«دارویی که بیمار میتواند با نسخه و بیمه با چندصد هزار تومان تهیه کند، گاهی در بازار غیررسمی با قیمت گزاف به فروش میرسد. این مسئله در خصوص داروهای کمیاب بیشتر صدق میکند؛ که در داروخانه پیدا نمیشوند، اما در بازار سیاه و پلتفرمهای دیجیتال چرا، آن هم با قیمتهایی که چندین برابر نرخ رسمی است.» این بخشی از روایت رسول نظریفرد، داروساز و مؤسس داروخانه بیماران خاص، از وضعیت این روزهای بازار دارو است؛ بازاری که به گفته فعالان آن، همزمان با کمبود برخی اقلام، بدهی چندماهه بیمهها، مشکلات نقدینگی و گسترش عرضه دارو در کانالهای غیررسمی دستوپنجه نرم میکند.
کارشناسان حوزه دارو تأکید میکنند که اگرچه تولید داخل همچنان بخش عمده نیاز دارویی کشور را تأمین میکند و نشانهای از یک بحران فراگیر دیده نمیشود، اما تداوم مشکلات مالی و اختلال در زنجیره تأمین میتواند دسترسی بیماران به برخی داروها را دشوارتر کند.
داروهای کمیاب در داروخانه پیدا نمیشوند اما در فضای دیجیتال چرا
نظریفرد معتقد است بخشی از مشکل بازار دارو نه در تولید، بلکه در نحوه توزیع و نظارت بر عرضه دارو شکل میگیرد. او با اشاره به گسترش فعالیت برخی بسترهای آنلاین و کانالهای غیررسمی میگوید: «امروز داروهایی را میبینیم که بیمار برای پیدا کردن آنها از این داروخانه به آن داروخانه میرود، اما همان داروها در فضای مجازی، شبکههای واسطهای و بازار غیررسمی قابل تهیه هستند.»
او تأکید میکند که این موضوع صرفاً به چند مورد محدود نیست و در سالهای اخیر با گسترش بسترهای دیجیتال، شکل تازهای به خود گرفته است.
به گفته او، بخشی از داروهای کمیاب یا یارانهای به جای آنکه به دست مصرفکننده واقعی برسند، …
