ریکانی: یک سال صحنه پنالتی جلوی چشمم بود

 در هفته دوم، مس شهر بابک اولین امتیاز تاریخ خود در لیگ برتر را گرفت. آن هم با کامبک و یک سولو گل تماشایی، صنعت نفت همان هفته اول امتیاز گرفته بود و این هفته هم مساوی کرد، به این ترتیب فقط نساجی از جمع سه تیم صعود کننده از لیگ آزادگان تا الان امتیاز ندارد!

 با نیمه کاره ماندن لیگ ۲۵ تصمیم بر آن شد که فصل ۲۶ با ۱۸ تیم برگزار و حکم به صعود سه تیم از لیگ آزادگان داده شد. نساجی به عنوان قهرمان و مس شهر بابک به عنوان نایب قهرمان، اتوماتیک و به روال همیشه جواز صعود گرفتند و قرار شد بین تیم سوم لیگ ۱ یعنی صنعت نفت، با تیم انتهای جدول لیگ ۲۵ یعنی مس رفسنجان، پلی آف برگزار شود اما مس شرکت نکرد و این سهمیه به آبادان رسید.

 اما حالا در پایان هفته دوم لیگ بیست و ششم، تیم‌های تازه صعود کرده از لیگ یک آزادگان برعکس جایگاه جدولی فصل قبل خود نتیجه گرفته اند. صنعت نفت آبادان که تیم سوم فصل قبل لیگ آزادگان بود در همان هفته اول امتیازی از ملوان گرفت در حالی که نساجی در سیرجان و مس شهر بابک در تهران به ترتیب مغلوب گل گهر و استقلال شدند.

 در هفته دوم مس شهر بابک در خانه اولین امتیاز فصل را از خیبر گرفت اما نساجی در قائمشهر مغلوب استقلال شد. این شانس آبی‌ها بود که در دو هفته اول با دو تیم تازه صعود کرده روبرو شدند، تیم‌هایی که بنا به تجربه تاریخی لیگ برتر، معمولا کاندیداهای اصلی سقوط و بازگشت به سطح پایین‌تر هستند. آنها که اگر امتیازات آسان‌تر ابتدای فصل را از دست بدهند، دور برگشت با هر تغییر و تحول و هر میزان هزینه ، کار سختی برای بقا دارند.

 حالا در آستانه شروع هفته سوم، از جمع سه تیم تازه صعود کرده صنعت نفت با دو مساوی ۲ امتیاز دارد، مس شهربابک یک امتیاز و نساجی با شکست در هر دو بازی، تنها تیم بدون امتیاز این جمع است. تیمی که با قاطعیت فصل قبل قهرمان لیگ آزادگان شد و قبل از اقامت یک ساله در لیگ آزادگان، ۶ فصل در سطح اول فوتبال و لیگ برتر حضور داشت.

 آژیر خطر برای نماینده مازندران به صدا درآمده است!

زمان برگزاری مسابقات فوتبال و به‌خصوص انتخاب ساعت انجام بازی‌ها، همواره یکی از موضوعات مورد توجه هواداران بوده است. حجت‌الله بهمنی، مسئول سازمان لیگ، درخصوص دلایل برگزاری بسیاری از مسابقات در ساعات شب به «ایران ورزشی» گفت: «یکی از موضوعاتی که درباره زمان برگزاری مسابقات مطرح است، ساعت انجام بازی‌هاست. اینکه مسابقات را در ساعت هفت شب برگزار می‌کنیم، چند دلیل دارد. بخشی از این موضوع به شرایط آب‌وهوایی و استانداردهای برگزاری مسابقات برمی‌گردد و مطمئن باشید اگر ساعت دیگری بازی را برگزار کنیم، قطعاً تیم‌ها اعتراض می‌کنند.»

وی افزود: «در ساعات ابتدایی روز و حتی عصر، گرمای هوا بسیار زیاد است و برگزاری مسابقه در این شرایط می‌تواند برای بازیکنان و هواداران دشوار باشد. بنابراین یکی از دلایل انتخاب ساعات شب، همین مسأله گرما و رعایت استانداردهای برگزاری مسابقات است.»

بهمنی ادامه داد: «موضوع دوم، پخش تلویزیونی مسابقات است. کیفیت تصاویر و نحوه پوشش تلویزیونی اهمیت زیادی دارد و برنامه‌ریزی صداوسیما نیز به شکلی است که مسابقات در ساعاتی پخش شوند که مردم بتوانند در کنار کار و زندگی روزمره، آنها را دنبال کنند.»

مسئول سازمان لیگ تصریح کرد: «فوتبال فقط یک مسابقه ورزشی نیست؛ فوتبال می‌تواند شور و نشاط اجتماعی ایجاد کند. به‌خصوص برای جوانان ما که با توجه به شرایط جامعه، تفریحات زیادی در اختیار ندارند، برگزاری مسابقات فوتبال می‌تواند فضای خوبی برای ایجاد نشاط و هیجان مثبت فراهم کند. خود من بعد از بازی اصفهان دیدم که مردم چقدر خوشحال بودند و این نشان می‌دهد فوتبال چه تأثیری در ایجاد نشاط اجتماعی دارد.»

وی با اشاره به اهمیت مسائل تجاری و تبلیغاتی گفت: «از طرف دیگر، برگزاری مسابقات در شب برای تبلیغات محیطی و LEDهای دور زمین هم مزیت دارد. تابلوهای تبلیغاتی در شب وضوح و جلوه بیشتری دارند و بهتر دیده می‌شوند و این موضوع برای باشگاه‌ها و مجموعه‌های تبلیغاتی نیز اهمیت زیادی دارد.»

بهمنی در پایان خاطرنشان کرد: «بنابراین انتخاب ساعت برگزاری مسابقات، مجموعه‌ای از عوامل مختلف را در نظر می‌گیرد؛ از شرایط آب‌وهوایی و استانداردهای مسابقات گرفته تا پخش تلویزیونی، نشاط اجتماعی و مسائل مربوط به تبلیغات محیطی. همه این موارد در کنار یکدیگر بررسی می‌شوند تا بهترین زمان برای برگزاری مسابقات انتخاب شود.»

انتهای پیام/

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو؛ یوفا و کونکاکاف در حال بررسی پروژه‌ای هستند که در صورت عملی شدن می‌تواند یکی از بزرگ‌ترین تغییرات سال‌های اخیر در تقویم فوتبال ملی را رقم بزند؛ ایجاد یک لیگ ملت‌های مشترک بیم اروپا و آمریکای شمالی که قرار است تمامی 96 تیم ملی عضو این دو کنفدراسیون را شامل شود.

این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و جزئیات نهایی آن مشخص نشده، اما بر اساس اطلاعات منتشرشده در رسانه‌های بریتانیایی، مسابقات احتمالا از سال 2028 و پس از پایان جام ملت‌های اروپا آغاز خواهد شد.

این طرح در شرایطی مطرح شده که روابط کنفدراسیون‌های قاره‌ای و فیفا به ریاست جانی اینفانتینو بسیار پرتنش شده است. یوفا و کونکاکاف در ماه‌های اخیر همکاری نزدیک‌تری داشته‌اند و حتی گفته می‌شود دو کنفدراسیون در حال بررسی گزینه‌ای جایگزین برای انتخابات ریاست فیفا در مارس سال آینده هستند.  

اروپا و آمریکای شمالی؛ یک لیگ ملت‌های متفاوت

ایده مطرح‌شده قرار است تا حد زیادی از ساختار لیگ ملت‌های فعلی یوفا و کونکاکاف استفاده کند. تیم‌ها در چند سطح مختلف تقسیم خواهند شد و پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی و در نهایت یک تورنمنت نهایی به سبک فاینال فور برگزار خواهد شد.

در بالاترین سطح، تیم‌هایی مثل اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان می‌توانند با قدرت‌های فوتبال آمریکای شمالی مثل مکزیک، آمریکا و کانادا روبرو شوند.

در چنین شرایطی، دیدارهای رسمی تیم‌های بزرگ اروپایی و نمایندگان آمریکای شمالی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا خواهد کرد؛ مسابقاتی که هم از نظر ورزشی جذابیت بالایی دارند و هم می‌توانند بازار بزرگی را هدف قرار دهند.

حداقل در شکل فعلی طرح، قرار نیست برنامه‌ریزی مسابقات تاریخ‌های جدیدی به تقویم ملی اضافه کند. یعنی فیفا دِی‌های اضافی نخواهیم داشت. مرحله گروهی احتمالا در پنجره‌های ملی سپتامبر، اکتبر و نوامبر برگزار می‌شود، دیدارهای حذفی در ماه مارس و تورنمنت نهایی در ژوئن برگزار خواهد شد.

به این ترتیب، مسابقات جدید قرار است جای بخشی از دیدارهای ملی فعلی را بگیرد، نه اینکه تقویم بازیکنان را بیشتر فشرده کند. همچنین تلاش خواهد شد بازی‌ها در مناطق جغرافیایی نزدیک به هم برگزار شوند تا میزان سفرهای طولانی کاهش پیدا کند.

پروژه‌ای با گردش مالی بالا

تمام 96 فدراسیون عضو یوفا و کونکاکاف در این پروژه حضور خواهند داشت و بخشی از درآمد حاصل از مسابقات می‌تواند بین آنها توزیع شود.

این برای تیم‌های ملی کشورهای کوچک‌تر اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که علاوه بر درآمد بیشتر، فرصت رویارویی با تیم‌های قدرتمندتر را به دست خواهند آورد.

البته قدرت‌های بزرگ هم دلایل اقتصادی کافی برای حمایت از این پروژه دارند. دیدار تیم‌های مطرح اروپا و تیم‌های ملی آمریکا، مکزیک و کانادا می‌تواند بازار تجاری بسیار بزرگی در آمریکای شمالی ایجاد کند.

مکزیک هم می‌تواند یکی از برندگان این طرح باشد. فدراسیون فوتبال این کشور در گذشته احتمال جدایی از کونکاکاف و پیوستن به کونمبول (آمریکای جنوبی) را بررسی کرده بود. این تلاش مکزیک دلایل ورزشی و اقتصادی داشت. برگزاری منظم مسابقات مقابل تیم‌های قدرتمند اروپایی می‌تواند جذابیت چنین تغییری را برای مکزیک کاهش دهد.

یک چالش تازه برای اینفانتینو؟

این پروژه در شرایطی شکل می‌گیرد که اختلافات یوفا و کونکاکاف با فیفا افزایش یافته است. دو کنفدراسیون با طرح جانی اینفانتینو برای جذب سرمایه‌گذاران خصوصی در مسابقات فیفا مخالفت کرده‌اند و پس از مطرح شدن این پروژه، همکاری آنها افزایش پیدا کرده است.

یوفا و کونکاکاف در ماه آوریل و در کنگره فیفا در ونکوور تفاهم‌نامه‌ای برای تقویت همکاری بین دو سازمان امضا کردند و در هفته‌های اخیر این همکاری در پی اختلافات بر سر مدیریت فوتبال جهان جدی‌تر شده است.

خ

نوز مشخص نیست لیگ ملت‌های مشترک برای برگزاری به تأیید فیفا نیاز خواهد داشت یا نه. از آنجا که مسابقات قرار است در پنجره‌های ملی موجود برگزار شود، برگزارکنندگان احتمالا استدلال خواهند کرد که نیازی به ایجاد تاریخ‌های جدید نیست. با این حال، اگر این پروژه به عنوان جایگزینی برای مسابقات تحت مدیریت فیفا تلقی شود، می‌تواند به موضوعی حساس تبدیل شود.

آسیا هم چشم به پروژه دوخته است

ماجرا شاید در آینده به اروپا و آمریکای شمالی محدود نماند. کنفدراسیون فوتبال آسیا هم علاقه خود را به حضور احتمالی در چنین پروژه‌ای نشان داده است، هرچند اضافه شدن AFC در شرایط فعلی بیشتر یک هدف بلندمدت محسوب می‌شود.

آسیا در حال حاضر لیگ ملت‌های مستقلی ندارد و نداشتن لیگ ملتها پیوستن فوری این کنفدراسیون به طرح مشترک را دشوار می‌کند. با این حال، ساختار مسابقات می‌تواند به شکلی طراحی شود که در آینده امکان گسترش آن وجود داشته باشد.

یوفا هنوز به صورت رسمی درباره این گزارش‌ها اظهار نظر نکرده و کونکاکاف تنها بر آمادگی خود برای همکاری‌های بین‌المللی تأکید کرده است.

اگر این پروژه از مرحله مذاکره عبور کند و به واقعیت برسد، لیگ ملت‌های مشترک اروپا و آمریکای شمالی می‌تواند یکی از مهم‌ترین تغییرات تقویم فوتبال ملی در سال‌های اخیر باشد؛ تغییری که پای اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان را به مسابقات رسمی مقابل آمریکا، مکزیک و کانادا باز می‌کند و شاید فصل تازه‌ای از فوتبال ملی را رقم بزند. اگر آسیا هم به این پروژه بپیوندد می‌توان از برگزاری یک جام جهانی جدید حرف زد.