تا اواخر قرن نوزدهم، معماری در اروپا و بسیاری از نقاط جهان با تزئینات پرجزئیات، ستونهای کلاسیک، مجسمهها و نقشبرجستههای چشمگیر شناخته میشد. اما با آغاز قرن بیستم و شکلگیری جریان مدرنیسم، نگاه معماران بهتدریج تغییر کرد.