این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، جنگ در ادبیات ایران کم روایت نشده است؛ قفسههای خاطره، تاریخ شفاهی، زندگینامه و روایت مستند هر سال قطورتر شدهاند، اما درست در همان سالها رمان جنگ نحیفتر به نظر رسیده است. دومین نشست «رمان و جنگی که میسازد» از دل همین تناقض آغاز شد: تاریخ، روز عملیات، شمار تلفات و جغرافیای نبرد را ثبت میکند، اما چه کسی تاریخ عاطفی مردمی را مینویسد که خانه، محله، خانواده و حتی معنای وطن برایشان زیر آتش دگرگون شده است؟ …
