به گزارش "ورزش سه"، دو مسابقه تدارکاتی نخست سپاهان با یک تساوی بدون گل برابر فولاد و پیروزی یک بر صفر مقابل گلگهر به پایان رسید، اما تنها گل طلاییپوشان را احسان حاجصفی با شوتی از راه دور به ثمر رساند. این آمار، یکی از مهمترین علامت سؤالهای ترکیب محرم نویدکیا را برجسته کرده است، چه بازیکنی قرار است مهاجم اصلی سپاهان باشد؟
نویدکیا در دیدار نخست مقابل فولاد، علی خدادادی را در رأس خط حمله قرار داد. خدادادی بازیکنی سرعتی و پرتلاش است، اما پست تخصصی او وینگر محسوب میشود و فصل گذشته نیز به دلیل شرایط ترکیب سپاهان در چند مسابقه به شکل موقت در نقش مهاجم بازی کرد. در دیدار دوم مقابل گلگهر، این بار رضا جعفری در سیستم ۴-۲-۳-۱ مهاجم نوک بود و یک نیمه در این پست به میدان رفت.
رضا جعفری توانایی بازی در مرکز خط حمله را دارد، اما ویژگیهای او با یک شماره ۹ کلاسیک و مهاجم هدف متفاوت است. جعفری با ۱۷۷ سانتیمتر قد، بیشتر مهاجمی متحرک است که میتواند به کنارهها برود، پشت مدافعان حرکت کند، پرس انجام بدهد و از فضا استفاده کند. او از جنس مهاجمانی نیست که در تمام مسابقه پشت به دروازه میان دو مدافع بایستد، نبردهای هوایی را برنده شود و توپ را نگه دارد تا سایر خطوط سپاهان به حمله اضافه شوند.
این تفاوت به معنای نامناسب بودن جعفری برای مهاجم نوک نیست. استفاده از او در این پست زمانی میتواند نتیجه بهتری داشته باشد که وینگرها و هافبک هجومی سپاهان با حرکتهای بدون توپ، جای خالی او را در محوطه جریمه پر کنند. در غیر این صورت، عقب آمدن جعفری برای دریافت توپ ممکن است باعث شود سپاهان هنگام ارسال از کنارهها یا رسیدن به یکسوم دفاعی حریف، بازیکن کافی در محوطه نداشته باشد.
راهکار دیگر میتواند استفاده از سیستم ۴-۴-۲ باشد. در این آرایش، کاوه رضایی به عنوان مهاجم مرکزی بازی میکند و رضا جعفری با آزادی بیشتر در نقش مهاجم دوم کنار او قرار میگیرد. چنین نقشی با خصوصیات جعفری هماهنگتر است، چون …
