یان دیومانده، پدیده ساحل عاجی که در آستانه انتقال به رئال مادرید قرار دارد، این روزها بار دیگر به سوژه محبوب هواداران فوتبال تبدیل شده است؛ نه فقط به خاطر استعداد فوقالعادهاش، بلکه به دلیل داستان زندگی سخت و الهامبخش او.
وینگر جوان سالها قبل، وقتی کودکی بیش نبود، رویای تبدیل شدن به کریستیانو رونالدو را در سر داشت. او حتی روی یک پیراهن تقلبی منچستریونایتد، نام «رونالدو» و شماره ۷ را با دست نقاشی کرده بود تا شبیه قهرمان دوران کودکیاش باشد.
دیومانده پیش از جام جهانی، در نامهای احساسی برای خواهر فقیدش روکسان، از مسیر سخت زندگیاش، روزهای فقر، تلاش برای رسیدن به فوتبال حرفهای و لحظاتی که هرگز فراموش نمیکند، پرده برداشت. این نامه که توسط رسانه «The Players’ Tribune» منتشر شده، تاکنون بیش از ۸ میلیون بازدید داشته است.
او در بخشی از نامهاش نوشت: روکسان عزیز، یادت هست وقتی کسی یک پیراهن فیک منچستریونایتد برایم خرید و من با یک ماژیک مشکی پشت آن نوشتم رونالدو ۷؟ ما نمیدانستیم ثروتمند بودن یا فقیر بودن یعنی چه. تنها چیزی که میدانستیم، معنای خوشحالی بود. یادت هست ۲۵ نفر در یک خانه در آبیجان زندگی میکردیم؟ مادرم میخواست سریالهایش را ببیند و بقیه میخواستند فیلم تماشا کنند. یادت هست چطور همیشه وانمود میکردم خوابم برده و بعد از نیمهشب آرام وارد اتاق تلویزیون میشدم؟ صدا را خیلی کم میکردم؛ شاید روی درجه ۲. در تاریکی فوتبال نگاه میکردم و رویا میساختم.
یادت هست وقتی بزرگترها مرا در حال فوتبال بازی کردن روی خاک دیدند و به خاطر قدرت شوتهایم لقب روبرتو کارلوس را به من دادند؟ اما در سکوت ناراحت میشدم، چون قهرمان واقعی من CR7 بود. یادت هست وقتی برای فوتبال آنقدر از خانه دور شدم؟ فقط ۹ سال داشتم. به تیم اینتر فوت سود کوموئه رفتم، جایی نزدیک مرز غنا. فقط یک بچه کوچک بودم که تنها زندگی میکرد.
نمیدانم این داستان را برایت گفته بودم یا نه، اما من و بچههای دیگر گاهی به روستا میرفتیم و از شدت گرسنگی سیبزمینی میدزدیدیم. اسمش را گذاشته بودیم سرقت از بانک. دو نفر صاحب مغازه را سرگرم میکردند و بقیه با دو سیبزمینی فرار میکردند. حتی سیبزمینیهای خوبی هم نبودند، اما برای ما طعم فوقالعادهای داشتند. هنوز هم غذای مورد علاقهام …
