به گزارش سایت دیدبان ایران، اصلاح سیاستهای قیمتی در حوزه حاملهای انرژی همواره یکی از چالشبرانگیزترین تصمیمات اقتصادی دولتها بوده است. در شرایطی که زمزمههای جدی مبنی بر تغییر نرخ سوم بنزین آزاد از ۵ هزار تومان به ۱۰ هزار تومان و همچنین کاهش سهمیه کارتهای سوخت شخصی از ۷۰ لیتر به ۵۰ لیتر به گوش میرسد، کارشناسان حوزه انرژی بر این باورند که تکیه صرف بر ابزارهای قیمتی نمیتواند پایداری کاهش مصرف را تضمین کند. تجربه سالهای گذشته نشان داده است که بدون ایجاد زیرساختها و بسترهای جایگزین مناسب، اثرات کاهنده سیاستهای قیمتی به سرعت مستهلک شده و فشار مضاعفی بر معیشت عمومی، بهویژه در بخش حملونقل عمومی و نیمهعمومی وارد میآورد. از این رو، توسعه و جایگزینی گاز طبیعی فشرده (CNG) به عنوان یک سوخت پاک، ملی و ارزانقیمت، کارآمدترین راهکار مکمل در کنار هرگونه اصلاح قیمتی به شمار میرود. فرصتهای مغفول در سبد سوخت کشور
ایران با دارا بودن دومین ذخایر بزرگ گاز جهان، از زیرساختهای گستردهای در شبکه توزیع گاز شهری و بینشهری برخوردار است. با این حال، ظرفیت عظیمی از ایستگاههای CNG فعال در سراسر کشور به دلیل عدم توازن در سبد سوخت خودروها خالی مانده است. در حال حاضر، ظرفیت اسمی عرضه سیانجی در کشور روزانه حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیون مترمکعب است، اما مصرف واقعی آن به زحمت به نیمی از این مقدار میرسد. این بدان معناست که بدون نیاز به سرمایهگذاریهای سنگین اولیه برای احداث جایگاههای جدید، پتانسیل توزیع روزانه بیش از ۲۰ میلیون مترمکعب سوخت جایگزین وجود دارد که میتواند مستقیماً معادل همین میزان از مصرف بنزین کشور بکاهد. تفاوت قیمت چشمگیر گاز طبیعی با بنزین آزاد، انگیزهای قوی برای رانندگان خودروهای عمومی از جمله تاکسیها، ونها و خودروهای اینترنتی ایجاد میکند تا به سمت دوگانهسوز کردن خودروهای خود حرکت کنند؛ مشروط بر اینکه دولت …
