به گزارش رکنا، باشگاه پرسپولیس سال هاست علاوه بر رقابت در زمین فوتبال، با یک چالش قدیمی در خارج از مستطیل سبز نیز مواجه است؛ رابطه پرتنش میان نسل های مختلف پیشکسوتان و شرایط روز باشگاه. موضوعی که بار دیگر پس از صحبت های فرشاد پیوس، اسطوره و بهترین گلزن تاریخ پرسپولیس، مورد توجه قرار گرفت.
پیوس پس از مراسم قرعه کشی فصل جدید لیگ برتر، درباره انتخاب مهدی تارتار به عنوان سرمربی پرسپولیس و همچنین جذب بازیکنان جدید این تیم صحبت هایی مطرح کرد که واکنش هایی به همراه داشت. او معتقد بود بازیکنان پرسپولیس باید سابقه قهرمانی داشته باشند و این باشگاه نباید به سراغ بازیکنان تیم های میانه جدول برود.
تجربه تاریخی پرسپولیس خلاف این دیدگاه را نشان می دهد
اگرچه داشتن بازیکنان باتجربه و پرافتخار یک امتیاز مهم برای هر تیم بزرگی محسوب می شود، اما تاریخ پرسپولیس نشان می دهد بسیاری از ستاره های بزرگ این باشگاه در زمان پیوستن به جمع سرخ پوشان هنوز قهرمانی مهمی در کارنامه نداشتند.
نسل طلایی دهه ۶۰ پرسپولیس نیز با بازیکنانی شکل گرفت که بسیاری از آنها پیش از حضور در این تیم، نام بزرگی در فوتبال ایران نداشتند. بعدها نیز بازیکنانی مانند مهدی طارمی، کمال کامیابی نیا، احمد نوراللهی، امید عالیشاه، علی علیپور و علیرضا بیرانوند در شرایطی به پرسپولیس آمدند که هنوز تبدیل به چهره های پرافتخار فوتبال ایران نشده بودند.
در واقع، یکی از ویژگی های باشگاه های بزرگ، کشف و پرورش استعدادهایی است که بعدها به ستاره تبدیل می شوند و نمی توان همیشه انتظار داشت تمام خریدهای یک تیم از میان بازیکنان قهرمان انتخاب شوند.
ماجرای مقایسه فوتبال امروز با دهه ۶۰
یکی دیگر از موضوعاتی که بارها از سوی برخی پیشکسوتن مطرح شده، شرایط مالی بازیکنان در دهه ۶۰ و مقایسه آن با فوتبال امروز است. بدون شک نسل قدیمی فوتبال ایران در دوران سختی فعالیت می کرد و بسیاری از بازیکنان آن دوره دستمزدهایی متناسب با ارزش واقعی خود دریافت نمی کردند.
با این حال، تغییر شرایط فوتبال در چهار دهه گذشته باعث شده مقایسه مستقیم آن دوران با فوتبال حرفه ای امروز چندان ساده نباشد. ساختار قراردادها، درآمد …
