ابوالحسن نجفی زبانشناس، فرهنگنویس، مترجم، ویراستار، عروضدان و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در سال ۱۳۰۶ در نجف اشرف چشم به دنیا گشود و در سال ۱۳۹۴ در تهران از دنیا رفت. او شاگرد استادانی چون پرویز ناتل خانلری و فاطمه سیاح و آندره مارتینه در دانشگاههای تهران و سوربن فرانسه بود، و چند نیمسال مدرس ادبیات و وزن شعر در دانشگاههای اصفهان و تهران بود. او در کنار نویسندگان و شاعرانی چون محمد حقوقی و بهرام صادقی و هوشنگ گلشیری در حلقه ادبی جنگ اصفهان، باعث پدید آمدن تحولات بسیاری در ادبیات معاصر و مخصوصا رمان فارسی شد. او که سابقه سالها کار کردن در موسسه فرانکلین و دانشگاه آزاد ایران را داشت، همراه با استادانی چون احمد سمیعی و اسماعیل سعادت، تجارب ارزشمند خود را در کار ویرایش و آمادهسازی کتاب به مرکز نشر دانشگاهی منتقل، و شاگردان بسیاری را در این حوزه تربیت کردند.
نجفی تحقیقات استاد خود، پرویز ناتل خانلری را در حوزه وزن شعر بهشایستگی تمام ادامه داد و نهایتا توانست بنای عروض جدید فارسی را پیریزی کند. او که سالها سردبیری دو مجله «لقمان» (به زبان فرانسوی در مرکز نشر دانشگاهی) و «ادبیات تطبیقی» (به زبان فارسی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی) را بر عهده داشت، آثار ادبی برجستهای را از زبان …
