به گزارش رکنا ، استان ایلام با وجود مرز پرتردد مهران، ظرفیتهای نفت و گاز، گردشگری و نقش مهم در تردد زائران اربعین، همچنان یکی از استانهای محروم از شبکه ریلی کشور است. طرح اتصال این استان به راهآهن سراسری از سال ۱۳۹۱ میان وعدههای اجرایی و کمبود اعتبار معطل مانده است. مردم ایلام سالهاست چشمانتظار شنیدن صدای قطاری هستند که نشانهای از رسیدن توسعه باشد.
راهآهن هنوز به ایلام نرسیده است و صدای سوت قطاری در این استان شنیده نمیشود؛ صدایی که میتواند نشانه اتصال ایلام به مسیرهای تازه، بازارهای جدید و فرصتهایی باشد که پشت کیلومترها ریل نهفتهاند. برای ایلامیها، ایستگاه راهآهن همچنان به وعدهای دوردست شباهت دارد. این در حالی است که طرح راهآهن اسلامآباد غرب ـ ایلام قرار بود این فاصله را کوتاه کند. آمار ۱۴ سال گذشته نشان میدهد بخش ایلامی این طرح در چهار قطعه اجرایی تعریف شده و قطعه نخست آن به طول حدود ۱۷ کیلومتر، تاکنون تنها حدود ۲۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.
چرا راهآهن ضروری است؟
مرز مهران از ابتدای دهه ۱۳۸۰ به مهمترین گذرگاه تردد زائران عتبات عالیات در طول سال و بهویژه ایام اربعین تبدیل شده است. اتصال ایلام به شبکه سراسری راهآهن، با توجه به ۴۳۰ کیلومتر مرز مشترک با عراق، همسایگی با سه استان عراق، امکان توسعه بازارچههای مرزی مهران و چیلات دهلران، وجود صنایع پتروشیمی و پالایشگاه گاز ایلام، منابع و صنایع نفت و گاز در مناطق مرزی مهران و دهلران، صادرات کالا به عراق، قرار گرفتن در مسیر ترانزیت بینالمللی و همچنین افزایش ظرفیت خدماترسانی ریلی، از توجیه اقتصادی و فنی بالایی برخوردار است. سالانه بیش از چهار میلیون نفر از مرز بینالمللی مهران برای سفر به عراق و زیارت عتبات عالیات تردد میکنند.
ایستگاههای پرفرازونشیب
سال ۱۳۹۱ موضوع اتصال ایلام به شبکه ریلی کشور مطرح شد. بر اساس این طرح، مسیری به طول ۷۷ کیلومتر از طریق اسلامآباد غرب در استان کرمانشاه، ایلام را به شبکه ریلی کشور متصل میکند. پس از حدود یک دهه فرازونشیب، سرانجام در سال ۱۴۰۱ کلنگ اجرای این پروژه به زمین زده شد.
در همان سال، مسئولان ادارهکل راه و شهرسازی …
