یکی از اتفاقات خوب فصل قبل بازگشت دوباره نساجی به لیگ برتر بود. فوتبال به نفس هوادار زنده است و آبروی هر لیگ، تیمهای پرطرفدار هستند. برای سالها جای نساجی در سطح اول فوتبال ایران خالی بود و پس از سقوط، همه منتظر بازگشت دوباره این تیم با سابقه بودند. اتفاقی که افتاد و نساجی از فردای صعود، دست به کار آماده کردن تیمی برای لیگ بیست و ششم شد که دیگر سقوط نکند.
بار قبل وقتی نساجی به لیگ برتر صعود کرد، تجربه سطح اول نداشت و خیلی اوقات در دام اشتباه افتاد. رضا حدادیان -مالک این باشگاه- به عنوان رفیق امیر قلعه نویی، در هر کار با او مشورت میکرد و دیدیم که چه استقلالیهای زیادی به عنوان مربی و بازیکن به این تیم آمدند و مثل خیلی از پرسپولیسیها، چندان موفق نبودند تا نساجی فراز و نشیب زیادی را تجربه کند. اتفاقاتی که حالا تجربه ای گران قیمت برای مدیران نساجی است و خوشبختانه ظاهر کار نشان میدهد آنها قصد تکرار اشتباهات گذشته را ندارند.
این بار نساجی به جای پارکینگ اسمهای تمام شده آبی و قرمز، سراغ مجتبی حسینی رفت که تخصص کار با جوانان دارد. همین حالا هیچ تیمی در لیگ برتر نیست که بازیکن مازندرانی نداشته باشد و حیف که این معدن استعداد دست به دامن ستارههای تمام شده ای میشد که نه توان و نه انگیزه ای برای نساجی داشتند. حالا با آمدن حسینی و خریدهای او، بیش از همیشه باید به آینده نساجی امیدوار بود که دیگر پولش را دور نمی ریزد.
دو خرید آخر این تیم، گل طلایی در لیگ بودند. دو جوان ملی پوش که در ردههای سنی پایه بازی، در تیم ملی امید ستارههای ایران بودند و در اردوی نهایی جام جهانی، هر دو حاضر که یکی پای پلکان هواپیما خط خورد و دیگری وارد فهرست ۲۶ نفره شد. یکی در خط دفاع و دیگری در بخش تهاجمی و مهاجم نوک، دو بازیکن درخشان فصل قبل که حالا تجربه بازی در لیگ برتر را هم دارند. دو خرید از هر نظر عالی که محک مناسبی برای توانایی مدیران هم شد، چرا که پای پرسپولیس درمیان بود!
از مدتها قبل، دانیال ایری و کسرا طاهری، دو هدف پرسپولیس در نقل و انتقالات بودند و هر روز …
