«یا خودمون برمیگردیم یا برنمیگردیم، ولی کار باید انجام بشه» باور به این موضوع است که خلبان قهرمان ایرانی را سوار بر جنگندههای قدیمی کرده و به دل سفری میزند که عملاً بیبازگشت است؛ مگر آنکه معجزهای در کار باشد. شهید امیر سرتیپ دوم خلبان مجید کاظمی، یکی از همین قهرمانان ایرانی بود که روز 11 اسفند 1404 با جنگنده سوخو-24 به دل سامانههای لایهلایه دشمن زد و آتشبهجان پایگاه راهبردی العدید آمریکا انداخت. روز گذشته (چهارشنبه 7 مرداد 1405) پس از ماهها تفحص، پیکر یکی از عقابهای آسمان ایران به میهنش بازگشت. تلاش برای تفحص پیکر همسفران شهید کاظمی همچنان ادامه دارد.
به گزارش تابناک به نقل از فرهیختگان؛ ارتش ایران علاوهبر این عملیاتهای جسورانه، در طول هفتههای اخیر درگیری در جنوب کشور نقش ویژهای ایفا کرده است. ابتدای تیر تا هفتم مرداد ۱۴۰۵، تمرکز اصلی ارتش بر دفاع از جنوب کشور، حفاظت از خلیجفارس و پاسخ به حملات آمریکا بود. اقدامات ارتش در چهار محور اصلی دنبال شد: «ایجاد چتر پدافندی»، «دفاع دریایی»، «مقاومت نیروهای مستقر در جنوب» و «اجرای سلسله عملیات پهپادی «صاعقه» علیه پایگاههای آمریکا در منطقه».
از آواکسکُشی تا نگهبانی از هرمز
از آغاز جنگ تحمیلی سوم در اسفندماه ۱۴۰۴ رزمندگان ارتش جمهوری اسلامی ایران در بعد پدافندی، مسئولیت بخشی از دفاع شبانهروزی از آسمان کشور را بر عهده گرفتند و اگرچه نبود تجهیزات پیشرفته از یکسو و فوقپیشرفته بودن تجهیزات دشمن ازسویدیگر، امکان مقابله با آتش را بسیار دشوار کرده بود؛ اما حتی خود آمریکاییها از رهگیری جنگندههای پیشرفته خود بهوسیله سامانههای پدافندی قدیمی ایران حیرت کرده بودند. ارتش ایران در مسیر حراست از وطن و دفع تجاوزات هوایی، دهها شهید سرافراز از جمله ۳۵ شهید پدافند هوایی را تقدیم میهن کرد. عملکرد ارتش در بعد آفندی اما ملموستر بود. بهگونهای که ظرفیت تولید و بهکارگیری پهپادهای انهدامی و رزمی ارتش در این بازه چندین برابر افزایش یافت و بستری برای اجرای ضربات دقیق به مراکز لجستیکی مهم دشمن فراهم شد.
در فروردینماه ۱۴۰۵، یگانهای پهپادی ارتش در موجهایی کوبنده، محل استقرار هواپیماهای فرماندهی «آواکس» و هواپیماهای سوخترسان دشمن در پایگاههای منطقه و همچنین مواضع راداری در فرودگاه بنگوریون …
