تدوین سند ملی خودمراقبتی سلامت در شرایط جنگی

برنا - گروه اجتماعی؛ مدیر دفتر بهبود تغذیه جامعه جوزارت بهداشت، با اشاره به اهمیت امنیت غذایی در شرایط بحرانی، بر ضرورت آموزش خودمراقبتی تغذیه پیش از وقوع بح...

ششصد و شانزدهمین جلسه گروه علمی علوم بهداشتی و تغذیه فرهنگستان علوم پزشکی با موضوع «خودمراقبتی سلامت در شرایط جنگی» برگزار شد.

در این نشست، مدیران وزارت بهداشت و اعضای گروه، راهکار‌های ارتقای آمادگی نظام سلامت، تداوم ارائه خدمات و تقویت خودمراقبتی در شرایط بحران را بررسی کردند.

بابک فرخی، مدیر مرکز شبکه وزارت بهداشت، گزارشی از اقدامات انجام شده برای ارتقای خودمراقبتی در نظام شبکه ارائه کرد.

وی با تأکید بر آموزش سواد سلامت برای گروه‌های مختلف سنی، جنسی و جمعیتی، ارتقای تاب‌آوری کارکنان، گزارش‌گیری مستمر از برنامه‌های آموزشی و آموزش اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، بهره‌گیری گسترده از ظرفیت رسانه ملی و شبکه‌های اجتماعی برای آموزش عمومی خبر داد.

در ادامه، جعفر جندقی، مدیر مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت، با تشریح عملکرد این مرکز در دوران جنگ، بر تداوم مراقبت و پیگیری بیماران، جلوگیری از وقفه در ارائه خدمات، حمایت روانی از مردم، مراقبت ویژه از کودکان و سالمندان، مدیریت ذخایر دارویی و جایگزینی مراکز آسیب‌دیده تأکید کرد.

وی همچنین به چالش‌های اطلاع‌رسانی در شرایط بحران اشاره کرد.

احمد اسماعیل‌زاده، مدیر دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت، با اشاره به اهمیت امنیت غذایی در شرایط بحرانی، بر ضرورت آموزش خودمراقبتی تغذیه پیش از وقوع بحران، مدیریت زنجیره تأمین مواد غذایی، حمایت از خانوار‌های کم‌برخوردار، نظارت بر قیمت مواد غذایی، آموزش نگهداری صحیح مواد غذایی و استفاده از جایگزین‌های مناسب غذایی تأکید کرد.

در ادامه، گل‌محمدی، نماینده مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، گزارشی از اقدامات انجام‌شده برای پیشگیری و کنترل بیماری‌های واگیر در شرایط جنگی ارائه داد.

وی از تقویت نظام دیده‌بانی بیماری‌ها، انتشار اینفوگرافی‌ها و پیام‌های آموزشی، به‌روزرسانی آزمایش‌های بیماری‌های تنفسی، استمرار برنامه واکسیناسیون، آموزش همراه داشتن کارت واکسن در جابه‌جایی‌های منطقه‌ای و ضرورت توسعه همکاری با رسانه ملی و فعال‌سازی شبکه‌های پیامکی برای اطلاع‌رسانی سریع سخن گفت.

در ادامه، اعضای گروه علوم بهداشتی و تغذیه با بررسی تجربه نظام سلامت در جنگ ۱۲ روزه، بر ضرورت تقویت مشارکت مردمی، احیای ظرفیت داوطلبان و همکاری‌های محله‌محور، بازمهندسی و هوشمندسازی نظام سلامت، طراحی الگوی خودمراقبتی برای گروه‌های آسیب‌پذیر، ارزیابی سریع امنیت و رفاه غذایی، بهره‌گیری از تجربیات گذشته در نظام هشدار و اخطار و توسعه همکاری با سازمان‌های مردم‌نهاد تأکید کردند.

در پایان این نشست، مقرر شد سند حمایت‌طلبی خودمراقبتی سلامت در شرایط جنگی با مشارکت مدیران و مراکز ذی‌ربط و با پوشش تمامی سطوح خودمراقبتی تدوین و برای بهره‌برداری در نظام سلامت ارائه شود.

انتهای پیام/

انتقال به متن کامل

۳۱ دقیقه قبل / سایت خبرفوری

کیهان : فردی که به علی مطهری در باره حجاب پاسخ داد، یک روحانی نماست

روزنامه کیهان نوشت: مطهری در این نامه با اشاره به ایستادگی اکثر بانوان کشور در برابر طراحی‌های دشمن، یادآور شد: «برخلاف توقع دشمن که انتظار داشت بعد از حوادث سال ۱۴۰۱ اکثر بانوان ما پوشش اسلامی را کنار بگذارند، امروز اکثریت قاطع بانوان کشور پوشش اسلامی را رعایت می‌کنند.» وی با تفکیک میان رفتار عامه مردم و برخی رفتارهای ساختارشکنانه، تاکید کرد که این ناهنجاری‌ها بخشی «سازمان‌یافته»، بخشی «ناشی از غرب‌زدگی و خودباختگی» و بخشی حاصل «هوا و هوس» است.

این موضع‌گیری اصولی که مبتنی بر آموزه‌های قطعی اسلام است، با واکنش تامل‌برانگیز و معترضانه فردی روحانی‌نما [احمد عابدینی]مواجه شد. وی در نامه‌ای سرگشاده خطاب به مطهری، به‌جای مواجهه علمی و حمایت از احکام مسلم الهی، دست به حاشیه‌سازی و فرار به جلو زد و با طرح مسائل معیشتی، سعی کرد وجوب شرعی حجاب را حاشیه‌ای جلوه دهد.

وی با مغالطه‌ای آشکار، مسئله عفاف و حجاب را حاصل نابرابری و حوادث سیاسی دانست و برای تقلیل جایگاه این حکم الهی، به داستان نازلی توسل جست و مدعی شد توجه به حجاب مانند داستان کسانی است که «کشمش دزدیده بودند و هنگام خوردن، درباره چوب کوچک انتهای آن دچار تردید شدند»!

نقد جدی و اساسی دقیقا متوجه همین نگاه سطحی و تفکیک‌گرایانه است. حامیان این تفکر التقاطی در حالی حکم صریح قرآن را با «چوب کشمش» مقایسه می‌کنند که حجاب نه یک امر حاشیه‌ای یا ذوقی، بلکه از ضروریات دین مبین اسلام است.

تقلیل دادن دستور صریح الهی به مسئله‌ای کم‌اهمیت و گره زدن آن به ناکارآمدی‌های اقتصادی، شانه خالی کردن از مسئولیت شرعی و بسترسازی برای ولنگاری فرهنگی است.

از سوی دیگر، وظیفه حاکمیت اسلامی تنها منحصر به تامین «آب و نان» نیست؛ رفاه مادی را حکومت‌های سکولار نیز ادعا می‌کنند. فلسفه وجودی و تمایز اصلی حکومت اسلامی در این است که علاوه‌بر معیشت، بسترساز رشد معنوی و سعادتمندی جامعه باشد و احکام الهی را در سطح اجتماع جاری سازد.

نسخه رهاسازی عرصه فرهنگ به بهانه مشکلات اقتصادی، دقیقا همان سناریویی است که جریان‌های ضد دینی سال‌هاست دنبال می‌کنند. نمی‌توان به اسم «عدالت» و «معیشت»، چشم را بر تضعیف عفاف و بنیان خانواده بست. کسانی که با ادعای روشنفکری، احکام قطعی دین را در مقابل کرامت انسانی یا مسائل معیشتی قرار می‌دهند، در حقیقت دچار مغالطه آشکار شده و از درک جامعیت اسلام عاجزند.