این دیدگاه همواره در ذهن من باقی ماند و ایده آموزش به سبک مربیگری (mentoring) را به کلی برایم تغییر داد. در گذشته شاید رابطه مربی و کارآموز (همان استاد و شاگرد) را یک دادوستد میدیدم که افراد خودشان برای آن پیشقدم میشوند. اما در نگاه جدید، مربیگری رابطهای است که باید صلاحیت آن را کسب کنید؛ چه از نظر مربی و چه از نظر کارآموز.
ما به تازگی با «لیزا فین»، مدیرعامل مرکز تعالی مربیگری و یکی از نویسندگان کتاب «پل زدن بین تفاوتها برای مربیگری بهتر» گفتوگو کردیم و از او درباره رویههای درست و نادرست در استفاده از مربیگری به عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای توسعه انسانی موجود پرسیدیم. از نمایش واعظگونه اجتناب کنید
مهمترین اشتباه رایجی که فین روی آن انگشت گذاشت، این است که مربیگری راجع به انتقال دانش است؛ جایی که فردی باتجربه، خرد خود را به کارآموزی مشتاق منتقل میکند.
به گفته او، چنین مدلی نه تنها تاریخگذشته است بلکه ضدبهرهوری نیز هست. …
