وی درباره بازگشتش در دیدار فینال پس از واگذاری راند نخست گفت: «راند اول را با اختلاف یک امتیاز واگذار کردم، اما خدا را شکر با نکات فنی که استاد مهروز ساعی و دیگر مربیان به من گوشزد کردند، توانستم در دو راند بعدی بازی را به سود خودم تمام کنم. همچنین تلاش کردم راندی را که از دست داده بودم فراموش کنم و تمام تمرکزم را روی امتیازهای راند دوم و سوم بگذارم. همین موضوع باعث شد نتیجه مسابقه به نفع من تغییر کند.»
زرینکمر درباره اینکه آخرین نماینده ایران در مسابقات بود و پیش از او تیم زنان هنوز به مدال طلا نرسیده بود، اظهار داشت: «فشار روانی زیادی نداشتم و استرسم در حد مطلوب بود، چون تمام انرژی و تمرکزم را روی اجرای برنامهام در مسابقه گذاشته بودم و سعی کردم به جای نتیجه، روی عملکردم تمرکز کنم. البته اینکه دوست داشتم تیم زنان ایران بدون مدال طلا به کشور برنگردد هم بیتأثیر نبود.»
قهرمان وزن مثبت ۷۳ کیلوگرم در پایان درباره برنامههای آینده خود گفت: «امیدوارم با کمک خدا بتوانم این رنگ مدال را در مسابقات آینده هم تکرار کنم و با تلاش خودم، حمایت کادر فنی و استادان عزیز، بارها این لحظات شیرین قهرمانی را تجربه کنم.»
او در پاسخ به این سؤال که شیرینترین بازخورد پس از قهرمانی چه بوده است، گفت: «همه کسانی که با مدالهای تیم و من خوشحال شدند به ما لطف داشتند و همیشه از حمایتشان سپاسگزارم، اما قشنگترین فیدبک برای من زمانی بود که خواهر کوچکم مدالم را تبریک گفت.»
