کمبود آب دیگر فقط مسئله کشاورزی یا مصرف خانگی نیست. بسیاری از کارخانهها برای شستوشو، خنککاری، فرآوری مواد، کنترل گردوغبار و نظافت خطوط تولید به آب وابستهاند. وقتی دسترسی به آب تازه محدود میشود، هزینه تولید افزایش مییابد و توسعه بعضی صنایع نیز با مانع روبهرو میشود.
در گزارشهای منتشرشده در تیر 1405، مسئولان بخش آب بر استفاده صنایع و پتروشیمیها از پساب تصفیهشده بهجای آب شرب تأکید کردهاند. همچنین بر اساس اظهارات مسئولان آبفا، صنایع آببر و واحدهایی که امکان استفاده از آب غیرشرب را دارند، باید بخشی از نیاز خود را از منابعی مانند پساب تأمین کنند.
راهحل فقط ساخت تأسیسات جدید یا انتقال آب از فاصلههای دور نیست. بسیاری از کارخانهها میتوانند با کاهش مصرف، جداسازی جریانهای آلوده و کمآلوده، تصفیه پساب و استفاده دوباره از آب، وابستگی خود را به منابع متعارف کمتر کنند.
البته بازچرخانی آب یک فرمول یکسان برای همه صنایع ندارد. کیفیت پساب معدن، فولاد، صنایع غذایی، نساجی، کاغذ یا پتروشیمی متفاوت است و هر جریان باید متناسب با آلایندهها و مصرف بعدی تصفیه شود. دستورالعملهای محیطزیستی بانک جهانی نیز انتخاب روش تصفیه را وابسته به نوع صنعت، ویژگی پساب و استاندارد موردنیاز خروجی میدانند. بازچرخانی آب دقیقاً یعنی چه؟
بازچرخانی به این معنا نیست که تمام پساب کارخانه پس از یک مرحله تصفیه، دوباره به حساسترین بخش خط تولید برگردد. آب خروجی باید بر اساس کیفیت خود در مناسبترین محل مصرف شود. ممکن است بخشی از آن برای شستوشوی محوطه، خنککاری، کنترل گردوغبار یا مصارف خدماتی مناسب باشد و بخش دیگری برای بازگشت به فرآیند به تصفیه تکمیلی نیاز داشته باشد.
این نگاه که هر مصرف باید آب متناسب با کیفیت موردنیاز خود را دریافت کند، از تصفیه بیش از حد تمام جریانها جلوگیری میکند. تفکیک آبهای کمآلودگی از پسابهای سنگین نیز باعث میشود حجم کمتری وارد واحدهای پرهزینه تصفیه شود.
سازمان توسعه صنعتی ملل متحد، کاهش مصرف آب، بستن چرخه آب در کارخانه و بازیابی آب و مواد قابل استفاده از پساب …
