به گزارش رکنا، نتایج یک پژوهش تازه نشان میدهد که محدود کردن مصرف قند در دو سال نخست زندگی میتواند تأثیرات بلندمدتی بر سلامت مغز داشته باشد و حتی خطر ابتلا به زوال عقل (دمانس) را در دهههای بعد کاهش دهد. این یافتهها بار دیگر اهمیت تغذیه در سالهای ابتدایی زندگی را برجسته میکند؛ دورهای که مغز و سایر اندامهای بدن با سرعت زیادی در حال رشد و تکامل هستند. پژوهشگران برای بررسی این موضوع از یک «آزمایش طبیعی» کمنظیر استفاده کردند. آنها به سراغ بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم رفتند؛ دورانی که به دلیل کمبود مواد غذایی، دولت مصرف برخی اقلام از جمله قند را سهمیهبندی کرده بود. این محدودیتها در سپتامبر سال ۱۹۵۳ لغو شد و در نتیجه، میانگین مصرف روزانه قند در کشور تقریبا از ۴۱ گرم به ۸۰ گرم افزایش یافت.
محققان با مقایسه افرادی که پیش از لغو سهمیهبندی متولد شده بودند با کسانی که پس از آن به دنیا آمدند، دریافتند کودکانی که در دو سال نخست زندگی قند کمتری مصرف کرده بودند، در سنین بالاتر با خطر کمتری برای ابتلا به دمانس مواجه شدند. همچنین نشانههایی از بهبود سلامت عمومی و کاهش برخی بیماریهای متابولیک در این گروه مشاهده شد.
کارشناسان معتقدند مصرف بیش از حد قند در دوران کودکی میتواند بر رشد مغز، عملکرد سیستم عصبی، سلامت رگهای خونی و نحوه تنظیم قند خون در بدن اثر بگذارد. این عوامل در طول زمان ممکن است زمینهساز مشکلات شناختی و بیماریهای مرتبط با افزایش سن شوند. در مقابل، تغذیه متعادل و کنترل مصرف قند میتواند به شکلگیری الگوهای سالمتر در بدن کمک کند و از مغز در برابر آسیبهای آینده محافظت کند.
با وجود این، پژوهشگران تأکید میکنند که دمانس بیماری پیچیدهای است و عوامل متعددی مانند ژنتیک، سبک زندگی، فعالیت بدنی، سطح تحصیلات و شرایط محیطی در بروز آن نقش دارند. بنابراین کاهش مصرف قند به تنهایی تضمینکننده پیشگیری از زوال عقل نیست، اما میتواند یکی از عوامل مؤثر در کاهش خطر آن باشد.
این مطالعه در حالی منتشر شده که بسیاری از سازمانهای سلامت در سراسر جهان نسبت به افزایش مصرف قند در میان کودکان هشدار دادهاند. نوشیدنیهای شیرین، …
