در اقتصادهای گرفتار تورم مزمن، مساله صرفا افزایش مستمر سطح عمومی قیمتها نیست، بلکه سازوکار رفتار نقدینگی نیز دستخوش تغییر میشود. در چنین فضایی، ترکیب نقدینگی بهتدریج از «شبهپول» به «پول» تغییر میکند؛ تحولی که به افزایش سرعت گردش پول، تشدید نااطمینانی و تقویت فشارهای تورمی منجر میشود. در این میان، نرخ بهره دیگر تنها یک متغیر فنی در بازار پول نیست، بلکه به مهمترین سیگنال سیاستگذار پولی درباره عزم او برای مهار تورم و بازگرداندن ثبات به اقتصاد تبدیل میشود.