حضور گسترده نظامی آمریکا در خلیج فارس که زمانی ضامن بازدارندگی و امنیت پادشاهیهای عرب تلقی میشد، در معادلات پساجنگ به عاملی برای افزایش آسیبپذیری آنها تبدیل شده است. تحلیل میدلایست مانیتور نشان میدهد پایگاههای ثابت آمریکا، کشورهای میزبان را بدون نقش مؤثر در تصمیمگیریهای جنگی در معرض حملات تلافیجویانه قرار داده و این پرسش را جدیتر کرده است که آیا امنیت پایدار منطقه از مسیر اتکا به قدرتهای خارجی میگذرد یا از موازنه و توافق با همسایه دائمی؛ ایران.
