صفحه سیاست-
هارپ که به دلیل تهیه و چاپ گزارشهای خبری مثبت درباره ترامپ به «پرینتر انسانی» شهرت پیدا کرده، به گفته گزارشهای رسانهای برای مدتی طولانی مراحل معمول بررسی پیشینه و دریافت مجوز امنیتی را تکمیل نکرده بود.
بر اساس این گزارشها، هارپ پس از هشدار دفتر حقوقی کاخ سفید و مداخله مستقیم ترامپ، فرمهای لازم را تکمیل کرد و در نهایت با تأخیر مجوز امنیتی دریافت کرد.
هشدار درباره دسترسی به اطلاعات حساس
این موضوع با واکنش شماری از مقامهای سابق و کارشناسان حقوقی و اخلاقی در آمریکا مواجه شده است. منتقدان معتقدند حضور یک دستیار نزدیک رئیسجمهور در محیطهایی مانند کاخ سفید و سفرهای رسمی، بدون تکمیل مراحل امنیتی، میتواند خطراتی برای حفاظت از اطلاعات حساس ایجاد کند.
برخی کارشناسان همچنین با اشاره به حضور هارپ در هواپیمای اختصاصی رئیسجمهور، تأکید کردهاند که ممکن است در چنین محیطهایی گفتوگوهایی درباره موضوعات حساس سیاسی و نظامی مطرح شود و به همین دلیل، برخورداری از مجوز امنیتی اهمیت ویژهای دارد.
کاخ سفید: هارپ مجوز امنیتی دارد
کاخ سفید اتهامات مطرحشده درباره نقض قانون را رد کرده است. سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد هارپ مانند سایر کارکنان دارای مجوز امنیتی است و از اعضای وفادار و سختکوش تیم رئیسجمهور محسوب میشود.
در همین حال، منتقدان با اشاره به سابقه دولت نخست ترامپ، موضوع هارپ را یادآور پرونده جرد کوشنر دانستهاند؛ داماد ترامپ که در دوره نخست ریاستجمهوری او پس از مداخله مستقیم رئیسجمهور مجوز دسترسی به اطلاعات محرمانه دریافت کرد.
این اظهارات بار دیگر بحث درباره نحوه اعطای مجوزهای امنیتی به نزدیکان رئیسجمهور آمریکا و میزان رعایت پروتکلهای مربوط به دسترسی به اطلاعات محرمانه را در کانون توجه قرار داده است.
صفحه سیاست-
سایت «المانیتور» در گزارشی اعلام کرد تهدیدهای اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، مبنی بر حمله به عمان، موجب حیرت، تعجب و ناخرسندی در مسقط شده است؛ هرچند مقامهای عمانی تلاش دارند این تهدیدها را بیش از اندازه جدی نگیرند.
بر اساس این گزارش، مقامهای عمانی اعلام کردهاند که نخستین تهدید ترامپ برای بمباران این کشور برای آنها «شوکآور» بوده، اما تکرار چنین تهدیدهایی اکنون بیش از هر چیز با نارضایتی مواجه شده است.
یک منبع عمانی در اینباره گفته است که مقامهای مسقط «در واقع این موضوع را جدی نمیگیرند». یک دیپلمات عمانی نیز تأکید کرده است که این کشور بهتدریج به تکرار تهدیدهای ترامپ عادت کرده و بارها چنین اظهاراتی را شنیده است.
این واکنش نشان میدهد که تهدیدهای واشنگتن، دستکم در نگاه بخشی از محافل سیاسی عمان، دیگر الزاماً بهعنوان یک ابزار مؤثر برای تغییر رفتار مسقط تلقی نمیشود. واشنگتنپست؛ ترامپ از بنبست منطقهای خشمگین است
همزمان، روزنامه «واشنگتنپست» در تحلیلی، لحن اخیر ترامپ علیه عمان و برخی دیگر از شرکای آمریکا را نشانه افزایش خشم و سرخوردگی رئیسجمهور این کشور دانسته است.
بر اساس این تحلیل، ترامپ که در وادار کردن تهران به پذیرش خواستههای واشنگتن با دشواری مواجه شده، به نظر میرسد بخشی از فشار و نارضایتی خود را متوجه شرکای منطقهای آمریکا کرده است.
تهدید علیه عمان در این چارچوب اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ چراکه مسقط طی سالهای گذشته یکی از مهمترین کانالهای ارتباطی میان ایران و غرب بوده و در مقاطع مختلف برای کاهش تنشها و انتقال پیام میان طرفهای درگیر نقشآفرینی کرده است. تنگه هرمز؛ نقطه اصلی اختلاف
یکی از مهمترین محورهای این تحولات، مسئله تنگه هرمز است. تحلیلگران معتقدند نگرانی واشنگتن تنها به مواضع عمان محدود نمیشود، بلکه احتمال شکلگیری ترتیبات منطقهای برای مدیریت و بازگشایی تردد در تنگه هرمز بدون پذیرش کامل خواستههای آمریکا، یکی از عوامل افزایش فشارهای ترامپ است.
در چنین شرایطی، هرگونه توافق یا تفاهم میان ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس میتواند بخشی از محاسبات واشنگتن را تغییر دهد؛ زیرا آمریکا تلاش دارد مدیریت امنیت و تردد دریایی در منطقه را در چارچوب ترتیبات مورد نظر خود حفظ کند.
آلن ایر، دیپلمات پیشین آمریکا و عضو تیم مذاکرهکننده این کشور در مذاکرات منتهی به برجام، نیز در همین زمینه گفته است که اظهارات اخیر ترامپ نشاندهنده سرخوردگی او از ناتوانی در دستیابی به حداقل هدف خود، یعنی بازگشت رفتوآمد در تنگه هرمز به وضعیت عادی، است. چرا عمان برای آمریکا اهمیت دارد؟
اهمیت عمان برای واشنگتن تنها به موقعیت جغرافیایی این کشور محدود نیست. مسقط طی دهههای گذشته سیاست خارجی متفاوتی را در پیش گرفته و تلاش کرده است روابط خود را با طیفهای مختلف منطقهای و بینالمللی حفظ کند.
همین رویکرد باعث شده عمان در بسیاری از بحرانهای منطقهای به کانالی برای گفتوگو تبدیل شود. بنابراین فشار مستقیم بر مسقط میتواند با یک تناقض جدی روبهرو شود؛ آمریکا از یک سو به کانالهای ارتباطی عمان نیاز دارد و از سوی دیگر، تهدید این کشور میتواند ظرفیت میانجیگری و اعتماد متقابل را تضعیف کند.
از این منظر، تهدید علیه عمان ممکن است بیش از آنکه یک ابزار فشار مؤثر باشد، به محدود شدن یکی از مسیرهای دیپلماتیک واشنگتن در منطقه منجر شود. تهدید یا نشانه ضعف در برابر بنبست؟
نکته قابل توجه در تحولات اخیر، فاصله میان ادبیات تهدیدآمیز ترامپ و واقعیتهای میدانی و دیپلماتیک منطقه است. اگرچه واشنگتن همچنان از ابزارهای نظامی و اقتصادی قابل توجهی برخوردار است، اما تکرار تهدید علیه متحدان و شرکای منطقهای میتواند نشانه دشوارتر شدن مسیر دستیابی به اهداف آمریکا باشد.
در مقابل، واکنش عمان نیز نشان میدهد که کشورهای منطقه الزاماً حاضر نیستند سیاستهای خود را صرفاً بر اساس تهدیدهای واشنگتن تنظیم کنند. مسقط تلاش دارد ضمن حفظ روابط خود با آمریکا، کانالهای ارتباطی خود با ایران و دیگر بازیگران منطقهای را نیز حفظ کند. معادله جدید در خلیج فارس
مجموع این تحولات را میتوان نشانهای از تغییر در معادلات امنیتی خلیج فارس دانست؛ جایی که کشورهای منطقه بیش از گذشته به دنبال مدیریت مستقیم بحرانها و حفظ کانالهای ارتباطی خود هستند.
در چنین شرایطی، تداوم تهدیدهای ترامپ علیه عمان ممکن است نتیجهای متفاوت با هدف اولیه واشنگتن داشته باشد. به جای وادار کردن مسقط به عقبنشینی، این رویکرد میتواند کشورهای منطقه را به سمت افزایش هماهنگی برای کاهش وابستگی به تصمیمات آمریکا سوق دهد.
از این منظر، مسئله اصلی تنها تهدید ترامپ علیه عمان نیست؛ بلکه این پرسش مطرح است که آیا واشنگتن همچنان قادر است با اتکا به فشار و تهدید، معادلات منطقهای را مطابق خواست خود شکل دهد یا آنکه کشورهای خلیج فارس به سمت ترتیبات مستقلتری برای مدیریت بحران، امنیت دریایی و مسئله تنگه هرمز حرکت خواهند کرد.
صفحه سیاست-
وزیر دادگستری ترکیه اعلام کرد آنکارا در چارچوب پیگرد قضایی جاری علیه بنیامین نتانیاهو به اتهام نسلکشی، از پلیس بینالملل (اینترپل) درخواست کرده است برای نخستوزیر رژیم صهیونیستی اعلان قرمز صادر کند.
«آکین گورلک» وزیر دادگستری ترکیه با اعلام این خبر تأکید کرد که درخواست آنکارا در ارتباط با پرونده قضایی تشکیلشده علیه نتانیاهو مطرح شده است.
بر اساس این گزارش، ترکیه همچنین درخواست مشابهی را درباره یکی دیگر از مقامهای رژیم صهیونیستی به دلیل اتهامات مرتبط با جنایات علیه فعالان «ناوگان جهانی صمود» مطرح کرده است. پرونده نتانیاهو؛ از دادگاه بینالمللی تا پیگیری ترکیه
اقدام جدید ترکیه را باید در چارچوب روندی گستردهتر برای پیگیری حقوقی عملکرد مقامهای رژیم صهیونیستی در جنگ غزه ارزیابی کرد. دیوان کیفری بینالمللی در نوامبر ۲۰۲۴ حکم بازداشت بینالمللی بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت، وزیر جنگ سابق رژیم صهیونیستی، را به اتهام ارتکاب جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت در ارتباط با جنگ غزه صادر کرده بود.
صدور این حکم اگرچه با واکنش شدید مقامهای اسرائیلی و متحدان این رژیم روبهرو شد، اما از منظر حقوقی نشان داد که پیگیری مسئولیت مقامهای ارشد اسرائیلی از سطح مواضع سیاسی فراتر رفته و وارد مسیرهای قضایی بینالمللی شده است. اعلان قرمز اینترپل برای نتانیاهو چه معنایی دارد؟
اعلان قرمز اینترپل به معنای درخواست برای شناسایی و بازداشت موقت یک فرد تحت تعقیب با هدف استرداد یا اقدام قضایی بر اساس قوانین کشور عضو است و بهخودیخود حکم بازداشت جهانی محسوب نمیشود.
با این حال، طرح چنین درخواستی علیه نخستوزیر رژیم صهیونیستی از سوی ترکیه دارای اهمیت سیاسی و حقوقی قابل توجهی است. آنکارا با این اقدام تلاش میکند پرونده جنایات منتسب به مقامهای اسرائیلی را در سطح نهادهای بینالمللی و سازوکارهای حقوقی کشورهای مختلف برجستهتر کند. چرا اقدام ترکیه علیه نتانیاهو مهم است؟
اهمیت این اقدام صرفاً به سرنوشت درخواست ترکیه از اینترپل محدود نمیشود. این پرونده میتواند به افزایش فشار حقوقی بر مقامهای اسرائیلی در سفرهای خارجی و همچنین تشدید بحثها درباره اجرای احکام و درخواستهای قضایی بینالمللی منجر شود.
ترکیه در سالهای اخیر مواضع تندی علیه عملیات نظامی رژیم صهیونیستی در غزه اتخاذ کرده و بارها خواستار پاسخگویی مقامهای اسرائیلی در قبال وضعیت انسانی و تلفات غیرنظامیان شده است. بنابراین، درخواست اعلان قرمز را میتوان بخشی از سیاست گستردهتر آنکارا برای تبدیل اعتراض سیاسی به پیگیری حقوقی دانست. فشار حقوقی بر اسرائیل در حال گسترش است
در شرایطی که جنگ غزه همچنان یکی از اصلیترین کانونهای بحران در غرب آسیا محسوب میشود، پروندههای قضایی علیه مقامهای اسرائیلی میتواند به یکی از ابزارهای مهم فشار بینالمللی تبدیل شود.
در این میان، اقدام ترکیه علیه نتانیاهو بیش از آنکه صرفاً یک درخواست قضایی باشد، حامل پیامی سیاسی نیز هست؛ اینکه برخی دولتها تلاش دارند موضوع مسئولیت مقامهای اسرائیلی را از سطح محکومیتهای دیپلماتیک به مسیرهای حقوقی و قضایی بینالمللی منتقل کنند.
اگرچه نتیجه درخواست ترکیه از اینترپل و نحوه برخورد نهادهای بینالمللی با آن هنوز مشخص نیست، اما نفس طرح چنین درخواستی نشان میدهد که فشار حقوقی علیه مقامهای ارشد رژیم صهیونیستی همچنان در حال افزایش است و پرونده جنگ غزه میتواند پیامدهایی فراتر از میدان نظامی و عرصه دیپلماتیک برای تلآویو ایجاد کند.
