل، سهامداران در صورت اخراج موجه، ملزم به فروش سهم خود هستند).
این ماجرای حقوقی، داستان غیرمنتظره در تنشهای مربوط به بازگشت به محل کار است که در سالهای اخیر در شرکتهایی مثل ونگارد، متا، استارباکس و دیگران بالا گرفته. آنها به کارکنان خود اعلام کردند که در صورت عدم پایبندی به سیاست بازگشت به محل کار، با خطر اخراج مواجه خواهند شد. اما به ندرت پیش میآید که یکی از اعضای تیم رهبری با عواقب مشابهی روبهرو شود.
هرچند بر اساس پروندههای حقوقی، تمام مالکان برمشیل درباره این سیاست با هم گفتوگو کرده بودند، اما نیپورته معتقد بود که این قانون شامل حال مالکان شرکت نمیشود؛ به همین دلیل، طبق آنچه در دادخواست آمده، او «با خیال راحت، ایمیل را نادیده گرفته بود.»
خود دادخواست علیه شرکت خدمات …
