دیروز پارههای تن ۳۲ دانشآموز شهید دبستان میناب، در میان اشک، آه و بغض مردمی داغدار، ۱۱۰ روز پس از حمله آمریکا و آغاز جنگ دوم تحمیلی علیه ایران تشییع شد. این تشییع، فقط داغ آن ۱۶۸ معلم و دانشآموز دبستانی را برای ایرانیان تازه نکرد؛ بلکه زخمی عمیق و فراموشنشدنی را دوباره باز کرد و پرسشی کهنه را نیز با تلخی و اندوهی مضاعف نو کرد: دشمن صحنههای نخستین روز خونین ۹ اسفند را با حمله موشکی به دبستانی پر از کودک، به جایی که باید مأمن خندهها، آرزوها و آینده این سرزمین باشد، رقم زد.
