دیوارهای بتنی مصلای تهران، روایت دلتنگی ملتی است که از دور و نزدیک آمده بودند تا در آخرین دیدار با رهبر شهیدشان با دست نوشته هایی، چون «خدای خامنهای زندست»، «ایرانی ترین رهبر» و «یا لثارات خامنهای»، مهر پایدار خویش را بر جانِ این مکان تاریخی حک کردند. مراسم وداع با قائد شهید امت، افزون بر حضور پرشور میلیونی، صحنههایی از ثبت دلنوشتههای مردم بر دیوارهای بتنی مصلی را رقم زده است؛ کلماتی که از دل سوگوار برخاسته و بر سنگی سخت نشستهاند تا ابدیت ارادت امت به رهبرشان را گواهی دهند.
