پاسخ صریح به یک سوال؛‌اعضای خانواده در بهشت دور هم جمع می‌شوند؟

به گزارش شهرآرانیوز؛ ۲۹ مرداد ۱۳۶۹ برای شهر یک سه‌شنبه معمولی نبود. جنگ هشت‌ساله تازه به پایان رسیده بود، اما هزاران خانواده ایرانی هنوز در انتظار بازگشت پدران، پسران و برادران خود بودند. چهار روز پیش از این، در ۲۶ مرداد، نخستین موج آزادگان از مرز خسروی وارد کشور شده بود و خدا می‌داند چه خرده‌روایت‌های ناگفته‌ای از تلاقی مردمی که شور داشتند و سربازانی که غربت دیده بودند، شکل گرفته بود. 

حالا نوبت مشهد بود؛ شهری که حرم امام رضا (ع) برای بسیاری نقطه آغاز سفر دفاع بود و آنان پس از سال‌ها دوری، می‌بایست دوباره به آن بازمی‌گشتند. بر اساس گزارش روزنامه قدس و دیگر جراید استان، ورود نخستین آزادگان خراسانی به مشهد در دو گروه سازمان‌دهی شده بود: گروهی ۶۹ نفره و گروهی ۴۷ نفره. این تعداد، هرچند در قیاس با ده‌ها هزار آزاده سراسر کشور کوچک به نظر می‌رسید، برای هر خانواده یک جهان بود. قصه آن روزها، قصه بازگشت ۳۴۳۰ جهان یک‌نفره به آغوش مشهد بود. آغازی بر پایان انتظار

روندی که به بازگشت اسرای ایرانی به وطن انجامید، نتیجه تصمیمی ناگهانی نبود؛ بلکه حاصل مجموعه‌ای از مذاکرات و چانه‌زنی‌ها در ماه‌های پس از پایان جنگ ایران و عراق بود. در متن قطعنامه ۵۹۸ که در ۲۹ تیرماه ۱۳۶۷ به تصویب رسید، تبادل اسرا میان دو کشور در بند سوم قرار گرفت با این حال در آن روزها، حتی پس از پذیرش قطعنامه، مسئله اسرا همچنان لاینحل باقی مانده بود.

در این میان، سال ۱۳۶۹ نقطه عطفی تعیین‌کننده شد. از بهار آن سال، نامه‌نگاری‌هایی میان مقام‌های عالی ایران و صدام حسین آغاز شد که به‌تدریج فضای تازه‌ای برای حل مسائل باقی‌مانده ایجاد کرد.

ایران در این مکاتبات بر چند اصل پافشاری می‌کرد: پذیرش دوباره عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر، عقب‌نشینی کامل عراق به مرز‌های بین‌المللی و مبادله فوری و همه‌جانبه اسیران جنگی. سرانجام، در مرداد ۱۳۶۹، بغداد عملا با این چارچوب موافقت کرد و از همان‌جا روند سیاسی به مرحله اجرایی نزدیک شد. با این اتفاق، همه‌چیز روی دور تند افتاد و خیلی زود فرزندان دورافتاده مام میهن به آغوش وطن بازگشتند.

در ۲۲ مرداد همان سال، «ستاد رسیدگی به امور آزادگان» برای سامان‌دهی بازگشت اسرا تشکیل شد؛ اقدامی که نشان می‌داد ایران خود را برای ورود گسترده آزادگان آماده کرده …

نورنیوز-گروه فرهنگی: سینمای جمهوری چک فیلم مستند «اگر کبوترها به طلا تبدیل می‌شدند» ساخته پپا لیوبویاتسکی را به عنوان نماینده خود در رقابت اسکار انتخاب کرده است. این فیلم که روایتی صمیمی و شخصی دارد، زندگی برادر و دو پسرعموی کارگردان را طی پنج سال دنبال می‌کند؛ سه نفری که اعتیاد به‌تدریج روابط، خانه‌ها و احساس امنیت آنها را از بین می‌برد.

آکادمی فیلم و تلویزیون چک اعلام کرده است که کارگردان در این مستند تلاش می‌کند بدون احساساتی شدن، دلایل سقوط این سه نفر و تاثیر آن بر تمام اعضای خانواده را بررسی کند.

لیوبویاتسکی برای روایت این داستان از ساختاری متفاوت بهره برده و تصاویر روزمره، خاطرات بازسازی‌شده، عکس‌های زنده، یادداشت‌های شخصی را در کنار یکدیگر قرار داده است.

«اگر کبوترها به طلا تبدیل می‌شدند» نخستین نمایش جهانی خود را در ماه فوریه و در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین تجربه کرد و در آنجا جایزه بهترین مستند بلند را به دست آورد.

تایوان نیز فیلم «داستانی مه‌آلود» ساخته چن یو-سون را وارد رقابت کرد، اثری که به یکی از دوره‌های تاریک تاریخ معاصر تایوان می‌پردازد. «داستانی مه‌آلود» با نگاهی به دوره موسوم به ترور سفید در تایوان، بخشی از تاریخ سیاسی این کشور را در قالب یک درام سینمایی روایت می‌کند. 

در همین حال، لتونی نیز فیلم «اولیا» ساخته ویستورس کایریس را به عنوان نماینده خود در شاخه بهترین فیلم بین‌المللی اسکار ۲۰۲۷ انتخاب کرده است.

«اولیا» داستان دختری نوجوان در لتونی سال ۱۹۶۴ را روایت می‌کند که نزدیک به دو متر قد دارد؛ ویژگی‌ای که باعث نگرانی خانواده‌اش شده است. او برای پیوستن به یک تیم معتبر بسکتبال به شهر ریگا فرستاده می‌شود و مسیر زندگی‌اش در مواجهه با جامعه و شرایط تازه تغییر می‌کند.

با آغاز فرایند معرفی فیلم از سوی کشورها برای رقابت اسکار ۲۰۲۷ در شاخه بهترین فیلم بین‌المللی، اتریش فیلم «رُز» ساخته مارکوس شلاینزر، کوزوو فیلم «دوا» …

در رویداد «ماه هنر تهران»، مجموعه‌ای از موزه‌ها، گالری‌ها، فضاهای فرهنگی، پروژه‌های مستقل هنری و دیگر مکان‌های مرتبط با هنر و فرهنگ، در یک بازه زمانی یک‌ماهه میزبان برنامه‌های مختلف خواهند بود و زمینه برای ارتباط گسترده‌تر مخاطبان با جریان هنر معاصر تهران فراهم می‌شود.

بر اساس اعلام برگزارکنندگان، «ماه هنر تهران» تلاشی برای شکل‌گیری تجربه‌ای گسترده و متنوع از هنر در جغرافیای فرهنگی شهر و پیوند دوباره مخاطبان با رویدادها و فضاهای هنری است؛ رویکردی که در آن، هنر از قالب یک رویداد محدود فراتر رفته و در نقاط مختلف شهر جریان پیدا می‌کند.

در نخستین دوره این رویداد، موزه هنرهای معاصر تهران، خانه هنرمندان ایران، گالری‌ها، فضاهای فرهنگی و هنری، پروژه‌های مستقل و دیگر مکان‌های فعال در حوزه هنر، در این برنامه مشارکت خواهند داشت.

مراسم افتتاحیه «ماه هنر تهران» روز جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۶ در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود و این رویداد تا ۲۰ شهریور ادامه خواهد داشت.

«ماه هنر تهران» با همراهی مجموعه‌ها و نهادهای فعال در حوزه هنر برگزار می‌شود و می‌تواند زمینه‌ای برای معرفی ظرفیت‌های متنوع هنرهای تجسمی و دیگر شاخه‌های هنر در پایتخت و تقویت ارتباط میان هنرمندان، فضاهای هنری و مخاطبان باشد.

انتهای پیام/

 

 

فرهنگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، استاد افشین علا شاعر معروف کشورمان در گفتگو با برنامه غمزه خبرگزاری تسنیم درباره ویژگی‌های شخصی رهبر شهید انقلاب اسلامی نکاتی بیان کرد.

 امام شهید خامنه‌ای هیچ نشانه‌ای از مادیات و جلال‌وجبروت مادی سلاطین عالم با خود همراه نداشتند؛ نه در منزلشان، نه در دفترشان، نه در نوع صندلی‌ای که بر آن می‌نشستند و نه در پوشششان. بااین‌حال، بیش از همه آنان ابهت، جلال و شکوه داشتند. رفتار، منش، وقار و ادبیاتشان باشکوه بود؛ از واژه‌هایی که به کار می‌بردند و نحوه خوش‌وبش‌کردنشان با افراد گرفته تا شیوه چای‌خوردن، افطارکردن و غذاخوردنشان. به‌معنای واقعی کلمه، یک اشراف‌زاده تمام‌عیار بودند.

 

 

.

 

 

پرسش این است که چرا نگذاشتند مردم با باطن و حقیقت این شخصیت آشنا شوند و این ویژگی‌ها را ببینند؟

 به‌جرم همین عشق، محبت و ارادت، بی‌مهری‌های فراوانی دیدیم و سنگ‌اندازی‌های بسیاری در مسیرمان صورت گرفت. 

 مردم گاهی تصور می‌کنند هرکس سلام‌وعلیکی با امام شهید داشته، حتماً از مواهب دنیوی برخوردار شده است؛ حال آنکه اصلاً چنین نبود. این راه، خود مسیری دشوار و پرابتلا بود. نخست آنکه خود ایشان بسیار مظلوم بودند و بسیار جفا دیدند. کسانی نیز که خالصانه و بدون هیچ چشم‌داشتی به ایشان عشق و ارادت داشتند، گرفتار ابتلائات و سختی‌های شدیدی شدند.

 البته دشنام‌هایی که از رسانه‌های بیگانه، معاندان و دشمنان می‌شنیدیم، برای ما حُسن بود؛ چراکه آن‌ها نه‌تنها موجب ناراحتی‌مان نمی‌شد، بلکه مایه خوشحالی و افتخارمان بود.

 

نسخه کامل این گفت و گو را در اینجا ببینید.

 

انتهای پیام/  

رخلاف بسیاری از خوانندگان پاپ که فعالیت حرفه‌ای خود را با انتشار آلبوم آغاز می‌کنند، مسیر بانی بیشتر بر انتشار تک‌آهنگ و حضور پررنگ در فضای موسیقی دیجیتال استوار بوده است.

در این مطلب، زندگی بهنام بانی، تاریخ و محل تولد، تحصیلات، شروع فعالیت موسیقی، همکاری او با حامد برادران، مسیر رسیدن به شهرت، نخستین کنسرت، آثار شاخص و وضعیت فعالیت‌های موسیقی او را بررسی می‌کنیم. اطلاعات مربوط به آهنگ های منتشرشده نیز با تکیه بر فهرست‌های رسمی پلتفرم‌های موسیقی بررسی شده است. برای نمونه، ماهان موزیک ، موزیکدل و اسپاتیفای، در حال حاضر آهنگ های مانند «کجای این شهری»، «شب عشق»، «ستاره میشی»، «بی معرفت»، «زخم کاری»، «ماه عسل» و «بارون» را در سایت خود ثبت کرده است. بهنام بانی کیست ؟

بهنام بانی خواننده ایرانی موسیقی پاپ است که در ۱۱ مهر ۱۳۶۶ متولد شده است. درباره محل تولد او در منابع فارسی اختلاف وجود دارد؛ برخی منابع او را متولد تهران معرفی کرده‌اند، در حالی که منابع دیگری محل تولدش را دامغان ثبت کرده‌اند. نسبت خانوادگی او با دامغان و سال‌های تحصیلش در شاهرود در منابع مختلف تکرار شده، اما برای پرهیز از ارائه اطلاعات متناقض به‌عنوان واقعیت قطعی، محل تولد را بهتر است با ذکر همین اختلاف گزارش کرد.

بانی از کودکی به موسیقی علاقه داشت. طبق اطلاعات منتشرشده درباره زندگی او، پدرش نوازنده آکاردئون بود و همین موضوع نقش مهمی در آشنایی زودهنگام او با موسیقی داشت. بانی از حدود ۱۰ سالگی تمرین موسیقی را آغاز کرد و بعدها آموزش جدی‌تری را نزد استادان موسیقی دنبال کرد.

او در رشته مهندسی عمران تحصیل کرد و دوران دانشگاه را در شاهرود گذراند. مسیر تحصیلی بانی در حالی شکل گرفت که علاقه اصلی او همچنان موسیقی بود؛ ترکیبی که بعدها باعث شد فعالیت هنری را به‌صورت جدی دنبال کند. تولد و دوران کودکی بهنام بانی

بهنام بانی متولد ۱۱ مهر ۱۳۶۶ است. علاقه او به خوانندگی از سال‌های کودکی شکل گرفت و خودش نیز در روایت‌هایی از دوران کودکی به نقش پدرش در این مسیر اشاره کرده است.

یکی از نکات …