این تنها روایت یک ترافیک سنگین و چند خیابان پرتردد نیست، بلکه نشانهای از برهم خوردن تعادل در نظام حمل و نقل شهری است. وقتی تعداد خودروهای شخصی از ظرفیت معابر پیشی میگیرد و سهم حمل و نقل عمومی در جابهجایی شهروندان متناسب با نیاز شهر توسعه پیدا نمیکند، نتیجهاش چیزی جز قفل شدن خیابانها و تشدید پیامدهای زیستمحیطی آن نیست. تهران امروز با این مسئله بغرنج دست و پنجه نرم میکند؛ مسئلهای که در روزهای سرد سال، با کاهش جریان و جابهجایی هوا، خود را در قالب تشدید آلودگی هوا نیز نشان میدهد. در چنین شرایطی، آقایان مسئول همان حرفهای تکراری را بر زبان میآورند و میگویند که باید به حمل و نقل عمومی در پایتخت توجه بیشتری شود و آمار و ارقامی را نیز برای اقدامات انجامشده خود بر زبان میآورند. اقداماتی که البته انجام شده است، اما نتوانسته مشکل ترافیک و آلودگی هوای تهران را حل کند.
در این میان، همانند سالهای گذشته، تعطیلی مدارس و ادارات یا محدودیتهای مقطعی تردد، اگرچه ممکن است برای مدتی از شدت ترافیک و آلودگی بکاهد، بدون شک نمیتواند جایگزین راهکارهای ریشهای و پایدار شود. حال، اما سؤال مهم این است که چرا باید هر سال با فرارسیدن فصل سرما، همان چرخه تکراری آلودگی، محدودیت تردد و احتمالاً تعطیلیها را تجربه کنیم، بیآنکه تغییری اساسی در حمل و نقل عمومی شهروندان ایجاد شده باشد؟!
۷۰ درصد وسایل نقلیه تهران در اختیار خودروهای شخصی …

بازار















![[مهرداد احمدی شیخانی] زندگی کنار دماوند](/news/u/2026-11-10/ettelaat-8lklh.jpg)



























































































































![[محمدعلی سنجیده] مگر قرار نبود کالابرگ به همه مردم تخصیص یابد؟](/news/u/2026-11-10/ettelaat-mh4g6.jpg)





















