رئال تاکنون دو مسابقه تدارکاتی مقابل تیمهای منطقه مادرید برگزار کرده؛ ابتدا با نتیجه ۱ بر صفر آلکورکون را شکست داده و در بازی دوم سهشنبه شب با نمایشی برتر، لگانس، تیم حاضر در دسته دوم اسپانیا، را با نتیجه ۴ بر یک از پیش رو برداشت.
این دو مسابقه فرصت مناسبی بود تا تعدادی از بازیکنان جوان و همچنین نفراتی که باید برای جلب اعتماد کادر فنی تلاش کنند، تواناییهای خود را به نمایش بگذارند. یکی از این بازیکنان فرانکو ماستانتونو بود که برخلاف انتظارها، در دومین دیدار دوستانه نتوانست عملکردی قانعکننده ارائه دهد.
* سیستم مورد علاقه مورینیو: ۴-۲-۳-۱ کلاسیک
همانطور که رسانههای مادریدی از مدتها قبل پیشبینی کرده بودند، مورینیو فعلاً تیمش را با آرایش کلاسیک ۴-۲-۳-۱ به میدان میفرستد.
در دیدار مقابل لگانس، ادواردو کاماوینگا و فدریکو والورده زوج هافبک دفاعی را تشکیل دادند و آردا گولر در نقش هافبک هجومی، پشت سر مهاجم بازی کرد.
در زمان مالکیت توپ، رئال بیشتر حملاتش را از کنارهها طراحی میکند. وینگرها و مدافعان کناری عرض زیادی به تیم میدهند و فضای کافی برای بازیسازی ایجاد میکنند، در حالی که هافبک شماره ۱۰ آزادی عمل کامل برای جابهجایی در سراسر زمین دارد.
اگرچه این نقش در بازی اخیر بر عهده آردا گولر بود، اما به نظر میرسد مورینیو این جایگاه را برای جود بلینگام در نظر گرفته است.
گولر با نمایش درخشان خود مقابل لگانس بیشتر از همه کسانی که دیروز در زمین بودند مورد توجه ناظران قرار گرفت و یکی از بهترینهای زمین بود.
به جز بازیکن شماره ۱۰، سایر نفرات کاملاً به وظایف تاکتیکی خود پایبند بودند و خبری از جابهجاییهای مداوم یا خروج از منطقه تخصصیشان نبود؛ ویژگیای که همیشه یکی از امضاهای تیمهای ژوزه مورینیو بوده است.
* همان مورینیوی همیشگی: نظم، شدت و انتقال سریع
یکی دیگر از نکاتی که چندان دور از انتظار نبود، تمایل رئال به انتقال سریع توپ از دفاع به حمله است.
مورینیو تیمی ساخته که پس از تصاحب توپ، بدون اتلاف وقت به سمت دروازه حریف حرکت میکند؛ سبکی مستقیم که به احتمال زیاد با بازگشت ستارههای هجومی رئال، کارایی بیشتری پیدا خواهد کرد. آنها بلافاصله پس از توپگیری در جریان حملات قرار خواهند گرفت و هیچ مهره تهاجمیای در دنیا نیست که از این سبک لذت نبرد.
جالب اینکه کاماوینگا دیروز نمایش قابل توجهی داشت؛ آن هم در شرایطی که گزارشها حاکی از آن است که او در برنامههای باشگاه و کادر فنی برای فصل آینده جایگاه چندان محکمی ندارد.
رئال در این دو مسابقه، بدون توپ هم چهرهای کاملاً متفاوت از سالهای اخیر نشان داده است. بازیکنان با تمرکز بالا، دوندگی فراوان و پرس شدید بازی میکنند. البته بخشی از این انرژی را میتوان به انگیزه ناشی از حضور سرمربی جدید نسبت داد، اما مورینیو از همان ابتدا پیام روشنی به تیم داده است؛ هیچ بازیکنی از وظایف دفاعی معاف نیست و همه باید در بازپسگیری توپ مشارکت کنند.
* رئال جدید صرفا دفاعی نیست
مورینیو در این دو مسابقه از پرس نسبتاً بالایی استفاده کرده است؛ پرسهایی که بیشتر بر بستن خطوط پاس و پیشبینی حرکت حریف استوار است تا درگیریهای مستقیم. هدف اصلی این است که پس از قطع مسیر پاسها، حملات با سرعت آغاز شوند.
برخلاف تصوری که خیلی از هواداران پیش از شروع کار مورینیو داشتند، دستکم بر اساس این دو مسابقه دوستانه، به نظر نمیرسد رئال مادرید او تیمی صرفاً دفاعی باشد؛ هرچند باید در نظر داشت که سطح رقبا چندان بالا نبوده است.
با این حال، آنچه به وضوح دیده میشود، بازگشت همان ویژگیهایی است که سالها پیش تیمهای مورینیو را به موفقیت رسانده بود؛ نظم تاکتیکی، تعهد کامل بازیکنان به وظایف خود و شدت بالای بازی گروهی؛ خصوصیاتی که در سالهای اخیر بارها در سانتیاگو برنابئو جای خالی آنها احساس شده بود.
البته آزمون واقعی زمانی خواهد بود که ستارهها و بازیکنان اصلی به ترکیب بازگردند و مشخص شود آیا همین میزان از تعهد، دوندگی و انضباط تاکتیکی در حضور آنها هم حفظ خواهد شد؟
رئال مادرید روز شنبه در دیداری دوستانه مقابل فیورنتینا به میدان خواهد رفت؛ مسابقهای که فرصت تازهای برای مشاهده نسخه جدید تیم ژوزه مورینیو و بررسی دقیقتر ایدههای تاکتیکی سرمربی پرتغالی است.
