اگر ایران تنهاست، این همه هراس از چیست؟

تهران-ایرنا- رضا نصری، کارشناس مسائل بین‌الملل، با تأکید بر ضرورت تبدیل دستاوردهای نظامی ایران به دستاوردهای سیاسی، تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را نمونه‌ای از تلاش برای تحقق این هدف دانست و گفت که مذاکره صرفاً به معنای رسیدن به یک توافق نهایی نیست، بلکه می‌تواند برای ایجاد اهرم سیاسی، خرید زمان و شکل‌دهی به ائتلاف‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

تهران – ایرنا – برای تهران مهم‌ترین پیروزی در جنگ جاری رفع تهدید و پایان قاطع و دائمی جنگ است. این موضوع از همان روزهای نخست از سوی مقام‌های جمهوری اسلامی ایران مورد تأکید قرار گرفت و در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد به عنوان نخستین و کلیدی‌ترین بند مورد اشاره قرار گرفت.

تصرف جزیره پریم و بندر مخا توسط حوثی‌ها، نفوذ ایران بر دو گلوگاه اصلی انتقال نفت در هرمز و باب‌المندب را تقویت کرده و تهدیدی تازه برای کشتیرانی و بازار جهانی انرژی ایجاد کرده است.

کشور عزیزمان در پیچ تاریخی مهم و تعیین‌کننده‌ای قرار دارد و جنگ ترکیبی دشمنان قسم خورده آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران قدرتمند، به نقطه اوج خود رسیده است. در این میان، تأکید خاص و مکرر رهبر معظم انقلاب اسلامی مبنی بر پرهیز از خلق دوقطبی‌های کاذب و بر هم زدن انسجام ملی فراتر از یک الزام محسوب می‌شود. این فرمایشات، حکم فصل‌الخطاب و نقشه راه همه جریانات سیاسی کشور را دارد. به عبارت بهتر، هر فرد، جریان، حزب یا مجموعه‌ای که با گفتار یا رفتار خود چنین دوقطبی و شکافی را ایجاد کند یا تعمیق دهد، فرمان راهبردی …

چگونه است که مسلمانان باید در فلسطین و هزاران فرسنگ‌ دورتر و طی دهه‌ها تاوان کشتار یهودیان به دست هیتلر (‌حسب ادعای خودشان) را بپردازند ولی اگر همین مسلمانان در دل اروپا سلاخی شوند ولو در جایی محکوم و محبوس بوده باشد اما در سرزمین خود او تجلیل می‌کنند؟