روزنامه خراسان نوشت: با پایان جام جهانی حالا موجی از تغییرات بزرگ روی نیمکت قدرتهای برتر فوتبال جهان شکل گرفته است. غولهای فوتبال بهخصوص اگر در جام ناکام بودند یکی پس از دیگری در حال رونمایی از سرمربیان جدید و پروژههای بلندپروازانه هستند تا مسیر خود را تغییر دهند. از بازگشت زیدان تا بمب کلوپ در آلمان، همه در تکاپوی بازسازیاند. اما در فوتبال ایران، با وجود همه نقدها، ظاهرا قرار است با امیر قلعه نویی ادامه بدهیم؛ گویی در فوتبال ما نه کیفیت اهمیت دارد و نه پیشرفت رقبا. ضمن اینکه اساساً تغییر فقط به منزله بد بودن مسیر قبل هم نیست.
آلمان از بحران تا امیدی به نام کلوپ
ژرمن ها بعد از جام جهانی که باز هم برایشان کابوس وار تمام شد، بالاخره تصمیم گرفتند مسیر تازهای را امتحان کنند. واقعیت تلخ برای آلمانها این است که آنها پس از قهرمانی در ۲۰۱۴، دیگر روی خوش ندیدند و در یک سراشیبی تند قرار گرفتند. این سقوط از زمان پایان دوران ۱۶ ساله یواخیم لو در سال ۲۰۲۱ آغاز شد. سپردن سکان هدایت به هانسی فلیک و سپس ناگلزمن هم نتوانست مانشافت را از بحران خارج کند؛ دو مربی که با وجود درخشش در بایرن مونیخ، در عرصه ملی ناکام ماندند. حالا اما، فدراسیون فوتبال آلمان بزرگ ترین برگ برنده خود را رو کرده است؛ یورگن کلوپ. سرمربی جدید ژرمنها که استاد بلامنازع تحول و بازسازی است، روز گذشته رسما معرفی شد. اما کلوپ در همان گام اول شمشیر را از رو بست. او در صحبتهای جنجالی خود به رسانههای آلمانی اولتیماتوم داد و صراحتا اعلام کرد که اگر قرار باشد رفتاری مشابه آنچه با ناگلزمن شد با او هم صورت گیرد، بلافاصله تیم را ترک خواهد کرد. کلوپ با واقعبینی تمام تاکید کرد که آلمان در حال حاضر تیم دوازدهم جهان است و استعدادهای فرانسه یا اسپانیا را در اختیار ندارد، اما قطعا پتانسیل پیشرفت دارد.
ایتالیا پیرلو روی نیمکت ویرانه آتزوری
فاجعه برای لاجوردیپوشان به یک عادت تبدیل شده است. آتزوری سه دوره متوالی حسرت حضور در جام جهانی را میکشد. در این سالهای تاریک، نامهای زیادی روی نیمکت آمدند و رفتند، اما هیچ اتفاقی رخ نداد. بسیاری از منتقدان باور دارند که مشکل اصلی نه در زمین، بلکه در ساختار مدیریتی فدراسیون است که هیچ ثباتی ندارد. …
