پیام بازدارندگی مجلس از تنگه هرمز تا دریای خزر

به گزارش جام جم آنلاین، امیر دریادار شهرام ایرانی، فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش، در آیین گرامیداشت شهید جاویدالاثر عماد هرمزی از شهدای نیروی دریایی ارتش در مصلای نوشهر، با گرامیداشت یاد شهدای نیروهای مسلح اظهار کرد: شهدای نیروهای مسلح جان خود را برای مردم و ایران اسلامی فدا کردند و امروز نیز همرزمان آنان با همان روحیه و انگیزه در مسیر دفاع از کشور ایستاده‌اند.

وی با اشاره به حملات دشمن و شهادت جمعی از نیروهای مسلح افزود: دشمن اگر شهیدی از ایران گرفت، ناجوانمردانه این کار را انجام داد، اما باید بداند که فرزندان ایران اسلامی با تمام توان در میدان حضور دارند و در برابر تهدیدات عقب‌نشینی نخواهند کرد. پیشینه هزاران ساله قدرت دریایی ایران

فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش در ادامه با اشاره به پیشینه تاریخی قدرت دریایی ایران گفت: ارتباط ایرانیان با دریا موضوعی جدید نیست و سابقه آن به هزاران سال پیش بازمی‌گردد.

امیر دریادار ایرانی با اشاره به سابقه تاریخی مناطق جنوبی کشور اظهار کرد: مناطقی که امروز در آبادان و دیگر نقاط جنوب کشور قرار دارند، در طول تاریخ محل حضور و فعالیت ایرانیان بوده‌اند و در مقاطع مختلف نقش مهمی در دفاع از کشور ایفا کرده‌اند.

وی افزود: همان مناطقی که در گذشته در عرصه دریا نقش‌آفرین بودند، در هشت سال دفاع مقدس نیز درخشیدند و امروز سیستان و بلوچستان و هرمزگان نیز در حوزه دریایی و دفاع از امنیت کشور نقش مهمی دارند.

فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش با اشاره به اهمیت راهبردی آبراه‌های کشور گفت: تنگه‌ها و آبراه‌های راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت ویژه‌ای دارند و نیروی دریایی با حضور مقتدرانه در این مناطق، مأموریت دفاع از منافع ملی و امنیت کشور را دنبال می‌کند. «تنگه احد ولایت»؛ تأکید بر اهمیت انجام مأموریت

امیر دریادار ایرانی با اشاره به تعبیر «تنگه احد ولایت» اظهار کرد: یکی از درس‌های مهم واقعه احد این است که وقتی تکلیفی بر عهده انسان گذاشته می‌شود، باید آن را به‌درستی انجام داد و از مسیر تعیین‌شده خارج نشد.

وی ادامه داد: یکی از تکالیفی که بر عهده نیروهای مسلح قرار گرفته، حفظ اشراف و تسلط بر مناطق دریایی و جلوگیری از نزدیک شدن تهدیدات به مرزهای کشور است.

فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش افزود: به لطف خدا و تلاش فرزندان این ملت، این مأموریت با جدیت دنبال می‌شود و اجازه نمی‌دهیم دشمن از خطوط و مرزهای کشور عبور کند. دشمن اجازه نزدیک شدن به خاک ایران را ندارد

امیر دریادار ایرانی با تأکید بر آمادگی نیروهای مسلح گفت: یکی از تکالیف ما این است که دشمن نتواند به خاک مقدس جمهوری اسلامی ایران نزدیک شود و اگر بخواهد چنین اقدامی انجام دهد، با پاسخ نیروهای مسلح مواجه خواهد شد.

وی تصریح کرد: امروز فرزندان ملت ایران در دریا ایستاده‌اند و اجازه نخواهند داد دشمن قدمی از قدم بردارد.

فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش تأکید کرد: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با تمام توان در میدان هستند و اگر دشمن با تمام قوا وارد میدان شود، ما نیز با تمام قوا ایستاده‌ایم. روایت فرمانده نیروی دریایی از شهید عماد هرمزی

امیر دریادار ایرانی در بخش دیگری از سخنان خود با گرامیداشت یاد شهید عماد هرمزی اظهار کرد: این شهید از جمله نیروهایی بود که ماه‌ها از خانواده خود دور بود و حتی حدود ۱۰ ماه مرخصی نرفته بود.

وی افزود: شهید هرمزی و دیگر شهدای نیروی دریایی با وجود دوری طولانی از خانواده، با آمادگی کامل وظایف خود را انجام می‌دادند و انجام مأموریت را بر دیگر امور مقدم می‌دانستند.

فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش با اشاره به روحیه نیروهای دریایی گفت: این میزان از ایمان، تعهد و آمادگی نشان می‌دهد که نیروهای دریایی جمهوری اسلامی ایران برای انجام مأموریت و دفاع از کشور آمادگی دارند. همرزمان شهدا برای ادامه راه آنان هم‌قسم هستند

امیر دریادار ایرانی با اشاره به حضور نیروهای نیروی دریایی در این مراسم گفت: همه ما هم‌قسم هستیم که راه شهدا را ادامه دهیم.

وی تصریح کرد: مسئولیت امروز ما سنگین‌تر است؛ چرا که باید در برابر خون عزیزانی که جان خود را برای کشور فدا کردند، مسئول باشیم و با قدرت از ایران اسلامی دفاع کنیم.

فرمانده نیروی دریایی ارتش افزود: شهدای ما امروز از نظر فیزیکی در میان ما نیستند، اما راه، آرمان و روحیه آنان همچنان در میان همرزمانشان زنده است. تأکید بر نقش مردم در قدرت ملی

فرمانده نیروی دریایی راهبردی ارتش در ادامه با تأکید بر نقش مردم در اقتدار کشور اظهار کرد: قدرت و اراده مردم ایران اسلامی امروز دشمن را زمین‌گیر کرده است.

وی افزود: انسجام و ایستادگی مردم اجازه نداده است دشمن به اهداف خود دست پیدا کند.

امیر دریادار ایرانی با تأکید بر ضرورت حفظ وحدت و انسجام ملی گفت: دشمن به دنبال ضربه زدن به این انسجام است و اگر بتواند میان مردم و نظام فاصله ایجاد کند، به هدف خود نزدیک خواهد شد.

وی تأکید کرد: حفظ وحدت و انسجام کشور یک وظیفه همگانی است و در برابر دشمن، وحدت و همدلی مردم بزرگ‌ترین سرمایه کشور محسوب می‌شود. نیروی دریایی در مسیر شهدا

فرمانده نیروی دریایی ارتش با اشاره به شهدای ناو دنا و دیگر شهدای نیروی دریایی گفت: شهدای نیروی دریایی ماه‌ها از خانواده‌های خود دور بودند و با وجود همه دشواری‌ها، مأموریت خود را انجام دادند.

وی افزود: امروز همرزمان این شهدا در دریا و دیگر مناطق مأموریتی ایستاده‌اند و اجازه نخواهند داد خون شهدا فراموش شود.

امیر دریادار ایرانی در پایان تأکید کرد: مسئولیت نیروهای مسلح در قبال شهدا، حفظ آمادگی، دانش، ایمان و روحیه جهادی و ادامه مسیر آنان است.

وی خاطرنشان کرد: اگر علم و مسئولیت دفاع از کشور را بر عهده گرفته‌ایم، باید شایستگی انجام این مسئولیت را نیز داشته باشیم و کشتی کشور را در مسیر درست به پیش ببریم.

روزنامه خراسان نوشت: حدود شش ماه از جنگ اخیر گذشته است و هنوز چشم‌اندازی برای گذار به توافق و نه صلح دیده نمی‌شود؛ چون اساسا توافق میان دو طرف به معنای صلح نیست و دومی الزامات و مقتضیات خاص خود را دارد.

البته اینجا منظور توافق دائم و جامع میان دو طرف هم نیست؛ چون شانس آن فعلا در حد صفر است. اما چرا چشم‌اندازی برای یک «توافق موفق مقطعی» هم وجود ندارد؟ علت آن در بن‌‎بستی پیچیده نهفته است که کلیت جنگ با آن مواجه است.

 واقعیت این است که جنگ در بعد نظامی تا اینجای کار شکست خورده و به اهدافش نرسید؛ اما چون نه پیروزی و نه شکستی مطلق حاصل نشده است، لزوما ناکامی جنگ نظامی در تحقق اهدافش به معنای آن نیست که طرف آمریکایی کنار خواهد آمد و به این راحتی به توافقی مطلوب تهران تن خواهد داد.

 ترامپ راهکاری برای خروج از این وضعیت ندارد؛ هم راهکار نظامی تا اینجای کار مثمر ثمر نبوده است و البته این  نیز به معنای دست کشیدن از جنگ و حمله نیست و هم راهکار سیاسی و دیپلماتیک برای ترامپ بسیار پرهزینه است؛ چون اساسا در شرایط فعلی شانسی برای کسب دستاورد دیپلماتیک خاص و قابل عرضه در آمریکا برای خود نمی‌بیند و پذیرش توافقی مانند تفاهم‌نامه نیز به معنای یک شکست مضاعف و در آستانه انتخابات کنگره بسیار دردسرساز خواهد بود.

در این راستا هم دیدیم که همین تفاهم نامه که کاملا به نفع ایران بود، به محض انتشار متن و امضا سریعا به دستاویزی برای حملات تند به ترامپ در آمریکا و اسرائیل تبدیل شد. 

 ترامپ برای خروج از این جنگ و لو موقت به توافقی نیاز دارد که اگر هم مضمون و محصول آن اصل جنگ را توجیه نکند و تابع آن نباشد، بلکه برای او دردسری بزرگ نیز ایجاد نکند که هم خود جنگ را زیر سوال ببرد و هم در مظان این اتهام قرار گیرد که کارزار نظامی‌اش نتیجه معکوس داده و به جای تضعیف تهران امتیازهای کلانی به آن داده و جایگاهش را تقویت کرده است.

 در مجموع، وضعیت کنونی را باید بن‌بستی پیچیده و چند لایه و یک ابهام و بلاتکلیفی مزمن و در عین حال خطرناک دانست. نه گزینه نظامی توانسته است راه خروجی قطعی ایجاد کند و نه مسیر دیپلماتیک.

البته اینجا نباید مانع دستیابی به توافق با تهران در شرایط کنونی را صرفا به ویژگی‌های فردی و روانی ترامپ، از جمله خودشیفتگی یا غرور سیاسی او، تقلیل داد. آمریکا با توجه به جایگاه ابرقدرتی خود و نیز مجموعه بازیگران غربی، پیامد هر نوع توافقی را که در آن کنترل ایران بر تنگه هرمز تثبیت و تحریم‌ها برطرف و موجب تقویت جایگاه ایران شود، به معنای تغییر موازنه قدرت در منطقه به ضرر اسرائیل و منافع آمریکا و غرب ارزیابی می‌کنند که  نقض غرض جنگ است.

از همین رو، بعید به نظر می‌رسد آمریکا، اسرائیل و کشورهای غربی به ‌سادگی با وضعیت کنونی و چنین توافقی کنار بیایند. بنابراین شانسی برای یک مصالحه موقت در قالب «توافقی موفق و قابل اجرا» نیز وجود ندارد؛ مگر این که جنگ به موازنه‌ای برسد که چنین توافقی نتیجه تحمیلی آن باشد. اما در عین حال قبل از رسیدن به این نقطه، همچنان احتمال تفاهمات محدود و البته «با سرانجامی ناموفق» وجود دارد.

آمریکا فعلا منتظر نتایج تشدید جنگ اقتصادی به ویژه پس از اقدام امارات است و برنامه بعدی آن تابعی از ارزیابی اش از این نتایج و وضعیت داخلی ایران است. ولی در کل احتمال جنگ و حملات جدید در هفته‌ها و ماه‌های آتی نیز بسیار جدی است.

در مقابل نیز احتمال حملات پیش‌دستانه ایران با هدف بر هم زدن معادله جنگ فرسایشی و محاصره قبل از انتخابات کنگره آمریکا بالاست.

روزنامه جوان نوشت: وقتی مسئولان رسمی با مخاطب‌قراردادن داخلی‌ها می‌گویند بهتر است جنگ را پایان دهیم، خدای‌ناخواسته چنین به‌نظر می‌رسد که عده‌ای در کشور دنبال «جنگ به هر قیمتی» هستند، نه دنبال «صلح شرافتمندانه». تا آنجا که دیده می‌شود کشور چنین سیاستی ندارد. 

مثلاً آقای قالیباف که مسئولیت‌های مهمش در شرایط فعلی کشور مشخص است، استدلال می‌کند که گرانی و کمبودها را می‌دانیم و دنبال صلح هستیم، ولی نمی‌توانیم ساده‌انگارانه از صلح حرف بزنیم: «ما هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمی‌آوریم. امنیت و اقتصاد لازم و ملزوم یکدیگر هستند. اگر امنیت را برقرار کنیم و تداومش را با اقتصاد پیش نبریم پایدار نخواهد بود. ما به‌عنوان یک رزمنده، بیش از آنانی که حرف از صلح می‌زنند، قدر صلح را می‌دانیم». این یعنی ساده‌انگاری درباره صلح خطای نابخشودنی است.

در مقابل، امریکایی‌ها از خود ترامپ تا معاون و وزیران جنگ و دارایی دولت او مدام می‌گویند عجله‌ای برای تعیین تکلیف جنگ با ایران ندارند. ممکن است گفته شود این پروپاگاندایی بیش نیست و امریکا دنبال پایان جنگ است و می‌ماند فقط تصمیم ما! ولی تجربه نشان می‌دهد که امریکا، چون سرزمین اصلی‌اش دور از معرکه است، از جمیع جهات سعی در طولانی‌ترکردن وضعیت فعلی یعنی محاصره و نگه‌داشتن سایه جنگ دارد که با خود جنگ فرقی ندارد و حتی بدتر از آن است؛ و تبعاتی مانند گرانی سوخت یا خستگی نیروهایش را نیز با کمک اعراب خائن و وابسته کم می‌کند.

پس پرسش اصلی این است: اگر شما بخواهید در همین زمان و با این توجیه که زمان خوبی است، چون دنیا اخلاقاً ما را تأیید و تکریم می‌کند، به جنگ پایان دهید و امریکا نخواهد، چه اتفاقی می‌افتد؟! پاسخ روشن است: امریکا امتیاز بیشتری طلب می‌کند و این زیاده‌خواهی توقف ندارد و شما را هرگز به صلح شرافتمندانه نمی‌رساند، مگر به غیرشرافتمندانه‌اش تن بدهید که آن را نیز از شما دریغ خواهند کرد. ترجیح دشمن جنگ غیرشرافتمندانه است که در آن خودش به خوبی می‌تواند نقش بی‌شرفی در جنگ را زنده نگه دارد. 

کشور در وضعیتی است که مسئولان باید ارزش کلمات و قدرت اثرگذاری آن را بدانند. می‌تواند به‌جای «بهتر است الان صلح کنیم»، گفته شود «ما برای هر سناریو آمادگی داریم، چه جنگ با دلیل و چه صلح با عزت». این به خرد و به وظیفه‌گرایی و حتی به نتیجه‌گرایی نزدیک‌تر است تا سخنانی که مخاطب را به این گمان باطل بیندازد که عده‌ای در داخل دنبال پایان‌دادن به جنگ نیستند، آن‌هم در این شرایط مناسب! و آن‌عده نیز لابد از افراد مسئول کشور هستند!

هیچ‌چیز به اندازه مبهم و سربسته حرف‌زدن با مردم مسئله‌ساز نیست. اگر پیشنهادی دارید که می‌توان با آن جنگ را برای همیشه (نه یک دوره کوتاه) پایان داد و آنگاه در این پایان، عزت و اقتدار کشور حفظ شود، منافع کشور پایمال نشود و شواهدی دارید که این می‌تواند بهترین کار باشد، آن را با جزئیات در میان بگذارید. این بهتر است تا پاس‌دادن مسئولیت ادامه مشکلات به یکدیگر، در مقابل چشم دشمن لابد بی‌گناه و بی‌طرف!