جوان آنلاین: آمریکا و رژیم صهیونیستی در صبحگاه ۹ اسفند ۱۴۰۴ با این محاسبه راهبردی به ایران حمله کردند که با برتری نظامی مطلق خود، ظرف ۳ تا ۴ روز میتوانند اراده خود را بر تهران تحمیل کنند. اما آنچه رخ داد، دقیقاً برعکس پیشبینیهای کاخ سفید بود. ایران نهتنها در جنگ شکست نخورد، بلکه برگ برندهای جدید را عرضه داشت که معادلات منطقه را تغییر داد: نظم ایرانی در تنگه هرمز. امروز، پس از ماهها درگیری و میلیاردها دلار هزینه برای غرب، آمریکا با واقعیتی تازه روبهروست؛ واقعیتی که در آن واشنگتن دیگر مانند قدرتی بلامنازع در منطقه به شمار نمیرود و برخلاف انتظارها این ایران است که در حال تحکیم و تثبیت پایههای نظم مورد نظر خود بر تنگه هرمز و اقتصاد جهانی است.
شکست محاسبات آمریکا در طول جنگ رمضان
پیش از جنگ، استراتژیستهای آمریکایی تصور میکردند ارتش این کشور با مشارکت رژیم صهیونیستی قادر خواهند بود تا با یک ضربه نظامی سنگین و سریع، ضمن خنثیسازی برنامه هستهای و موشکی ایران، تهران را وادار به پذیرش کامل خواستههای خود کنند. اما جنگ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ به مدت ۴۰ روز به طول انجامید و نهتنها مسائل هستهای و موشکی و منطقهای مرتبط با ایران مطابق خواسته آمریکا پیش نرفت، بلکه ایران اهرم فشار جدیدی به نام «تنگه هرمز» را به کار گرفت. بستن این آبراه استراتژیک که پیش از جنگ حدود یکپنجم نفت جهان از آن عبور میکرد، هزینههای سرسامآوری بر اقتصاد جهانی تحمیل کرد و آمریکا را مجبور به عقبنشینی از مواضع اولیهاش نمود.
توافق ۶۰ روزه؛ مهلتی که به بنبست تبدیل شد
در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۶، آمریکا و ایران یک یادداشت تفاهم ۱۴ بندی امضا کردند که بر اساس آن، آتشبسی ۶۰ روزه برقرار و تنگه هرمز مجدداً بازگشایی شد. بر اساس این توافق، ایران متعهد شد به مدت ۶۰ روز عبور رایگان کشتیهای تجاری را فراهم کند و آمریکا نیز محاصره دریایی خود را بردارد. با این حال، اختلافات اساسی همچنان پابرجا ماند و آمریکا تقریبا به هیچ کدام از بندهای توافق عمل نکرد و عملا برخلاف مفاد توافق تلاش کرد تا در هرمز مسیر جایگزینی را به جای مسیر ایرانی ترسیم کند تا در نتیجه این امر تنشها روزبه روز افزایش یابدو در نهایت به شروع مجدد جنگ منجر شود.
نهاد مدیریت آبراه خلیجفارس؛ پیریزی نظم ایرانی در هرمز
در …
