به گزارش گروه رسانهای شرق،
«دایی وانیا» برای حسن معجونی فقط بازخوانی و اجرای یکی از شناختهشدهترین متنهای چخوف نیست؛ مواجههای دوباره با آدمهایی است که در میانه ملال، ناکامی، عشقهای نافرجام و رؤیاهای ازدسترفته، همچنان به زندگی چنگ میزنند. معجونی که سالهاست نامش با تئاتر و تجربههای متفاوت اجرائی گره خورده، این بار به سراغ جهانی رفته که شاید بیش از همیشه به زمانه ما نزدیک است. به بهانه اجرای «دایی وانیا»، با حسن معجونی درباره چخوف، نسبت او با جهان امروز، انتخاب این متن، بازیگری، کارگردانی، حضورش در تصویر و نگاهش به جامعهای که به زعم معجونی این روزها نیاز متفاوتتری دارند، همکلام شدهایم.
ما به بهانه نمایش «دایی وانیا» با هم صحبت میکنیم، اما از اینجا شروع کنیم که من نقلقولی از شما خواندم که اشاره کردید تئاتر معیار خوبی برای سنجش یک جامعه است. میخواهم بدانم الان چه ارزیابیای از شرایط جامعه دارید؟ …
