او معتقد است حضور ایران در بریکس را نباید صرفاً در چارچوب یک سفر دیپلماتیک یا مشارکت در یک نشست بینالمللی دید، بلکه این حضور میتواند بخشی از تلاش ایران برای بازسازی زیرساختهای تجاری و حقوقی خود در سطح بینالمللی باشد.
به گفته حجازی، جهان در حال عبور از ساختار تکقطبی و حرکت به سمت نظمی چندقطبی است و ایران نیز در چنین شرایطی میتواند با تقویت ارتباط خود با قدرتهای نوظهور، جایگاه متفاوتی در اقتصاد جهانی برای خود تعریف کند. دلار؛ نقطه اتکای تحریمها و ضرورت ایجاد مسیرهای جایگزین
حجازی در تشریح ابعاد حقوقی این موضوع، به نقش دلار و شبکههای مالی بینالمللی در اعمال تحریمهای ثانویه آمریکا اشاره کرد.
او بر این باور است که بخشی از قدرت تحریمهای ثانویه آمریکا به جایگاه دلار در نظام مالی بینالمللی و تسلط بر شبکههای پرداخت جهانی بازمیگردد. بنابراین، ایجاد سازوکارهای مالی جایگزین در میان کشورهای عضو بریکس میتواند وابستگی تجارت کشورها به این ساختار را کاهش دهد.
این مدرس دانشگاه معتقد است ایران میتواند با انتقال بخشی از قراردادهای تجاری خود به سازوکار تسویه با ارزهای ملی (Local Currency Settlement)، وابستگی معاملات خارجی خود به دلار را کاهش دهد.
به گفته او، استفاده از ارزهای ملی در قراردادهای تجاری میتواند بخشی از پیوندهای دلاری معاملات را حذف کند؛ پیوندهایی که از منظر او، امکان رصد و اعمال فشار مالی و تحریمی را افزایش میدهند.
حجازی همچنین استفاده از سیستمهای پرداخت مستقل مانند CIPS را مورد توجه قرار داده و آن را یکی از ابزارهایی میداند که میتواند وابستگی به نظام مالی ایالات متحده را کاهش دهد.
از نگاه او، توسعه چنین سازوکارهایی از منظر حقوقی به معنای حرکت به سمت یک نظام مالی توزیعشدهتر است؛ نظامی که در آن کشورها بتوانند کنترل بیشتری بر داراییها و مبادلات مالی خود داشته باشند. ایران و تلاش برای بازگشت به مرکز ژئوپلیتیک
اما اهمیت حضور ایران در بریکس از نگاه حجازی فقط به حوزه پول و تجارت محدود نمیشود. …
