تساوی شاگردان ویسی در چهارمین‌ بازی پیش‌فصل

به گزارش “ورزش سه”، با یک جلسه ریکاوری در روز پنجشنبه و سه جلسه تمرین در روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه، پرسپولیس باید آماده نبرد بزرگ در تبریز شود. مسابقه‌ای که هر چند بدون تماشاگر برگزار خواهد شد اما عیار تاکتیکی تارتار و کادرش و البته تیمی که او تشکیل داده را بهتر و دقیق‌تر نشان خواهد داد.

پرسپولیس خوش‌شانس بود که با در نظر گرفتن تغییرات گسترده در اسکواد خود و البته تغییر عمیقی که در کادر فنی‌اش ایجاد کرد با قرعه مناسبی در دو هفته ابتدایی مواجه شد اما اینکه در هفته سوم با آخرین قهرمان لیگ برترو تیمی پرستاره باید مصاف دهد گسست ترسناکی در این برنامه مناسب به وجود خواهد آورد که عبور از آن آسان نیست.

پرسپولیس تارتار در دو هفته ابتدایی مقابل دو تیم جوان و بی‌ستاره به میدان رفت که کمترین و ضعیف‌ترین فعالیت را در نقل و انتقالات تابستانی داشتند و پیروزی مقابل آنها کار بزرگی به نظر نمی‌رسد اما از این جهت که باعث شد فشارهای اولیه از روی دوش تارتار و شاگردانش تا حدی برداشته شود دستاوردی قابل توجه خواهد بود.

تیم نونوار شده پرسپولیس که با هدایت کادر فنی جدید و استفاده از نفرات تازه‌وارد پا به مسابقات فصل تازه گذاشته در هر دو بازی مقابل شمس‌آذر و استقلال خوزستان از لحاظ کیفی شرایطی قابل قبول داشت و البته در مسابقه هفته دوم نسبت به بازی هفته نخست پیشرفت محسوسی داشت اما واقعیت اینکه باید عیار تارتار و تیمش را در مسابقه دوشنبه شب سنجید. جایی که حریف یک تیم پرستاره و تاکیتکی است که در خانه بازی می‌کند و شکست دادنش اصلاً آسان نخواهد بود.

پرسپولیس در دیدار هفته دوم چه در فاز دفاع چه حمله تیم بهتری بود و با نمایش مهیج و پیروزی پرگلش رضایت اولیه را در بین هوادارنش ایجاد کرد اما دیدار مقابل تراکتور اصلاً شبیه دو بازی قبلی نخواهد بود و تارتار و بازیکنانش نیاز دارند که در این مسابقه نسخه بسیار بهتر، دقیق‌تر و باکیفیت‌تری را به میدان تبریز بیاورند.

در نظر داشته باشید با وجود دو پیروزی سرخ‌ها، این تیم در هر دو مسابقه برای دقایقی قابل توجه تحت تأثیر بازی حریف بود – که البته در هفته دوم کمتر شد – و با وجود تفاوت عمده در کیفیت و قیمت بازیکنان دو تیم برای دقایقی مدیریت بازی را از دست داد. حالا تصور کنید اگر این اتفاق در دیدار مقابل تراکتور هم رخ دهد، با توجه به کیفیت بازیکنان این تیم چه خواهد شد؟ همچنین تصور کنید اگر با در نظر گرفتن شرایط میزبانی و کیفیت تیم میزبان، این تیم به گل دست یابد آیا با توجه به تفکرات تاکتیکی جواد نکونام و مدل بسته بازی تیم‌های او تغییر نتیجه چقدر دشوار خواهد بود.

باید این نکته را در نظر گرفت که مهدی تارتار و کادرش در دو مسابقه قبلی دو سیستم متفاوت(1-3-2-4 و 2-4-4) را به عنوان سیستم پایه برگزیده‌اند و در بازی نخست در جریان مسابقه از سیستم سومی هم (3-4-3) استفاده کرده‌اند تا مشخص شود با وجود انجام شش بازی تدارکاتی پیش فصل، با توجه به اسکواد پر و پیمانی که ظاهراً هنوز هم تکمیل نیست از این حیث دچار سردرگمی‌اند و مشغول تست سیستم‌های مختلف - با در نظر گرفتن بازیکنان باکیفیتی که در اختیار دارند- هستند.

در عین حال باید این نکته را در نظر گرفت که با وجود غیبت مهدی ترابی در تیم حریف، پرسپولیس هم مدافع چپ اصلی‌اش را از دست داده که این می‌تواند کار تارتار و کاردش را دشوار کند بطوری که باید قبل از این بازی یک تصمیم بزرگ بگیرد. آنها فقط سه روز فرصت دارند به نتیجه برسند که مقابل تراکتور با تغییر سیستم و با سه مدافع مرکزی بازی کنند یا به همایی‌فر اعتماد کرده و او را به میدان بفرستند یا حتی مدافع چپ جدیدی که به خدمت می‌گیرند را با یک جلسه تمرین در ترکیب اصلی قرار دهند.

توجه داشته باشید که هر کدام از این تصمیمات می‌تواند تبعات و عواقبی برای پرسپولیس و مهدی تارتار داشته باشد چرا که شرایط این مسابقه و کیفیت حریف به گونه‌ای است که هر اشتباه تاکتیکی یا نقطه ضعف کوچکی منجر به از دست رفتن امتیاز خواهد شد و شکست در بازی سوم ضمن کمرنگ کردن امیدواری‌های دو هفته ابتدایی تردیدهایی در ذهن علاقه‌مندان به این تیم ایجاد می‌کند.

به گزارش "ورزش سه"، اگر از خود مهدی تارتار سوال شود پرسپولیس دو هفته ی ابتدایی پرسپولیس ایده آل اوست می‌گوید نه و قطعا خواهد گفت تیم او جای بیشتری برای پیشرفت دارد، هم در فاز دفاعی و هم در فاز تهاجمی. با این حال با توجه به دگر دیسی صورت گرفته در ترکیب تیم انتظار نمی رفت، مهدی تارتار به این سرعت ترکیب اصلی خود را بشناسد و به این سرعت تیمی بسازد که در دو هفته ابتدایی تهاجمی‌ترین تیم لیگ برتر باشد. 

دست کم تجربه ثابت کرده در فصول گذشته پیروزی در برابر تیم هایی چون شمس آذر و استقلال خوزستان آسان نبود. استقلال خوزستان هم استقلال را شکست داده و هم پرسپولیس را و از  این بازی ها زمان زیادی نمی گذرد و به یاد داریم شمس آذر – استقلال موسیمانه را در آزادی شکست داده بود. پرسپولیس در مصاف با استقلال خوزستان سخت کوش 4 گل زد و چه موقعیت های مسلمی توسط جلالی  و شهر آبادی  از دست داد و و اتفاقات همین دو هفته ی ابتدایی نشان می دهد، پرسپولیس و مهدی تارتار با هم سوئیچ کردند. پرسپولیس روی نوار قهرمانی و مهدی تارتار روی سبک بازی تهاجمی.

پیروزی پرسپولیس پیش از شروع بازی ها شروع شد. جایی که مهدی تارتار مصلحت را کشت و منفعت پرسپولیس را در نظر گرفت. این ایده و این سیاست موجب جدایی بازیکنانی شد که برای خیلی ها قابل باور نبود. پیروزی پرسپولیس به واقع از تیم سازی شروع شد. جایی که مهدی تارتار همانند یک شطرنج باز مهره ها را به صورتی چید که هیچ بازیکن اصلی بدون رقیب نیست. تا جایی که امروز در ترکیب تیم پرسپولیس حتی درخشش هم تضمینی برای حضور در ترکیب تیم نیست. نمونه اش علی علیپور در بازی با استقلال خوزستان با خلق موقعیت گل و گلزنی ستاره تیمش بود اما تا دقیقه 90 در زمین نماند و تعویض شد. این ها نشانه های خوبی برای یک تیم مدعی است.

پرسپولیسی که در این دو هفته دیدیم یک تیم خوب در فاز تهاجمی و یک تیم خوب در فاز دفاعی بود. 6 گل زده. امید گل این تیم در بازی با استقلال خوزستان برای اساس داده های سایت آنالیز 2.57 بوده. بازی با سیستم 2-4-4 پرسپولیس را به یک تیم تهاجمی تبدیل کرده. البته این تنها سیستم نیست که تیم را تهاجمی می کند. قطعا این خواست مهدی تارتار بوده و اینکه توانسته این خواست را به شاگردانش القا کند. دیدیم که تیم در بازی نخست و به خصوص در دقایقی از نیمه دوم پشت توپ فوتبال کرد تا از ایده های تهاجمی حریف آسیبی نبیند.

این ها نشان می دهد همان طور که پرسپولیس در فاز تهاجمی با برنامه عمل می کند، می‌خواهد در فاز تدافعی هم یک تیم خوب باشد. خیلی ها بر این عقیده اند شروع دوران مهدی تارتار در پرسپولیس برای آنها یادآور خاطرات شروع برانکو در تیم است. او یعنی مربی کروات بعد از جایگیر شدن در تیم به سرعت ترکیب تیم را تغییر داد. با بی انضباطی برخورد کرد و یکی از ستاره های تیم را کنار گذاشت و با سیستم 2-4-4 تا سال های سال با پرسپولیس در فوتبال ایران حرف اول را زد. تیم او منسجم و پر موقعیت فوتبال می کرد و اگر جایی لازم بود برای کسب نتیجه در فاز دفاعی از جان مایه می گذاشت. در تیم او او همه در حمله شرکت می کردند و همه در دفاع و منفعت تیم برای آنها از همه چیز مهم تر بود. هیچ کس حق بی انضباطی نداشت، حتی اگر ستاره ی تیم بود و باید می‌دوید و در خدمت تاکتیک تیم بود. 

آیا این پرسپولیس می تواند به پرسپولیس برانکو تبدیل شود؟ آیا مهدی تارتار می‌تواند نسخه وطنی برانکو ایوانکوویچ را برای اهالی فوتبال تداعی کند؟ با گذشت زمان پاسخ این سوالات روشن خواهد شد.

به گزارش “ورزش سه”، داستان علیرضا بیرانوند و خدمت سربازی، برخلاف بسیاری از دفعات قبلی، این بار با یک اعلام رسمی وارد مرحله‌ای جدی شده است. معاون سازمان نظام وظیفه عمومی اعلام کرده که دروازه‌بان تراکتور از مهرماه ۱۴۰۵ مشمول خدمت سربازی خواهد شد و همین جمله کافی بود تا تمام برنامه‌ریزی‌های باشگاه تبریزی برای ادامه همکاری با یکی از مهم‌ترین مهره‌هایش با یک علامت سوال بزرگ مواجه شود.

ماجرای بیرانوند به وضعیت تحصیلی او مربوط می‌شود. ملی‌پوشان فوتبال ایران برخلاف برخی تصورها، معافیت ویژه‌ای به واسطه حضور در تیم ملی ندارند و مهم‌ترین مسیر مورد استفاده آنها برای به تعویق انداختن خدمت سربازی، معافیت تحصیلی است. بیرانوند نیز پس از پایان تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، ادامه تحصیل در مقطع دکترا را دنبال می‌کرد تا همچنان از معافیت تحصیلی استفاده کند، اما حالا ادامه این مسیر با موافقت مواجه نشده و اعلام رسمی سازمان نظام وظیفه، شرایط را به شکل دیگری رقم زده است.

این در حالی است که تراکتور پیش از این با اطمینان بیشتری درباره وضعیت دروازه‌بان خود صحبت کرده بود. حجت کریمی، مدیرعامل باشگاه، در دو گفت‌وگوی جداگانه با خبرنگاران درباره موضوع سربازی بیرانوند اعلام کرده بود که این مسئله حل خواهد شد و نگرانی بابت ادامه حضور او در تراکتور وجود ندارد. حالا ممکن است بیرانوند بجای حضور در بازی فوق حساس این هفته مقابل پرسپولیس، درگیر موضوع جدیدی شده باشد. یک انتقال ناگهانی که در برنامه تراکتور نبود اگرچه فجری‌ها (و کمتر ملوان) گوش به‌زنگ نظام وظیفه بودند.

کریمی و مدیران تراکتور در نخستین ساعات امروز باید تمام تلاش خود را برای روشن کردن وضعیت این بازیکن انجام دهند. راهکار باشگاه در شرایط فعلی، دریافت نامه رسمی از سازمان نظام وظیفه و ثبت آن در سازمان لیگ است تا وضعیت بیرانوند برای ادامه حضور در فوتبال حرفه‌ای مشخص شود. اگر تراکتور بتواند چنین مجوزی دریافت کند، یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های این روزهای تیم در آستانه بسته شدن پنجره نقل و انتقالات برطرف خواهد شد.

اما اگر این اتفاق رخ ندهد، ماجرا برای تراکتور بسیار پیچیده خواهد شد. پنجره نقل‌وانتقالات تابستانی فوتبال ایران روز چهارم شهریور بسته می‌شود و بیرانوند در صورت قطعی شدن مشمولیت، باید پیش از پایان این مهلت تیم جدید خود را انتخاب کند. در چنین شرایطی، فجر شهید سپاسی و ملوان بندرانزلی، به عنوان تیم‌های نظامی، محتمل‌ترین مقصدهای او خواهند بود.

این اتفاق البته تنها به معنای از دست دادن یک دروازه‌بان برای تراکتور نیست. بیرانوند هفته گذشته در دیدار برابر سپاهان یکی از چهره‌های درخشان تیمش بود و نمایش او در شروع فصل نشان داد تراکتور روی این دروازه‌بان برای ادامه مسیر حساب ویژه‌ای باز کرده است. از دست دادن چنین بازیکنی، آن هم بلافاصله پس از یک نمایش موفق، یک اتفاق بسیار شوک آور برای هر سرمربی محسوب می‌شود و یک ضربه به تیمی که با ادعای قهرمانی وارد لیگ شده است.

البته تراکتور یک گزینه قابل اتکا نیز روی نیمکت دارد. پارسا جعفری که تابستان امسال از ذوب‌آهن به تراکتور پیوست، طی چند فصل گذشته یکی از دروازه‌بانان شناخته‌شده فوتبال ایران بوده و سابقه بازی‌های زیادی در ترکیب اصلی ذوب‌آهن را دارد. بنابراین در صورت جدایی بیرانوند، تراکتور از نظر داشتن یک دروازه‌بان آماده با بحران کامل مواجه نخواهد شد، اما از دست دادن گلر ملی‌پوشی که یکی از مهره‌های کلیدی تیم محسوب می‌شود، بدون تردید اتفاقی سنگین برای تراکتور خواهد بود. خصوصا اینکه بیرانوند بار روحی خاصی را هم از روی دوش تیم برمی‌دارد.

از طرف دیگر، زمان‌بندی این پرونده نیز شرایط را حساس‌تر کرده است. تراکتور روز دوم شهریور باید در یکی از مهم‌ترین بازی‌های فصل به مصاف پرسپولیس برود و تنها دو روز بعد، پنجره نقل‌وانتقالات بسته خواهد شد. به همین دلیل، اگر وضعیت بیرانوند در روزهای آینده تعیین تکلیف شود، حتی احتمال اینکه دیدار برابر پرسپولیس آخرین بازی او با پیراهن تراکتور باشد نیز وجود دارد. سناریویی که فعلاً نمی‌توان آن را قطعی دانست، اما با توجه به زمان بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات، باید آن را جدی گرفت.

البته برای علیرضا بیرانوند این شاید پایان یک دوره پر استرس خدمت سربازی باشد. جایی که شاید او چندان هم بی میل نباشد که قال قضیه را با انتقال به تیم ملوان و فجرسپاسی بِکَنَد و سرانجام خود را در قامت بازیکن سرباز به یک مقصد جدید ببرد. او در سن 33 سالگی با دو فرزند نوجوان سن عجیبی را برای اعزام به پادگان انتخاب کرده که در صورت رخ دادن این اتفاق یکی دیگر  از تابستانهای سبک بیرانوند، پرهیاهو، رقم خواهد خورد.

نکته مهم این است که بحث سربازی بیرانوند موضوع تازه‌ای نیست. طی سال‌های گذشته بارها درباره وضعیت خدمت او صحبت شده و هر بار به شکلی ادامه حضورش در فوتبال حرفه‌ای امکان‌پذیر شده است. همین سابقه باعث شده بسیاری انتظار داشته باشند این بار نیز راهکاری برای حل مسئله پیدا شود. با این حال، تفاوت بزرگ این مرحله با دفعات قبل، اعلام رسمی معاون سازمان نظام وظیفه عمومی است که شرایط را جدی‌تر از همیشه کرده است.

حالا همه نگاه‌ها به مدیریت تراکتور است. مدیران تراکتور در هفته‌های گذشته از حل شدن این پرونده صحبت کرده بودند و امروز باید آن اطمینان را با یک مدرک رسمی به واقعیت تبدیل کنند. اگر نامه مورد نظر از سوی نظام وظیفه صادر و وضعیت بیرانوند در سازمان لیگ ثبت شود، تراکتور می‌تواند به همکاری با دروازه‌بان شماره یک خود ادامه دهد. در غیر این صورت، یکی از کلیدی‌ترین بازیکنان تیم ناچار خواهد بود در فاصله‌ای بسیار کوتاه، تراکتور را ترک کند و فوتبالش را در یکی از تیم‌های نظامی ادامه دهد. تیمی که احتمالاً هیچ‌گاه در برنامه نقل‌وانتقالاتی او و باشگاهش قرار نداشت.